Itē ila vis magis eſt in nobis corrupta īqua maior regnat ꝯcupiſcētia. ſꝫ talis ē visgn̄atiua ſicut pꝫ ꝑ pruritū qͥ ſentitur ī m̄brisgenitalibꝰ. ergo vis illa maxime iter ceterascorrupta uidetur ꝑ originalis ꝯcupiſcentie uitiū ¶ Sed ꝯͣ. Per que quis peccat ꝑ hec torquetur vt dicitur ſaꝑ. xj. ſi ergo peccatū primoꝝ parētu ꝑpetratu fuit magis ꝑ nutritiua qͣꝫ ꝑ gn̄atiua. īmo minime pͦ gnatiuā. uidetur ꝙ nutritiua magis debuerit eſſe corrupta. ¶ Itē illa potētia eſt magis corruptaque minus poteſt refrenari. ſed magis pōthō ꝯpeſcere appetituꝫ potētie gnatiue qͣꝫ potētie nutritiue. ergo uidetur ꝙ uis nutritiuamagis ſit corrupta. ¶ Itē ſi corruptio aīe ēex carne. uidetur ꝙ illa uis potiſſime ſit corrupta que primo ꝑ carnem in carne exercetoꝑationē ſuā. ſꝫ talis eſt potētia nutritiua.longe em̄ ante nutritur homo qͣꝫ generet. ⁊prius appetit delectabilia guſtus qͣꝫ delectabilia tactus. ergo uidetur idem quod prius.¶ Re augmētatiua tenet mediū inter nutritiua ⁊ gnatiuā. prius .n. ē nutriri ⁊ poſtmod̓augeri. ⁊ tertio gn̄are. ſꝫ inter oēs vires aīeaugmētatiua minime corrupta eſt. ergo ſimediuꝫ ſapit naturā extremoꝝ. uidetur ſimiliter ꝙ ⁊ gn̄atiua minime deberet eē corrupta. Iuxͣ hoc queritur quare inter oēaſenſus tactus plus habet de corruptione. etint̉ oēs potentias aīe uegetatiue gnatiua int̓cet̓as eſt magis corrupta? ¶ ℟. dd̓ ꝙ abſꝫdubio inter omnes potentias ſenſuales maxime corrupta eſt uis gn̄atiua. veꝝ ſicut cōmuniter ꝯſueuit dici alie uires ſolūmō dicūt̉corrupte. ip̄a v̓o corrupta dr̄ ⁊ infecta ꝓpt̓ꝯcupiſcētie pruritū ⁊ uehemētiā que reſidetin ipſa. Rō aūt quare magis īficitur uis generatiua qͣꝫ alia potentia ſumitur ex hoc ꝙipſa nō ſolū eſt uis deſeruiens perſone ſedetiā deẜuiens nature. ⁊ ideo originalis corruptio ſiue uitiū quod ineſt nature ex corruptione ꝑſone ꝑ prius reſpicit illā potentiā qͣꝫaliā. deẜuit aūt uis gn̄atiua nature inquātuꝑ ipſaꝫ ſit tranſfuſio ſeminis in prol. ⁊ qm̄in illo ſeīe eſt radix infectionis ⁊ corruptōishinc ē ꝙ illa uis q̄ eſt illiꝰ ſeis aminiſtratiuaplus hꝫ in ſe de infectōe ⁊ corruptōe originalis. ¶ Rurſus qꝛ potentie gnatiue in nobis iūctꝰ ē ſenſus. ⁊ potētia ſenſitiua reſpicit
ip̄ꝫ hoīeꝫ in ſe. quodāmō hꝫ uis illa deẜuireꝑſone. ⁊ qm̄ int̓ oēs ſenſus tactꝰ ē maxīe materialis ⁊ app̄hēdēs cū maiori adheretia ſenſitiue ad ſēſibile. ⁊ hoc maxīe viget ī m̄brisgenitalibꝰ rōe multitudinis neruoꝝ. hinc ē ꝙmodica corruptio rōe magnitudinis ſenſusplus inficit illā potētiā qͣꝫ inficeret aliā. ⁊ ꝓpterea maxīe in ea regnat pruritꝰ ⁊ ꝯcupiſcētia. ⁊ qꝛ poſt ſenſū tactꝰ ſenſus guſtꝰ maxime ē mat̓ialis īter alios. hinc ē ꝙ int̓ aliasuires magis ſentitur inordinatio ꝯ actu nutritiue ſiue guſtatiue. Ex hac ergo duplicirōe vna colligitur rō ſufficiēs quare aīa ꝑ uitiū originale plus inficitur in gn̄atiua qͣꝫ inalia potētia. Et qꝛ hoc ꝓbāt rōes que ad primā ꝑtē inducūtur. ideo ꝯcedēde ſunt. ¶ Adillud ergo qd̓ primo obr̄ in ꝯͣriū ꝙ nutritiuadꝫ magis puniri. qꝛ peccatū fuit primo ꝑpetratu ꝑ ea. dd̓ ꝙ illa rō teneret ẜ ꝙ peccatūade reſpiciebat ꝑſonā. nō ẜm ꝙ re ſpīciebatnaturā. et ueꝝ e ꝙ quātū ad illa uim magisfuit punitꝰ qꝛ fame ⁊ ſiti. ⁊ etiā eiꝰ poſteri puniūtur ꝑ ieiunioꝝ abſlintiā que maior ē pena qͣꝫ ſit in carnis ꝯtinētia. ¶ Ad illud quodobr̄ ꝙ nutritiua minus poteſt refrenari. dd̓ꝙ aliquā potētiā minus poſſe refrenari hocē daplr̄. vel rōe vehemētie appetitꝰ ⁊ delectatōis. vel rōne indigentie naturalis ⁊ quenon poteſt de facili refrenari. Propter vehementiā appetitus inclinatōis magis eſt uitiata ⁊ corrupta. cum uero hoc habet rōne indigentie naturalis nō ſeqͥtur ex hoc ꝙ magiscorrupta ſit. cū ergo dicitur ꝙ nutritiua minus refrenari poteſt. hoc nō ē rōne maiorisvehemērie appetitꝰ. ſed hoc eſt rōne indigētie naturalis. qꝛ non pōt ſuſtentari ſine ciboNō ſic ē d̓ gn̄atiua in qͣ nō ē īprobitas appetitꝰ ꝓpt̓ necitatē ſꝫ ꝓpt̓ corruptiōis feditate.⁊ hinc ē ꝙ primi motꝰ gn̄atiue potiꝰ dicuturpccā qͣꝫ primi motª nutritiue. ¶ Ad illud qd̓obr̄ ꝙ nutritiua magis unitur carni ⁊ ꝑ prihꝫ actū ſuū in carne. dd̓ ꝙ ex hoc n̄ ꝯcluditꝙ corruꝑat̉ intēſiꝰ ſꝫ ꝙ eiꝰ corruptio ſentiatdiuturniº. Pret̓ea vnio nō ē tota cā ſicut pdictum eſt ſupra. ¶ Ad illud quod obr̄ depotentia augmētatiua. dd̓ ꝙ potētia augͥmētatiua pure mouet naturalr̄ nec hꝫ ſēſu ꝯiūctū rōe cꝰ ſētiat̉ delectatio. ⁊ qm̄ non ſubiacetuolūtati. ideo per pccm̄ nō habet deordinari