Diſtictio.
Itē queritur de hoc qd̓ dicitur vltīo. c. ꝙab ipſa creatione una aīa ē ſubtilior altera īeſſentia ⁊ ad intelligēdū memorandūqꝫ habilior. Hoc enī uidetur eſſe falſum. qꝛ ſicutdicit Breg. oēs hoīes natura pariter genuitergo ſimilr̄ et ab ipſa creatiōe anime paresſunt. ¶ Itē queritur utrū ſubtilitas ingenijhabilitas ad memorādū ueniāt ex parte corporis an ex parte aīe? Uidetur magr̄ in lit.dicere. ſed ꝯͣriū huius uidetur. qꝛ uidemus ꝙipſa aīa que nō uariatur ꝑ tꝑ̄a mō demētioreſt. modo ad intelligēdū acutior. hoc aūt nōpōt eē niſi ex parte corporis. ¶ Itē uid̓mꝙ colerici ſunt melioris ingenij qꝫ fleugmatici. ergo ſi hoc dicit ꝯplexionē ex ꝑte corporis uidetur ⁊cͣ. ¶ Rn̄dendū ꝙ ſicut magr̄ inlit. dicit ſatis ꝓbabile ē ꝙ in ip̄a creatione ſitp̄cellētia in aīabꝰ. et ꝙ dicūtur eē pares hocnō intelligitur quātum ad priuatōeꝫ ordinisnaturaliū in p̄cellentia. ſed quantū ad priuationē ordinis in dominio ⁊ ſeruitute. ¶ Siaūt queratur vn̄ veniat iſta p̄cellentia naturaliū vtrū ex parte aīe uel ex parte corꝑis:Dicēdū ꝙ cū aīa nō ſit ꝓpter corpus ſꝫ corpus propter aīaꝫ iſta p̄cellentia ex parte aīenō ex parte corporis uenit. in hac aūt p̄ceſſituna aīa alterā. nō rōe principij ex quo. cū ſitex nihilo. ſed rōe ſapiētie ꝯditoris qui ꝓducomnia ẜm debitū ordinē. nō eſt tn̄ negandūqͥn multū corpus facit ad exercitiū illaꝝ habilitatū q̄ aīe a ſua creatōe inſunt. vn̄ bonadiſpoſitio corporis multū expedit ſicut ecōtrario mala multū impedit. et propter hociudicantur colerici boni ingenij. quia aīa quāad uſuꝫ illius habilitatē iuuatur ꝑ ꝯuenientepoſitionē ex parte corporis actiui. nō eſt illaratio principalis boni ingenij. quia uidemusaliqn̄ hoīes ꝯͣrie ꝯplexionis ingenioſos eſſevnde cum uideamus hoīes ad diuerſa exercitia aꝑtos. quoſdam ad artes mechanicas.quoſdā ad liberales. et iteꝝ quoſdā ad mathematica. quoſdā ad metaphyſica. quoſdāad naturalia. quoſdā ad rōalia. Si q̄ratur rōhuius rn̄debit theologus ꝙ hoc eſt ex diſtributione donoꝝ dei a quo nō tm̄ ꝓcedūt dona gratuita ſꝫ etiā dona naturalia. et omniatalia gr̄e uocātur a ſanctis. et de huiuſmodiintelligitur illud quod dr̄. i. Pe. iiij. Unuſqͥſꝫſicut accipit gr̄am ī alterutrū illā adminiſtrā
tes ⁊c. Naturalis aūt rn̄debit ꝙ hoc uēit exdiuerſa diſpoſitōe ex ꝑte corporis uel qͣꝫtūad ꝯplexionē. uel quantū ad organiſationē.vtriqꝫ tn̄ bn̄. ſed theologus melius. qꝛ principalē. ī rōalē aſſignat cām. vnde ⁊ phus inli. de aīalibus cū aſſignat cās diſpoſitōis mēbroꝝ vbi nō inuenit cām principalē ex ꝑtenature recurrit ad diſpōnē ꝯditricis ſapīe.¶ Diſtinctio. xxxiij.A Redictis addicēdū uidetur ⁊cͣ.Supra on̄dit magr̄ quaſi peem̄originale per baptiſmū deleat̉.In hac parte intendit inquirerevtrū peccatū originale per pcc̄a ꝓximoꝝ parentū multiplicetur ⁊ intendatur. Diuidituraūt pars iſta in partes tres. In quaꝝ primamagr̄ mouet q̄ſtionē ⁊ determinat ẜm alioꝝopinionē. In ſecūda determinat ẜm v̓itatē.ibi Alioqͥn ſibi ꝯͣdicere on̄detur. vel paꝝ an̄Ecce per ſpicuū fit lectori. In tertia v̓o diſſoluit quandā apparentē ſcripture auctoritatē. ibi Et lꝫ pcc̄is parentū ⁊c. Prima pars hꝫtres partes. In prima magr̄ mouet q̄ſtioneIn ſecūda determinat ẜ alioꝝ opinione. ibi.De hoc aug. in euch. ambigue diſſerit. ⁊cͣIn tertia v̓o qꝛ illa opinio uidebatur ſuperuerba aug. eē fundata ſubiungit modū perqueꝫ aug. illā queſtionē diſſoluit. ibi ꝙ ueroin actuali peccato ade plura ⁊c. vbi apparetꝙ aug. illā q̄ſtionē pertractat ambigue. ⁊ qͣinſolutā illā dimittit. Similr̄ ſecūda principalis hꝫ tres partes. In prima on̄dit pccm̄ originale magr̄ nec ꝙ multiplicatur nec intēditur ꝓpter peccata ꝓximoꝝ parentū. et hocrōne ſumpta ex parte pene. Secundo ueroquia originale peccatū ortū hꝫ a peccato primi parentis determinat de grauitate peccatiade. ibi Hic queri ſolet utrū peccatū ade ⁊cͣ.In tertia aūt determinat de illius peccati remiſſione. ibi Si uero queritur an illud peccatū ⁊cͣ. Similiter ſecūda pars principalis treshꝫ partes. In prima magr̄ mouet dubitatōꝫque ꝯſurgit ex apparenti ꝯtrarietate. In ſecuda parte determinat illaꝫ ꝯͣrietatē appēteexponēdo auctoritates quantū ad intellectūlr̄alē ibi Sꝫ ut ait Hiero. nec lex prophetie⁊c. In tertia v̓o explanādo quantū ad intellectū myſticū ſiue moralē. ibi ꝙ etiā myſticeintelligēdū eſſe on̄ditur. Et ſic tria precipue