Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſubā depe̓deat. qꝛ in eadē ſubā reꝑitur oꝑatio que ei pōt ꝯpetere p̄ter corpus. hoc autēnō ꝯuenit ip̄i aīe niſi ẜ ꝙ aīat. ⁊ ita ẜ ꝙ corpori iuncta eſt. ⁊ ꝓpterea depēdet ex corpenec aīa utitur illa potētia poſtqͣꝫ a corꝑe ſeparatur. nec ſeqͥtur ꝙ ſit ocioſa. qꝛ ſuba illaaliā hꝫ oꝑatōeꝫ. hoc aūt planiꝰ inueniet̉ det̓.minatū in qͣrto in. q. de cognitōe aīe ſeꝑate Ad illud quod obr̄ ꝙ prius ē aīal qͣꝫ hō.od̓ ꝙ hoc dr̄ qꝛ prius reꝑitur ī embryōe oꝑatio aīalis qͣꝫ oꝑatio hoīs. priª .n. mouetur etſentit qͣꝫ rōcinetur. ſꝫ hoc ē a ſenſualitate ſecūdo mō dca ꝓut ē a v̓tute mouēte. nō ꝓutē a v̓tute ꝑficiēte. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ aīaſenſibilis ē in potētia materie. dd̓ ꝙ ueꝝ ē fꝙ aīa ſenſibilis noīat ſubāꝫ gn̄abile ⁊ corruptibilē ſꝫ nō ꝓut noīat ſubāꝫ ſubē incorruptibilis. ⁊ qꝛ aīa ſenſitiua in brutis hꝰ ſubāꝫ nominat. hinc ē ꝙ bruta ſuā aīaꝫ ſenſitiuā educut de materia ſicut ⁊ in his potiſſime q̄ generātur ꝑ putrefactōeꝫ. ſenſibilis v̓o in hoīsdicit potētiā rōalis ſube. ⁊ ideo ab eo ſolo ꝓducitur a quo ſubā rōalis. ⁊ ideo ꝙ ſenſibilisnō poſſit ꝓpagari in hoīe ſicut in brutis hocnō ē imꝑfcōis ex ꝑte v̓tutis gn̓antis ſꝫ rōneꝑfcōis q̄ ꝯſiſtit in ſenſitiua hoīs. Ad illd̓quod obr̄ ꝙ vniuoce in hoīe ⁊ ī aſino. dd̓ ꝙaliqͥd ꝓduci ꝑ gn̓atōeꝫ ⁊ aliqͥd ꝓduci ꝑ creatiſonē nō tollit vniuocatōeꝫ ſi d̓s modo crearꝫunū horeꝫ eiuſdē ſpēi eēt cū alijs hoībꝰ. ſi exgo maior reqͥritur vniuocatio ī ſpē qͣꝫ ī gn̄eplanū ē ex hoc ꝙ diuerſus modus ꝓducendiaīaꝫ ſenſibile ī hoīe ⁊ in aſino nō facit hoīeꝫ⁊ aſinū dici eqͥuoce. Et ſi tu obijcias ꝙ ſenſibilis in hoīe noīat potētiā. ⁊ in aſino noīatſubāꝫ. ergo equoce dr̄. dd̓ ꝙ in aſino ⁊ pōtnoīare ſubāꝫ ⁊ pōt noīare potētiā. pr̄ ciꝑaliꝰtn̄ noīat potētiā. qꝛ nomē ē ſumptū ab actuſētiēdi. in hoīe ſilr̄ noīare pōt ⁊ ſubāꝫ ⁊ potētiā. ſꝫ ꝓut noīat ſubāꝫ nō dr̄ aliqͥd diuerſū arōali. eadē. mē ſubā q̄ facit hoīeꝫ ⁊ ſentire etrōcinari. lꝫ alia ⁊ alia ſit potētia. Et ſic patꝫꝙ ex hoc nō tollitur uniuocatio in gn̄e aīal̓reſpectu rōalis ⁊ irrōnalis.Ecundo q̄ritur rōne cuius ꝑtis primo inſit aīe originale peccatū. Etꝙ primo inſit rōe potētie uegetatiue uidetur. qꝛ originale īeſt aīe ex ꝯiūctiōeſui ad carnē corrupta. ſꝫ aīa maxime unitur

carni rōne potētie uegetatiue in ip̄a. ergo uidetur ꝙ primo inſit ei rōe potētie uegetatiue. Itē uidetur alia rōe. Potētia gn̓atiuaeſt ip̄i aīe uegetabilis. ſed illa eſt quā mediante trāſfunditur ⁊ que maxime ꝑ originalepeccatū inficitur ſicut patebit infra. ergo videtur ꝙ rōe uegetabilis primo ⁊ principaliinſit aīe culpa originalis ꝙ auteꝫ rōne ꝑtisſenſibilis uidet̉. Originale eſt ſicut dic̄ augꝯcupiſcentia. ſed p̄cupiſcētia primo ⁊ principalr̄ in ꝑte ſenſibili radicatur. qm̄ ꝯcupiſcentia dicit appetitū boni ut nūc prima cognition. ⁊ hoc ꝯpetit ꝑti ſenſitiue. ergo uidet̉ ꝙoriginale peccatū primo habeat fieri in aīaẜ illam parte. Itē in actuali ꝑpetratōe videmus ꝙ peccatū ꝑuenit ad rōem mediāteſenſualitate pro eo ꝙ puerſio hoīs īcipit abinferiori ⁊ a ꝯuerſione ad bonū ꝯmutabile.ergo ſi peccatū originale incipit ab inferiori.ſ. a carnis infectōe ⁊ aīaꝫ ab inferiori hꝫ inficere. uidetur ꝙ primo heat aīe ineſſe rōe potentie ſenſitiue. Qd̓ aūt primo inſit rōeaīe rōnalis uidet̉. Originale .n. ē carentia debite iuſticie. ſꝫ iuſticia hꝫ eē in ſola rōnali uoluntate primo ⁊ principalr̄ ſicut dicit Anſelin li. de ꝯceptū v̓gi. ergo originale peccatuꝫprimo ⁊ principalr̄ hꝫ rōne partis rōnalis ineſſe aīe. Itē originale peccatū ē peccatuꝫmortale. ergo ꝑ ip̄m aīa eſt a deo auerſa. ſꝫauerti eſt ip̄iꝰ portionis rōalis primo ⁊ principaliter. ergo uidetur ꝙ originale peccatuꝫprimo habeat ineſſe aīe rōe rōnalis potētie.ſed quod primo inſit ip̄i anime rōe ſue ſubēvel eēntie uidetur. quia originale ꝯͣhitur inaīa ex vnionē ip̄iꝰ ad carnem. ſꝫ ꝑ prius pernaturā unit̉ ſubā aīe ip̄i corꝑi qͣꝫ potētie organis. priꝰ .n. ē uiuere qͣꝫ moueri. ergo priꝑ naturā inficit̉ aīe ſuba qͣꝫ inficiāt̉ potētie.ꝙ ſi hoc ueꝝ ē originale primo ineſt aīe exꝑte ſue ſube. Itē originale cū ſit unū infic̄oēs potētias aīe. ſꝫ nihil ē coē unū oībꝰ potētijs aīe niſi eiꝰ ſuba. ergo origīale primo ineaīe rōe ſue ſubē. Eſt ergo qͣſtio ẜ qͥd originale primo inſit aīe. utrū .ſ. rōe ſubē. aut potētie? Et ſi potētie. utꝝ uegetatiue aut ſenſitiue. aut intellectiue. ℟. Ad p̄dcōꝝ intelligētiā ē notādū ꝙ aliqͥ dicere uoluerūt originale pcc̄ꝫ ſic traduci ⁊ ꝯͣhi ab aīa ut prīo inſitaīe rōne ſue ſube qͥ primo carni cōiungitur.