aīe debent illis corꝑibꝰ ſociari. ¶ Itē iuſtū ēadiutorē omniū in eo qd̓ p̄cipit̉ alt̓i auxiliuꝫſuū īpēdere. ſꝫ d̓s p̄cipit hoī filios procreare⁊ hō nō pōt ſine diuino adiutorio p̄ficiēte etꝯplente ꝙ n̄ inchoat dādo formā ꝯpletiuaꝫ.ergo quotiēſcūqꝫ ⁊ qd̓cūqꝫ hō gn̄at ſi nō eſtdefectus ex ꝑte p̄ꝑantis corꝑa. uidetur ꝙ iuſtū ⁊ equū ſit deū auxiliari infūdēdo aīas.¶ Itē iuſtū ē ⁊ equū retributorē ꝓ enormicrimine tota poſteritatē in ẜuitutē redigere.ſicut legibꝰ hūanis uidemꝰ ꝓ crimīe leſe maieſtatis totā poſteritatē exheredari. Si ergoadā pr̄ oīuꝫ hoīuꝫ inexcuſabilr̄. i ꝯͣ excellentiſſimū deū peccauit. uidetur ꝙ iuſtū ſit oēspoſteros eius in miſeriā ⁊ ẜuitutē redigi. ⁊ ſihoc iuſtū ē aīas eoꝝ corporibꝰ infectis ⁊ penalibus cōpulari. ¶ Ad p̄dcōꝝ intelligentiā ēnotādū ꝙ iuſticia duplr̄ pōt accipi. Uno mōdr̄ iuſticia illiꝰ diuīe bonitatis ꝯdecētia. Aliomō dr̄ iuſticia ꝓut ꝯſid̓rat meritoꝝ exigētiāSi dicatur iuſticia diuine bonitatis ꝯdecētiahoc mō decet diuinā iuſticiā aīaꝫ rōalē infundere carni ex adā ꝓpagate. tū ex hoc ꝙ eſtreꝝ ꝯditor. tū ex hoc ꝙ eſt ꝯẜuator. tum exhoc ꝙ ē ꝓuiſor ſiue admiſtrator. Cōditoreꝫnr̄m decet appetitui nr̄o ſatiſfacete. ⁊ iō cuꝫnatura in adā uitiata corpus format hn̄s appetitū ad aīaꝫ rōalē. ad diuine bonitatis ꝯdecētiā ſpectat illū appetitū ſupplere ⁊ ꝑficereCōẜuatorē etiā ſic decet rē ꝯẜuare ẜm ꝙ nata ē ꝯẜuari. ſi ergo ſpēs hūana q̄ ī adā īchoata eſt nata ē ꝯẜuari ꝓpagatōe hoīs ex hoīecū hēat hō corpꝰ aīale nec poſſit in ſolis corporibꝰ ꝯẜuari abſqꝫ aīabꝰ. ad diuine bonitatis ꝯdecētiā ſpectat inquantū deꝰ eſt natureꝯẜuator aīas corporibꝰ infundere nature lege ꝓpagatis. Gubernatorē etiam decet ſicadmīſtrare ẜ ꝙ inſtituit ⁊ nature ſue indiditv̓tutē ⁊ potētiā ad mouēdū ⁊ operādū. ꝓpt̓qd̓ dicit aug. in. vij. de ci. dei. Sic res quasꝯdidit admiſtrat ut eas agere ꝓprios mot̓ſinat. Ꝙm̄ ergo d̓s ſic. inſtituit hūanā naturā ut adā p̄ꝑaret corꝑa ⁊ ip̄e illis corꝑibꝰ animas infūderet. et iteꝝ ip̄ꝫ adā īſtituit ī ſtatumutabilitatis in quo .ſ. poſſꝫ effici mortalis.Ex his duobꝰ neceſſario colligit̉ ꝙ ad diuinebonitatis ꝯdecētiā ſpectat inquātū ē reꝝ admīſtrator ꝙ aīas talibꝰ corꝑibꝰ infundat. Si.n. in primaria ꝯditōe ſic inſtituit ⁊ ſic decre

uit ut ī corꝑibꝰ ꝓpagatis ab adā aīas rōalesīfunderet et iteꝝ ſic dꝫ miniſtrare res ut easagere ꝓprios motus ſinat ut ſalua ſit lex īſtitutōis ⁊ lex admīſtratōis. qualiacūqꝫ adā corpora ſibi ꝓpaget. dū tn̄ ſint diſpoſita ad animā rōalē. decet deū aīas his infundere. necex hoc culpatur d̓s in aliquo. et ē exēplū ſatis manifeſtū ſi ꝓmittere alicui quotcūqꝫ dolia faceret de arbore aliqua īplere ea uino. etradix illiꝰ arboris ſic inficeretur ut oīa doliaex illa arbore facta uinū inficerēt qd̓ illis infunderetur nō eēt culpa mei infūdetis uinuꝫin talia dolia. qꝛ ego facio qd̓ debeo ⁊ promiſi. ſꝫ eiꝰ culpa ē qͥ radicē arboris infecit etinepta dolia p̄parauit. Et ſic pꝫ ꝙ ẜ ꝙ iuſticia dr̄ diuine bonitatis ꝯdecētia hoc exigit .ſ.ut aīe talibus corꝑibꝰ infundātur. ¶ Si v̓oiuſticia ẜm ꝙ reſpicit meritoꝝ exigētiā. ſicnulla ē q̄ſtio vtrū d̓s aīaꝫ tali corꝑi infunditiuſte uel iniuſte. Iuſticia .n. hec nō reſpicit rerū ꝯditōeꝫ ſꝫ reſpicit retributionū diſtributionē. aliud aūt ē aīaꝫ creare ⁊ infūdere. aliuopro meritis ſibi retribuere. Lū .n. eam creatnō ꝯſiderat quid aīa meruerit ſꝫ ꝙ aīa appetitu naturali uniri appetit. Poſſet tn̄ diciꝙ ſi nō ſit iuſticiā aſſignare iſto mō ẜ ꝙ habetur repſectꝰ ad ip̄aꝫ aīaꝫ in ſe. ꝯtīgit tn̄ reperire in ꝯꝑatōe ad demeritū ade. et hoc eſtqd̓ dicit Anſel. ī li. de ꝯceptu v̓gi. c. xxviij.Si uir ⁊ uxor ad magnā quādā dignitatē ⁊poſſeſſionē nullo ſuo merito ſꝫ ſola gr̄a ꝓuecti ſūt ſi crimē graue īexcuſabilr̄ ꝯmittāt⁊ pro eo iuſte retinētur ⁊ ī ẜuiturē redigūturquis dicet filios quos poſt dānatōeꝫ genuerint eidē nō ſubiacere ẜuituti. ſꝫ potiᵇ ad bona q̄ parētes amiẜūt iuſte gratis debere reſtitui? Tales ſūt primi pentes ⁊ eoꝝ filij. quosiuſte pro culpa ſua a btītudine in miẜiā deiecti in eodē generāt exilio de quibꝰ tāto diſtrictiꝰ dꝫ eē iudiciū quāto del ctū eoꝝ pōt ꝓbariīprobabiliꝰ. Sic ergo pꝫ quō decet diuinā iuſticia infūderere aīas corpibꝰ propagatis abadā. ⁊ ꝯcedēde ſunt rōnes q̄ hoc oſtedūt.Ad illud ergo qd̓ primo obr̄ in ꝯͣriū ꝙ nō ēv̓e īnocēs qui pōt alium releuare a culpa ⁊cͣ.dd̓ ꝙ ueꝝ ē de eo īnocēte qui nec ſcit uel nōpōt bona ex malis elicere. vel cuius etiamnon poteſt naturalr̄ naturam regere. ⁊ ideolocum in propoſito non habet. naꝫ d̓s mala