frequentia actus magis ꝓmpta efficitur adexeūdū in actu ſimilē. ⁊ qꝛ actus illicitus dic̄actū ꝯcupiſcēdi. hinc ē ꝙ ꝯcupiſcētia auget̉ab actu illicito qͣſi a ſimili. ¶ Ad illud ergoqd̓ obr̄ ꝙ tūc reddit eriginale peccatu. dd̓ ꝙhoc nō ſeqͥtur duplici ex cā. primū quidē qꝛꝯcupiſcētia regnas dr̄ peccatū originale niſiinquantū hꝫ ⁊ regimē ⁊ dn̄ium ab ip̄a hoīsorigine. cū aūt illud hꝫ per illicitū actu nō hꝫrōne peccati originalis ſed potius actualis.Alia eſt etiā rō. qꝛ aliter dīminuitur ꝯcupiſcentia per baptiſmū. aliter augetur per illicitū ꝯſenſum. Per baptiſmū .n. ſic diminuit̉ut auferatur ibidē qd̓ formalr̄ erat peccatuꝫoriginale .ſ. caretia debite iuſticie. Ii .n. abſoluitur qͥs a debito origīalis iuſticie ad quāoēs tenebātur ex ip̄a obligatiōe ade. Sed ꝑillicitū ꝯſenſū augeri dr̄ pro eo ꝙ dū hō peccat magis efficitur pronus ad malū ſaltē ītēſiue ⁊ qͣꝫtū ad aliquod pccī genꝰ determinatū ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ ſunt diuerſoꝝ geneꝝ ꝓut eſt culpa ⁊ ꝓut eſt pena. dd̓ ꝙ ſi ſintdiuerſoꝝ geneꝝ in genere moris. nō tn̄ ī genere naturę. vtriuſqꝫ .n. actus eſt ꝯcupiſcere¶ Preterea et ſi ꝯcupiſcētia ꝓut eſt pena nō ſiteiuſdē generis cum ꝯcupiſcētia ꝓut eſt culpaformaliter loquēdo. qꝛ nō ē pena vitioſa adillā de ſe ordinat. et ꝓpter hoc vna augeturper alterā ſicut docet ipſa exꝑientia. ¶ Iēqueritur de hoc quod dicit. Quō alia pccāpretereūt actu ⁊ remanent reatu. ita ecōtrafieri pōt ꝙ ꝯcupiſcētia actu ⁊ remaneat ⁊ p̄tereat reatu. ¶ Sꝫ ꝯͣ. Si ꝯcupiſcētia remanet actu. ergo ī origīali tm̄ ꝯſideratur reat̉ueꝝ ętiā reatꝰ. ergo dꝫ dici peccatū actuale.¶ Ite falſū uidetur dicere cū ait ꝙ alia pccātrāſeūt actu ⁊ remanēt reatu. cū. .n. dimittūt̉pccā actualia in baptiſmo tranſeunt ⁊ ꝙͣꝫtuꝫad pena ⁊ quantū ad culpā. in pn̄ia etiā trāſeūt quātū ad pene eterne reatū. Et ſi tu dicas ꝙ remanet reatus ad penā fatiſfactoriā⁊ tꝑalē Obr̄ ſimilr̄ de originali poſt cꝰ deletionē in baptiſmate remanet obligatio admorte ⁊ alias penas tꝑales. ¶ ℟. dd̓ ꝙ magiſter large uocat hic actū nō ſolū ip̄m actualē motū ſꝫ etiā ꝓnitatē illā ẜ quā homo ordinatur ad actu. et ideo dicit originale pccm̄remanere actu. qꝛ cū ſit ibi oriuatio originalis iuſticie ꝑ quā hō ē reꝰ carētie uiſionis dei

ſic etiā ꝓnitas ꝑ quā hō ordinatus ē ad actūꝯcupiſcēdi aufertur illa inclinatio iuſticie originalis ⁊ relinquitur illa inclinatio habitualis¶ Ad illud v̓o quod obr̄ de trāſitu actualisdd ꝙ magr̄ nō loqͥtur de trāſitu qui eſt perpccī deletōeꝫ ſed ꝑ pccī ꝯſūmationē ꝑ queꝫmodū pn̄s in p̄teritū dr̄ tranſire. ideo dicitꝙ tranſit quantū ad actu. ⁊ remanet quantūad reatu. qꝛ actus ē in fieri. ſed reatus eſt inqͥete. ¶ Ite queritur de hoc quod dicit. Aīanō ē talis qualē deus fecit ¶ Cōtra. In ſubitaoꝑatōe ſimul ē fieri ⁊ factu eē. ſꝫ iſtud argumētū ē neceſſariū. deus facit aīaꝫ. ergo e. ergo ⁊ iſtud. deus facit talē aīaꝫ. ergo talis eſt.ergo magr̄ implicat duo oppoſita in lr̄a.Itē quero aut deus fecit aīaꝫ iuſtā. aut īiuſtāSi iuſtā. ergo deus dedit ei iuſticiā. ⁊ hoc falſū. nunqͣꝫ .n. iuſticia creata fuit cum iuſta aīa.Si iniuſtā ⁊ talis ē. ergo talis ē aīa qͣlē d̓s eāfecit. Propt̓ hoc qͣritur qͣlē d̓s fecerit? et ꝙnō uidetur ꝙ poſſit dari ꝙ fecerit eā īiuſtacū ſūma iuſticia nō poſſit facere aliqͥd īiuſtūnō uidetur ſil̓r ꝙ fecerit eā iuſtā. qꝛ cū ī ip̄oinſtāti fuerit iniuſta ſil̓ fuiſſꝫ iuſta ⁊ iniuſta. ⁊hec ſūt incōpoſſibilia. nō .n. uid̓tur ꝙ poſſitdari mediū circa hec. qꝛ hec duo ſūt īmediate oppoſita circa aīaꝫ. ¶ Rūdēdū ē ꝙ cū q̄ritur qualē d̓s fecerit aīaꝫ qͣꝫtū ad bonitateꝫ⁊ malicia hoc pōt intelligi duplr̄. aut qͣꝫtū adbonitate nature. aut qͣꝫtū ad bonitate morisSi qͣꝫtū ad bonitate nature. ſic ꝯcedēdū ē ꝙfecit aīaꝫ bonā. ⁊ adhuc bona ē. Si qͣꝫtuꝫ adbonitate moris. ſic dd̓ ē ꝙ nec fecit eā bonānec malā. bonā eā nō fecit. qꝛ bonitate illaꝫaīe nō dedit aſſiſtēte infectōe ex ꝑte corꝑis.cui aīa in eodē īſtāti unita fuit ī quo creata.Nō fec̄ eā malā. qꝛ qͣꝫuis aīa ab īſtāti malaſit. hoc tn̄ nō ē a deo create ſꝫ a carne īficiēte⁊ iō dic̄ magr̄ hāc n̄ eē ꝯcedēdā. aīa ē tal̓ qͣlēd̓s eā fecit. ſiue potiꝰ ecōuerſo. n̄ qꝛ d̓s d̓deritei actualē iuſticiā ſꝫ qꝛ dedit ei bonitatē nature ad hn̄dū iuſticiā ordīatā a qua iuſticia priuatur ꝑ carnē infectā. Et ſic patēt obiecta.Per huc etiā modū rn̄dēdū eēt ſi q̄reretur d̓actōe mala q̄ ponitur eē a d̓o ẜ ꝙ actio. non.n. ē a deo ẜ ꝙ iuſta. qꝛ nō eſt iuſta. nec ẜ ꝙiniuſta. quia iniuſticia non eſt a deo ſed eſt adeo ẜ bonitateꝫ nature per quā ē inferēs adutrūqꝫ. Cōſil̓i mō ītelligēdū ē ⁊ ī creatōe aīe