d̓

Rurſus quia ſenſuꝫ adiunctū nō habet. hinceſt ꝙ non eſt in ea delectatio ꝯcupiſcētie. nōſic aut eſt in nutritiua ⁊ gn̓atiua. vtraqꝫ eniꝫhaꝝ ſubiacet uolūtatis imꝑio. vtraqꝫ haruꝫhꝫ ſenſum adiunctuꝫ. ⁊ qꝛ plus eſt in ptāteuoluntatis abſtinere a coitu qͣꝫ a cibo. ⁊ ſēſustactus qui maxime materialis eſt viget ī organo gn̓atiue. hinc eſt ꝙ maior eſt in ea corruptio nō ſolū reſpectu aīe uegetabilis potentiaꝝ ſꝫ etiā reſpectu potētiaꝝ anime ſenſibilis. Et ꝑ hoc pꝫ illud qd̓ ultimo q̄rebat̉.Onſequēter ꝯtra ſecūdū principale quo .ſ. q̄rebatur utruꝫ originaletranſfundatur mediante carne ꝓcedendū ē. Et ꝯͣ hoc querūtur tria. ¶ Primoq̄ritur utrū aīa poſſit infici a carne. ¶ Secūdo queritur utrū hoc ſit ex uolūtate aliqua⁊ appetitu anime? ¶ Tertio queritur utrūtalis infectio fiat ex ꝓpagatōe uel libidine:Irca primū ſic ꝓceditur ⁊ queriturutrū aīa inficiatur a carne Et ꝙſic uidetur. primo ꝑ auctoritatemapl̓i ro. vij. Scio ꝙ nō habitat in me hoc ēin carne bonū. Ibi glo. Corruptio ꝑ ꝯditōeꝫoffenſionis manet in corpore robur tenensdiuine ſn̄ie date in adā cuius ꝯſortio maculatur aīa peccato. Ex hoc exp̄ſſe colligit̉ ꝙcaro inficit ſpūm. ¶ Itē aug. de v̓bis apl̓i.Uitiū ꝯcupiſcētie ē quod aīa ꝑtraxit ex carne. ¶ Itē hoc ip̄m uidetur rōne. pccm̄ originale ieſt homini ex hoc ꝙ traducitur ex primo parente in quo oēs poſteri dicūtur peccaſſe. ſed non dr̄ filius naſci ex patre niſi ſolūmō rōne carnis quaꝫ ex eo trahit. ergo ſianima efficitur peccatrix. hoc ē a corruptōecarnis. Itē nulla ꝓprietas traducitur abuno in alteꝝ niſi mediante aliqua ſubā deferente que ſit ꝯmunis utriqꝫ. ſꝫ nulla ſuba ēꝯmunis pr̄i ⁊ ꝓli niſi ſola carnis ſubā. ergoimpoſſibile ē pccm̄ patris in aīaꝫ filij deſcendere niſi mediāte carne. ¶ Itē mala diſpoſitio exn̄s in corpore poteſt inducere obliuionē ī memoriā ⁊ demētiā ī intelligētiā. ergopari rōe ſi uolūtate pōt inducere ꝯcupiſcētiaſꝫ ꝯcupiſcētia in aīa eſt pccm̄ originale ſicuton̄ſum fuit s. ergo caro pōt facere aīaꝫ peccatricē. ¶ Itē aīa iūcta carni paſſibili efficitpaſſibilis ⁊ dolēs. ergo pari rōne ꝯiūcta carni lapſiue ⁊ infecte maculatur ⁊ efficitur ꝯcu

piſcens. ſi ergo ꝯcupiſcētia peccatū ē. pꝫ ⁊cͣ.¶ Sed ꝯͣ. Anſel. de ꝯceptū v̓ginali. c. vij.Non eſt magis culpa in ſeīe qͣꝫ in ſputo uelſanguine. ſi qͥs mala uolūtate expuit. aut deſanguine ſuo aliqͥd emittit. ergo ſi nihil pōtdare alij quod non habet. uidetur ꝙ caro nōpoſſit aīam inficere ¶ Itē Aug. in vj. muſice. Oē agens preſtantiꝰ eſt patiēte. ⁊ efficiēsmateria. ſꝫ aīa p̄ſtantior eſt carne. ergo nullo mō caro pōt in aīam agere. ergo nec ip̄aꝫinficere. ¶ Item ſicut dicit phūs. neceſſe eſtagens ⁊ patiens in materia ꝯmunicare. ſꝫ caro ⁊ aīa nō ꝯmunicāt in materia. ergo caronō poteſt in animā agere. ergo nec ip̄aꝫ corumpe. ¶ Item multo ſpūalior ē anima qͣradius. ſed radius ex ꝯiunctiōe ſui ad corpaīmunda non habet infici. ergo nec aīa ex cōiūctione ſui ad carnē infectā pōt infici ¶ Xēnulla corruptio ē maior in effectu qͣꝫ ſit ī cāſed corruptio que eſt in carne non eſt corruptio culpabilis. quia culpa ut dicit Anſel. eſtin uoluntate. ſi ergo minima culpa peior eſtqͣꝫ quantacūqꝫ pena ⁊ plus habꝫ de rōe maliſicut aug. in ſermone de innocētibꝰ dicit. etgo ex penali infectione carnis impoſſibile ēculpā in aīa generari. ¶ Item corruptio q̄ ēin carne aut eſt pena. aut culpa. non culpa.hoc ꝯſtat. Si pena. ergo iuſta eſt. ſed nihil iuſtū eſt cauſa iniuſti ẜm ꝙ hiº. ergo corruptōque eſt in carne cum ſit pena non poterit eēprincipiū inficiendi aīam culpa. ¶ ℟. dd̓ ꝙabſqꝫ dubio ſicut dicūt ſancti ⁊ tenent doctores ꝙ aīa ꝯtrahit peccatū origīale mediātecarne. Quō autem hoc poſſit intelligi nitūtad hoc diuerſi diuerſimode. Quidā eniꝫ dicunt ꝙ ex hoc ip̄o ꝙ unit̉ anima carni mortali ⁊ paſſibili quam non pōt regere efficiturꝯcupiſcens. et ſic ꝯtrahit maculā originalieculpe. quia ipſa ꝯcupiſcentia ſiue neceſſitasꝯcupiſcentie reddit animā ꝑuerſam. et qm̄caro mortalis habet ꝓpagari ex carne mortali ⁊ mortalitas fuit in carne primi parētiapropter peccatū inobediētie. hinc eſt ꝙ originale peccatū dicitur in nos trāſire a primoparente. Et hoc ex ipſius Hugo. v̓bis exͣhunt qui dicit in. vij. parte. i. di. libri ſui. ubiait ſic. Quia caro mortalitate ꝑcuſſa ē ipſaſui langoris infirmitate diſſoluta ex m̄ſuraꝫprime diſpoſitionis ſua deſideria extendit