I

uitiū ꝯcupīe. et hoc ip̄ꝫ dicit magr̄ in lit. hecaūt ꝯcupīa ꝓut dr̄ eē originale pccm̄ nomīatappetitū boni ꝯmutabilis intēſu ⁊ inordinatū. Et rō huius ē iſta. qm̄ originale p̄ccm̄ n̄tm̄ ē culpa ſꝫ etiā culpa mortalis. inquātumculpa ē dicit priuatōꝫ ordinis debiti. inquātumortalis ē nō tm̄ dicit boni debiti priuatōeꝫſꝫ etiā dicit ordinis ⁊ iuſticie ſubuerſionē. adhoc ergo ꝙ ꝯcupīa in aliquo dicat culpā originalē neceſſe ē ꝙ dicat neceſſitatē ꝯcupiſcēdi ſiue appetitus īmoderātiā cū debito nonꝯcupiſcēdi ⁊ cū dn̄io ita ꝙ carnalis appetitpreſit ſpūi. ⁊ qꝛ utrūqꝫ hoꝝ ē in hoīe an̄ baptiſmū. hꝫ .n. debitū n̄ ꝯcupiſcēdi. qꝛ ad hoctota hūana natura fuerat obligata in adam.nec illa obligatio alicui fuerat relaxata. Hꝫetiā dn̄iū. qꝛ gr̄a deſtitutus uincitur lege mebroꝝ. hinc ē ꝙ hꝫ in ſe originale pccm̄. cumaūt hō baptizatur tūc gr̄a infunditur. ⁊ merito peſſionis xp̄i cuius efficitur mēbꝝ per baptiſmū ab illo debito abſoluitur. gr̄a v̓o erigit aīaꝫ ⁊ dat ei potētiā ut nō uincatur a ꝯcupiſcētia. ⁊ ꝑ hoc aufert ei dn̄iuꝫ. et hinc ē ꝙin baptiſmate tollitur ꝯcupīe dn̄ium ⁊ ſoluitur nō ꝯcupiſcēdi debitū. ꝙ oīo aufertur rōculpe ab ip̄a ꝯcupīa. lꝫ aliquo mō remaneatEt hinc ē quod magr̄ dicit ꝙ originale ī baptiſmo tranſit reatu ⁊ remanet actu. ⁊ ſi remaneat ꝯcupīa nō tn̄ remanet ꝓut eſt culpa⁊ obligatiua ad penā. Hinc eſt etiā ꝙ magr̄dicit duplici rōe in baptiſmate originale peccatū deleri. ⁊ qꝛ uitiū ꝯcupīe extenuatur. ⁊ reatus ſoluitur. ¶ Aliter etiā pōt intelligi uerbū illud ut intelligamus ſicut ſupradictu fuitin originali culpā reperiri ꝯformitatē quādāad culpā actualē. ſicut .n. uidemus ꝙ ī culpaactuali ⁊ ē ꝯuerſio ⁊ ē auerſio ī ip̄o actu peccandi ⁊ in ipſo habitu peccati ē priuatio habitꝰ boni ⁊ quedā huiliatio ad actū peccati. ſicin originali intelligimus eē debite iuſtitie carētiā ⁊ ꝯcupīaꝫ quēadmodū in actuali priuatio habilitatis bone ē ipſū peccatū formalr̄loquēdo. ipſa uero habilitatio ſiue pronitasad actū pccī nō ē peccatū niſi materialr̄ loq̄ndo ꝓ eo ꝙ nō eſt culpa niſi qͣꝫdiu manet ibipriuatio. ſic intelligēdū ē in ꝓpoſito. ⁊ quēadmodū in actualis pcci delectatōe cū gratiainfunditur ſtatim remouetur culpa inquātūerat deformitas ⁊ priuatio. nihilominus tam̄

ſimul cū hoc manet q̄dā ꝓnitas ad actū. licꝫremiſſa in his potiſſime qͥ peccauerunt pccōꝯſuetudīs. ſic qn̄ gr̄a baptiſmalis infundituraīe ſtatī remouetur originale pccm̄ eatenusqua erat debite iuſticie carentia. ſtatī etiā cugr̄a ē in aīa ſimul cum ea ē ⁊ iuſticia. ꝯcupīauero nō oīo tollitur ſꝫ dīminuitur ꝓ eo ꝙ ꝓnitas ad culpā ſiml̓ pōt ſtare cū gr̄a. qꝛ ſicutAdictū ē nō erat ipſū pccm̄ loquendo formaliſꝫ materialr̄. vn̄ cū excluditur carētia debiteiuſticie ꝑ gratiā batiſmalē remanet cōcupīarōe pene. et hinc ē quod dicit magr̄ ꝙ trāſitreatu ⁊ remanet actu. qꝛ ia nō ē culpa ꝑ quāhō ſit dignus pena ſꝫ pena ē ex p̄cedēti culpa relicta. ꝓ tanto etiā dicit ꝙ originale duplici rōe dr̄ remitti in baptiſmo. ⁊ qꝛ ꝯcupīextenuatur. ⁊ qꝛ debitu ſoluit̉. ſoluitur nāqꝫdebitū dū ꝑ iuſticiā gr̄e recōpēſatur iuſticiaoriginalis īnocentie. ꝯcupīa uero remittiturdū ptās dat̉ ſpūi ꝑ gr̄aꝫ regēdi ⁊ uincēdi carne. Cōcedēde ſunt ergo rōes on̄dētes pccm̄originale qͣꝫtū ad culpā deleri in baptiſmo.¶ Ad illud ergo quod primo obr̄ in ꝯriumꝙ manet priuatio originalis iuſticie. rn̄deturꝙ debitū ſoluitur merito paſſionis xp̄i ⁊ recōpenſatio fit gr̄a ſpūs ſcī quā deus dat aīe⁊ quā etiā plus acceptat qͣꝫ ꝑ iuſticiā īnocentie. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ manēte actu nōpōt deleri culpa. do̓ ꝙ ueꝝ ē de actu in quoꝯſiſtit plena rō culpe ſicut ī actu fornicatōisꝯſiſtit ꝯſūmatio illius pccī. actꝰ aūt original̓pccī uocatur hic ꝯcupiſcentia ſiue neceſſitasꝯcupiſcēdi. ſed hec nō manet prout in ipſeſt illius peccati ꝯſūmatio. ſicut enim dictūeſt nec manet qͣꝫtū ad dn̄iū. nec manet ꝙͣꝫtuad nō ꝯcupiſcēdi debitū. vnde ſicut ī aliquocaſtro poſt deletione ⁊ dimiſſionē pccī luxurie manere pōt aliqua pronitas carnalis cocupiſcētie. ⁊ etiā aliqn̄ in actū ꝯcupiſcēdi exire ſalua nihilominus caſtitate. ſic ⁊ in ꝓpoſito intelligēdū eſt eē. ¶ Ad illud quod obr̄ꝙ ꝯcupiſcere poſt baptiſmū eſt peccatu. deꝙ ueꝝ eſt. ſed ex hoc nō ſequitur ꝙ illa cōcupiſcētia q̄ prouocat ad ꝯcupiſcēdū ſit peccatu. ſed ſufficit ꝙ ſit peccatu uel ex pccō relicta. qn̄ ergo dr̄ ꝙ quales actus tales ſunthabitus. hoc intelligitur de habitibus cauſatis ex ꝯſuetudinibus. ꝯcupīa v̓o illa q̄ poſtbaptiſmū remanet non eſt gn̄ata ex freq̄nti