ꝑmittit. nō ſolūmō origīale ueꝝ etiā actualetū qꝛ ſic res quas ꝯdididit āminiſtrat ut easagere ꝓprios motꝰ ſiuat. tū etiā qꝛ nouit demalis bona elicere ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ quifacit quo facto neceſſe eſt alteꝝ fieri diciturillud facere. dd̓ ꝙ hoc hꝫ locū qn̄ effectꝰ ꝯn̄sdirecte ꝯſeqͥtur ad illud factū intermediū. ⁊ ẜordinatōeꝫ oꝑis ⁊ẜ intentionē agentis ſicutē in eo qͥ aperit feneſtrā ut illuīet̉ domus. nōſic aūt ē in ꝓpoſito. tū etiā qꝛ deus nō ītēditinfundere carni ut ꝯtrahat culpaꝫ. tū etiā qꝛinfuſio aie in carnē non directe ordinatur adaīe maculationē niſi ſolū ꝑ an̄cedēs .ſ. rōe feditatis introducte in carne ex culpa ade. ⁊ iōtalis effectus exneus ē operatōi diuine. ⁊ iōrō illa peccat ẜm an̄cedēs. ¶ Ad illud quodobr̄ ꝙ ſi d̓s poneret aīaꝫ in inferno non faceret iuſte. dd̓ ꝙ nō eſt ſimile. qꝛ cū dico aīaꝫponi in inferno hoc nō attēditur ẜm ordinēnature. cū talis locus nō ſit debitus aīe ꝑ naturā. ſi ergo ordinate ponatur ibi neceſſe ēꝙ ponatur ẜm iuſticiā q̄ reſpicit meritorumexigentiā. ſꝫ aīa an̄qͣꝫ corpori infūditur merita. et iō ſi in inferno collocaretur nulla eētibi iuſticia. n̄ ſic aūt ē ex parte iſta. qꝛ aīa naturalē hꝫ appetitū ad carnē ⁊ caro ad ſpūꝫ. ⁊ideo ẜ ordinē nature aīa in tali corpore collocatur. nec dꝫ infringi appetitus naturalis ꝓpialiquod accidens preter naturale utpote feditatis uel penalitatis ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙaīa nō ꝓpagatur ex aīa. ergo nihil mereturuna alteri. dd̓ ꝙ etſi potentia uirtutis generatiue nō extedat ſe pluſqͣꝫ ad carnis ꝓpagatōeꝫ per modū efficietis. intētio tn̄ nature ſeextendit ad totū ꝯpoſitū. hō .n. nō intenditgenerare carnē ſed intendit gn̄are hoīeꝫ ſibiſimilē in ſpecie. et ideo oēs dicūtur filij ade.et ꝓpterea lꝫ adā non potuerit demereri aīeut ſeꝑate. potuit tn̄ demereri ei ut carni unite. et ideo rō illa n̄ pꝫ. Poſſet tn̄ ⁊ aliter diciſicut tactu eſt ꝙ illa aīe infuſio non reſpicitmerita precedētia. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙaīa ſeparata que haberet uſuꝫ libere uolūtatis. do̓ ꝙ nō ē ſil̓e. qꝛ ſi talis aīa uſum libereuolūtatis hr̄et ⁊ corpus tale reſpueret īfuſioilla nō poſſꝫ eē abſqꝫ pena. et ita culpa p̄cederet eius infuſione. aut ſibi fieret īiuſticia.nō ſic aūt eſt in ꝓpoſito. qꝛ cū aīa corꝑiuniriappetat illa unio ē naturalis. licꝫ accn̄talr̄ ex

hoc ꝯͣhat culpā ⁊ penā. ¶ Ad illd̓ qd̓ obr̄ ꝙiuſticia dꝫ eē ſcꝑ iūcta miẜicordie. dd̓ ꝙ ueꝝē nō iuſticia ẜ ꝙ ē diuine bonitatis ꝯdecētiaiūcta ē miẜicordie q̄ qͥde dr̄ diuine bonitatisaffluentia. et utraqꝫ in ꝓpoſito hꝫ reꝑiri. inhoc .n. ip̄o ꝙ d̓s aīas talibꝰ corꝑibus infunditmanifeſtatur affluentia diuine bonitatis quaſolē ſuum ſuꝑ bonos ⁊ malos oriri facit. necpropter trāſgreſſionē ade ſubtraxit manūa ꝯẜuatiōe nature hūane. ẜm aūt ꝙ iuſticiareſpicit meritoꝝ exigētia ſic etiā hꝫ miẜicordiā ꝯiūctā. ſꝫ neutro mō ꝓprie loquendohꝫ in ꝓpoſito niſi ꝯpemus ad peccatu ade.na ꝑ ꝯꝑationē ad peccatū ade eſt ibi iuſticiaqꝛ os ꝓ ſua traſgreſſiōe totā poſteritatē puniuit. ē etiā miẜicordia qꝛ eā nō oīo deleuit.qͣꝫuis adā hoc ex ſua trāſgreſſiōe mereret̉.īmo multis ip̄oꝝ poſteroꝝ reſtituit gr̄am.Alijs v̓o qͥ moriūtur an̄ baptiſma ⁊ ſi n̄ proſtat bn̄ficiū gr̄e. bn̄ficiū tn̄ īpendit aliqd̓ miſericordie in hoc ꝙ nō ꝯẜuat eis eē nature.meliꝰ eſt .n. ſibi ſic eē qͣꝫ oīo nō eē. paratusetiā eēt eis impēdere bn̄ficiū gr̄e ſi pducerētur ad baptiſmatis ſacr̄m. ꝙ aut nō ꝓducūthoc uenit ex defectu nature. Et ſi tu q̄ras cud̓s hoc p̄ſciret an̄qͣꝫ aīam illi corꝑi infunderet. vel cū etiā adā ſciret lapſuꝝ ⁊ corꝑa humana corruptuꝝ qͣre ſic ⁊ nō aliter ꝓpagationē inſtituit cū taliter poſſꝫ inſtituere ut nullo mō ꝓli fieret piudiciū a parēte? dd̓ ꝙ ī rerū ꝯſtitutione plus penſatur ordo diuine ſapientie qͣꝫ penſetur ordo iuſticie vel miſericordie. ordo aūt diuīe ſapiētie hoc exigebatut rōales. ſpūs īmediate exirent a deo ad cͦſunt imaginē. et oēs homīes ꝓpagarētur exuno hoīe multis de cauſis ſicut sͣ. di. xviij. aſſignatū ē. et qͣꝫuis d̓s uideret aliqd̓ malū īdeprouenire. nō tn̄ debuit ordinē quē reqͥrebat diuīa ſapiētia īmutare. eliciēdo .n. bonaex malis ſubſequētibꝰ totū reducit ad ordinē ſapiētie ꝯpetētē. et duꝫ ex magnis malismaiora eliſit bona ꝯmendabilior redditur ⁊potentia ⁊ ſapientia ⁊ bonitas. propter qd̓exclamat Greg. dicens. O felix culpa quetalem meruit habere redemptore. et ideo ſiquis uelit attendere quantū ſit ꝯmēdabilisdeus in oꝑibus ſuis non dꝫ aſpicere ſolū adillud quod preſentialr̄ uidet. ueꝝ etiā ad an̄cedētia ⁊ futura. ꝙ ſic̄ pulchritudo metri nō