pōt malū niſi bonā. Itē nullus dr̄ faceremalū niſi qꝛ facit qd̓ nō oēbꝫ. aut qꝛ nō facitqd̓ dꝫ. ergo malū oī ſuo actiuo eſt indebiti⁊ eius oppoſitū ꝯueniēs ⁊ debitū. ſꝫ oē illudcui malū indebitū ⁊ oppoſitū mali ꝯueniēs ēbonū. ergo oē illd̓ a quo fit malū neceſſe ē eēbonū. ¶ Iē ſi malū ē ab aliquo aut illd̓ ē bonū aut malū. ſi bonū hēo ꝓpōitū. ſi malū autillud ē ab alio. aut a ſe ip̄o. ſi ab alio filr̄ eritq̄rere de illo. ergo ſi nō ē abire in īfinitū ſtare ē in aliquo malo qd̓ ſit a ſe ip̄o. ¶ Sꝫ ꝯOē qd̓ ē a ſe ip̄o nullo alio indiget ut ſit. etoē tale ē ſibi ſufficiēs. ⁊ oē illud qd̓ ſibi ſurticiens ē oīo hꝫ ꝑfcōeꝫ ⁊ btītudine ⁊ in ſe ⁊ aſe. ⁊ oē tale ē ꝑ̄ſcē bonū. ergo īpoſſibile ē ꝙaliqͥd ſit malū ⁊ nō ſit ab alio. reſtat ergo cuſit ſtarę ⁊ nō abire in infinitū ꝙ malū ē a beno ¶ Ie̓ ſi malū ē ab aliquo aut illud a quoē malū culpe hꝫ uſū rōis. aut nō. ſi nō hꝫ uſūrōis. ergo nullo mō p̄t cl̓pari nec dꝫ. hoc .n.pꝫ tā ẜ lege̓ naturalē qͣꝫ ẜ legē cile ⁊ etiā diuinā. hꝫ ergo uſū rōis. ſꝫ rō ⁊ eiꝰ uſus magnūbonū ē ⁊ nobile. neceſſe ē ergo malū a bonoeē ſi ab aliquo ē. ¶ ꝯ. Mat. vij. Nō pōt arbor bona fructꝰ malos facere nec arbor malafructꝰ bonos facere. ex hac auctoritate neceſſario arguitur ꝙ bonū nō pōt eē cā mali. ergo ſi malū ē ab aliquo neceſſe ē ꝙ ſit a malo. ¶ Itē exp̄ſſiꝰ in glo. Nihil mediū qͥn cāboni ſit bona ⁊ mali mala. nō eſt ergo malūa bono ¶ Itē hoc ip̄ꝫ uidetur ꝑͤ maximā dialecticoꝝ qͥ ē. cuiꝰ ca bona ip̄ꝫ bonū. ſi ergomali cā bona ip̄ꝫ malū ē bonū. ſi ergo hoc ēfalſū manifeſtū pꝫ ⁊c ¶ Itē hoc uidetur perꝓpōnē ſatis ꝓbabiiē. ꝯrioꝝ ꝯͣrie ſunt cāe. ſiergo cā boni ē bona ⁊ nullo mō malū cāt bonū. ergo uidetur ꝙ nullo mō bonū cāt malū.nec ꝙ ſit malū a bono. ¶ Itē hoc uidetur ꝑꝓpōnē neceſſariā ⁊ ꝓbata. qͥcqͥd .n. ē cā cāeē cā cāti. ſi ergo malū ē a bono cū oē bonuꝫcatur a ſūmo bono ⁊ malū ē a ſūmo malo.ergo ſumū bonuꝫ facit malū. ſꝫ nihil eſt ꝑfcēbonū qd̓ facit malū. ſi ergo bonū eſt a ſūmobono ſūmū bonū n̄ ē ſūmū. ⁊ hoc ē īpoſſibie. ergo ⁊c. ¶ Itē aut ē ponere primū malū.aut nō. ſi nō. eſt abire in infinitū in malis. ſiergo hoc ē īpoſſibile. qͥa neceſſe eſt ſtare inordīe cāꝝ. neceſſe ē ergo ponere primū malū. ſꝫ primū bonū nō ē ab alio īmo cā ē oīuꝫ
ſi eſt ponere primū malū uidet̉ ꝙ illud n̄ ſitab alio ſꝫ cā oīaꝫ. reſtat ergo ꝙ malū nō ſita bono. ¶ ℟. Ad p̄dictoꝝ intelligētiā ē notandū ꝙ ꝯ hoc fuit ⁊ ē etiā hereſis ipiiſſimimanichei. errauit .n. in hoc ꝙ poſuit ꝙ prima cā mali e malū nō bonū. vn̄ poſuit cū hōpoſſit bn̄facere poſſit etiā peccar. ꝙ duplexeſt in uno hoīe aīa quaꝝ una ē a deo bono ⁊ſemꝑ cupit bona. altera v̓o a d̓o malo ⁊ ſēꝑcupit mala. ⁊ hinc ē ꝙ ī nobis eſt ꝯtinua pugna. ⁊ oīa mala q̄ facimꝰ oriūtur a malo principio ſicut bona a bono. hanc hereſiꝫ peſſimā ualde efficaciter īprobat aug. in li. de duabꝰ aīabꝰ. primo ꝑ ip̄aꝫ peccati culpā. ẜo pereiꝰ oppoſitū .ſ. pn̄iaꝫ. pccm̄ .n. ut ibidē dicit ēuolūtas retinēdi uel ꝯn̄di qd̓ iuſticia uetat etvn̄ libeꝝ ē abſtinere. voluntas eſt aī motꝰ cogente nullo ad aliqͥd nō admittēdū uel adipiſcendū. has duas notificatōes manifeſtat. etpoſt ex ip̄is tāqͣꝫ ex manifeſtis p̄dcm̄ erroreip̄e deſiruit īmo on̄dit quo error ſe ip̄m deſtruit dū ponit aīaꝫ malā nō poſſe bn̄facere.⁊ tn̄ principiū peccati eē ꝓpriā originē ⁊ naturā ponit ꝙ peccando nō peccet. et iō ſubiungit ibidē. Si qͥs has duas diffinitōes voluntatis atqꝫ peccati veras eſſe ꝯcedit totāmanicheoꝝ hereſiꝫ breuiſſimis ⁊ pauciſſimisſed plane inuictiſſimis munuſculis ſine ꝯtatiōe ꝯdēnat. poſtremo in fine libri īprobat ꝑoppoſitū peccati .ſ. ip̄aꝫ pn̄iam ſic arguens.Planū eſt ꝙ penitere de culpa bonū ⁊ iuſtūeſt. planū etia ꝙ eſt poſſibile hoī. nā ip̄i manichei hoc ſuadēt. certū eſt etiā ꝙ eiꝰ eſt penitere qͥ fecit malū. ergo idē ip̄ꝫ qd̓ fuit principiū mali pōt eſſe prīcipiū boni. reſtat ergocū principiū boni ſit bonū ꝙ ſi idē eſt principiū mali qd̓ pōt eſſe principiū boni malū eēa bono. hec eſt deductio aug. qͣꝫuis nō ſit ſeries v̓boꝝ. Propter has ergo deductōes etconſimiles que in obijciendo adducte ſuntreijcienda eſt procul here ſis prefata. quia n̄ē tm̄ ꝯtra fide ueꝝ etiā ꝯͣ rectū iudiciū rōnisDicēdū ē ergo ſicut dicit fides ſana ⁊ magiī lit. ſcōꝝ auctoritatibꝰ manifeſtat. ꝙ malū abono hꝫ originē ¶ Ad obiectoꝝ aūt manifeſtatōeꝫ intelligēdū ē ꝙ malū culpe de quo ēhic ẜmo qd̓ qͥdē ꝯſiſtit ꝯͣ rōnalē creatura triplr̄ pōt ꝯͣ ip̄aꝫ ꝯſiſtere ⁊ ꝯſid̓rari. aut qͣꝫtū ad