diuerſas dr̄ ī ſe claudere pccōꝝ gn̓̄a. nō qꝛ inip̄a ſit culpaꝝ multiplicitas loq̄ndo eternalr̄ſꝫ ꝑ qͣꝫdā metaphorā. nihilominꝰ tn̄ ſicut sͣexplanatū fuit ī ꝯſūmatōe ⁊ ꝑ̄petratōe unipeccati ꝯtingit diuerſa reꝑire pcca ut ſuꝑbiauel auariciā in primordio. ⁊ gulā in ꝓgreſſu⁊ inobedientia in ꝯſūmatōe peccati primoꝝpentū ⁊ maxīe eue. ¶ Ad illud ergo qd̓ q̄ritur utꝝ rōe hoꝝ oīuꝫ uel rōe alicꝰ illoꝝ ſpālr̄trā ſfūdatur originale pccm̄? dico ꝙ rōe oīuꝫſꝫ differēter. nā ſuꝑbia reſpicit illā trāſfuſionē corꝑalis qͣſi cālr̄. ⁊ gula qͣſi materialr̄. etīobediētia qͣſi formalr̄. pccm̄ .n. ade formalr̄loquendo fuit pccm̄ īobedīe. materialr̄ v̓o qꝛfuit eſus ligni fuit pccm̄ gule. ſꝫ calr̄ qꝛ fuitꝓpt̓ acqͥrēdā excellētiā fuit peccatū ſuꝑbie.Et ꝑ hoc pꝫ rn̄ſio ad obiecta. ¶ Itē q̄rit̉ dehoc qd̓ dicit de pccō ade. Nō ē putādū pccm̄ade grauiꝰ fuiſſe qͣꝫ pccm̄ ī ſp̄ꝫ ſcūꝫ. Hoc .n.uidetur falſū. qꝛ maiꝰ malū ē qd̓ corrūpit totā naturā qͣꝫ qd̓ corrūpit vnā ſolā ꝑſonā. ſꝫpccm̄ ade totā naturā corrūpebat. peccatū īſpꝫ ſcūꝫ unā ſolā ꝑſonā. ergo ⁊c. ¶ ℟. diꝙ hec. q. det̓minata fuit sͣ cū agebat̉ d̓ pccōade. ⁊ iō breuiter dixiſſe ſufficiat ꝙ ex diuerſis cāis vnū peccatū dr̄ eē maiꝰ altero (ꝓpterqd̓ notandū ꝙ multis modis dr̄ peccatū unūeē maiꝰ ſiue grauiꝰ alt̓o. Primo mō cālitate.et ſic peccatu diaboli dr̄ eē maiꝰ cuiꝰ inuidiamors introiuit in orbē terraꝝ. Scd̓o modogn̄alitate. et ſic pccm̄ primi ꝑentis dr̄ fuiſſemaiꝰ qꝛ in totū genꝰ hūanū ſe diffudit. Tertio mō enormitate. ⁊ ſic peccatū iude dr̄ eſſemaiꝰ qꝛ uendidit deū. Quarto mō īgratitudine. ⁊ ſic peccatū illiꝰ dr̄ eē maiꝰ qͥ plura ꝑcipit dona gr̄aꝝ. Quīto mō ꝑiculoſitate. ⁊ ſicpeccatū ignorātie dr̄ eē maximū qꝛ ꝑiculoſūSexto mō īſeꝑabilitate. ⁊ ſic peccatū cupiditatis dr̄ eſſe maximū. qꝛ cū alia uitia cū hoīeꝯſeneſcant ſola auaritia iuueneſcit. Septīomō īportunitate. ⁊ ſic ſuꝑbia dr̄ eē maxīa qꝛetiā ex ip̄is bonis oꝑbꝰ ꝯẜgit. Octauo mōꝓnitate. ⁊ ſic luxuria dr̄ eē grauiª ad quā homines magis ꝓni. Nono mō maioris gr̄eīpugnatōe. ⁊ ſic peccatū ī ſp̄ꝫ ſāctū dr̄ eē maximū. Decimo mō rōe maioris offenſe. etſic peccatū idolatrie dr̄ eē maximū. Undecimo mō rōe facilitatis reſiſtendi. ⁊ ſic dicuntmagr̄i ꝙ peccatū ade fuerit grauiſſimū.
Duod̓cimo mō rōe maioris īprobitatis atqꝫlibidinis. ⁊ ſic cuiuſqꝫ gn̄is peccatum magispoteſt fieri altero. Hi. xij. modi ꝯſueuerūt adoctoribꝰ aſſignari. fortaſſe ⁊ alij apꝑebuntmodi. ſꝫ iſti ſufficiāt tanqͣꝫ magis ꝯſueti. Etꝑ hoc pꝫ rn̄ſio ad illud qd̓ obr̄. ¶ Itē qͣriturde hoc qd̓ dicit. ꝙ peccatū ꝯmiſſū ē ab hoīeqn̄ tota natura ī eo ꝯſiſtebat. iō tota naturain eo corrupta ē. Ex hoc ergo uidetur ꝙ ſiadā ꝑpetraſſet aliqd̓ peccatū qͣꝫ illud cū ī eoeſſet tota natura ꝙ totā natura corrupiſtet.¶ Sꝫ ꝯͣ. Ponatur ꝙ adā ſolo ꝯſenſu peccaſſetcū corpꝰ ī actu peccati aīe non cōicaſſet. ergocaro nō fuiſſet īfecta. ergo nec originalis culpa tranſfuſa. ¶ Itē pn̄ia in integrū reſtituitea q̄ pens ꝑdidit qͣꝫuis nō reſtituat ea q̄ ſuntorigīs. ergo ſi hō tm̄ mentalr̄ peccaſſet oīoꝑ pn̄iaꝫ reẜgeret. nō ergo ꝙ originalē culpātranſfunderet. ꝓpt̓ hoc ē qō vtrū ſi peccaſſꝫalio gn̄e peccati originale tranſfudiſſet? (℟. dd̓ ꝙ ꝯͣ hoc duplex fuit opio. qͥda .n. dr̄euoluerunt ꝙ oē peccatū ſit p̄uaricatio legisdiuine ⁊ celeſtiū inobedīa mandatoꝝ ⁊ ꝑ oēpeccatū auertat̉ aīa a deo ⁊ fiat rebellis. quocūqꝫ gn̄e peccati ada peccaſſet rebellione carnis ⁊ ſp̄s incurriſſꝫ. ¶ Itē cū oe peccatū ſitliuſticia quocūqꝫ gn̄e peccati peccaſſꝫ adampriuatꝰ fuiſſꝫ iuſticia quā hēbat. ¶ Itē cū oēpeccatū mortale ſit mors aīe ꝓ qd̓lꝫ īcurriſſꝫcarnis mortalitatē. cū ergo iſta faciāt origīalę trāſfūdi tenuerūt ꝙ adā tranſfudiſſꝫ quoqꝫ gn̄e peccati peccaſſet. ⁊ hoc uidetur ſonare v̓bū magr̄i. ẜm hanc pōnē de facili rn̄det̉ad illud qd̓ obr. qꝛ ſicut uidem ꝙ ꝓ peccatisſpūalibª caro cruciatur in inferno. ⁊ hoc qꝛ nihil aliud ē carnē cruciari qͣꝫ uolūtate cruciariin carne. ſic ⁊ in ꝓpoſito uoluerunt dr̄e ꝙ eēpotuit ut ꝓ pccō qd̓ ꝯmiſiſſet ſpūalr̄ puniretur corpalr̄. ¶ Aliꝰ modꝰ dd̓i eſt ꝙ ſi adammortalr̄ peccaſſet ſꝫ mandatū illud n̄ fuiſſettrangreſſus nō tranſfunderet originale. ⁊ rōhuiꝰ eſt. qꝛ ꝑ ſolā trāſgreſſione illiꝰ mādatiꝯminatꝰ ē ei dn̄s mortē ſicut pꝫ. ij. gn̄. et ẜmhanc pōnē v̓bū magr̄i qd̓ dr̄ in lit. intelligitp̄ſuppoſita tranſgreſſiōe illiꝰ mādati cui adiuncta erat mortalitatis pena. primus tamēmodus dicendi uidetur eſſe probabilior. ꝙͣꝫuis eniꝫ ſcriptura nō ꝯminetur mortē niſi ꝓilla inobediētia. nō abſurde tn̄ illa ꝯminatio