Diſlic.

⁊ excellentie. nullū aūt horū reperitur in eoqui māducat ⁊ bibit indigne. nō ſic aūt eratde illo ligno uite. ¶ Ite queritur de hoc qd̓dicit. ꝙ miſit euꝫ deus de paradiſo uoluptatis in locū ſibi ꝯgruū. Uidetur .n. ꝙ hoc nondebuerit deus facere. Cū enim deus ſit maioris miſericordie qͣꝫ ſit homo. ⁊ nos uideamus peccatores ſuſtineri intra eccleſiā que ēparadiſus quedā. nō uidetur ꝙ deus debuiteū eijcere ſꝫ potius longanimiter ad penitētiā expectare. ¶ Itē quero quare dixit mūdū iſtum fuiſſe ſibi locū ꝯgruum? vel enimerat deterioratus uel nō. Si nō erat deterioratus non uidetur ꝙ eſſet habitatio ſibi congrua poſt culpā. Si deterioratus erat. uid̓turꝙ magis debuiſſet deteriorari locus ille inquo peccauerat qͣꝫ ille in quo nō peccauerat¶ Iuxta hoc queritur de quo ſeruit ille lochomini? quia modo non ſeruit. nec poſt diēiudicij ẜuiet. ergo uidetur ꝙ fruſtra factꝰ ſitlocus ille. ¶ ℟. dd̓ ꝙ deus homine de paradiſo eiecit̉ equo iudicio. ita ꝙ ſimul fuit ibimiẜicordia ⁊ ueritas. veritas nāqꝫ fuit ibi. qꝛſicut angelus de paradiſo eiectus eſt. quiaibi peccauerat. ⁊ ſe indignum illo reddideratſic ⁊ homo de amenitate paradiſi terreſtriseijci debuit. Miſericordia etiā ibi fuit. ut hōin loco maioris calamitatis exiſtens ⁊ ſciensextrā paradiſum terreſtrē eſſe quaſi exuleꝫin hoc mundo ſeip̄m reputaret. ⁊ pn̄teꝫ uitāꝯtemnēdo ad bona inuiſibilia aſſurgeret etilla deſideraret. ⁊ ſic ad illa perueniret. ſi .n.temporalia amaret impediretur ne ſpūaliaapprehenderet. et ſi nūc amat corruptus cōcupiſcentia quādo eſt in hac ualle miſericordie. quāto magis tūc amaret ſi eſſet in illiusparadiſi amenitate poſtqͣꝫ morbo ꝯcupiſcentie corruptus eſſet. tanta enim extunc adherentia quieti ſpūali inhereret ut nūqͣꝫ eternārequireret. et ideo cū eo actū eſt miſericorditer ⁊ iuſte. Et per hoc patēt dubitationespremiſſe. Patet eniꝫ ꝙ non eſt ſimile de paradiſo eccleſie. patet etiam ꝙ locus iſte magis eſt ꝯgruus ſtatui miſerie. etiam ſi uterqꝫdeterioratus eſſet. Poſtremo patet ꝙ locusiſte fruſtra non eſt. multū enim facit ad nr̄aꝫeruditione. et occaſione nobis. prebet requirende ſalutis in qua ꝯſiſtit ſūma ⁊ perfectiototius humane vtilitatis. ¶ Item queritur

de hoc quod dicit. ꝙ lignū illud non ꝯferretīmortalitatē niſi ſepe de illo ſumeretur. hocenim uidetur eſſe falſum. quia īmortalitasperfecta ponit hominē extra ſtatum animalitatis. ſꝫ frequēs comeſtio ponit hoīeꝫ ī ſtatuaīalitatis. ergo per frequentē uſū ligni nonꝑduceretur ad perfectā īmortalitate ¶ Iteꝫfrequentatio alicuius rei non uariat effectuꝫẜm ſpēm ſed ſolum ꝯfirmat uel intendit. etgo ſi unica comeſtio nō poterat facere īmortalitatē. videtur pari rōe ꝙ nec frequētatio¶ ℟. dd̓ ꝙ magiſter hic dubioſe loquiturnec ſine cauſa. vtraqꝫ enim pars poteſt fuſtineri ſatis probabilr̄. et ꝙ lignū uite unicacomeſtione ꝯferret īmortalitatē. Nec huicobuiat ꝙ dominus p̄ceperit ade ꝙ de omniligno paradiſi comederet. preceptū enī affirmatiuū nō obligat ad ſemper ſed pro loco ⁊tempore. Poteſt etiam intelligi ꝙ nō ꝯfertillū effectuꝫ vnica comeſtione ſed pluribus.et hoc quia lignū illud nō ꝯferebat īmortalitatē ſicut cauſa principalis ⁊ effectiua ſed ſicut diſpoſitiua. ⁊ quēadmodū uidemꝰ in medicina ꝙ frequentata diſponit ad ſanitatemad quem nō ſufficiēter diſponeret ſimul ſūpta. ſic ⁊ in ꝓpoſito intelligenduꝫ. Et ꝑ hocpatent que obiecta ſunt. procedūt eniꝫ ac ſilignū uite eſſe principale effectiuū īmortalitatis. de effectu autem iſtius ligni planius habitum eſt ſupra. hec autē dicta ſufficiant.Diſtinctio. xxx.N ſuperioribus inſinuatu ē ⁊c̄.Pars iſta in qua magr̄ determinat de hoīs lapſu diuiſa fuit inItres ꝑtes ẜ triplice dr̄iam corruptōis peccati. In quaꝝ una ꝑſona corrūpit̉naturā. In altera v̓o natura ꝑſonā. In tertiav̓o ꝑſona corrūpit ſeip̄am. Et prima quidēꝯſiſtit in pccō primi parētis. Secūda in pccōoriginali. et tertia in pccō actuali. Prima efgo ꝑte terminata aggredit̉ hic magr̄ ꝑtē ſecūdā. Diuidit̉ autē ꝑs iſta in ꝑtes qͣttuor. Inquaꝝ prima determinat qͥd ſit originale peccutū. In ſecunda v̓o qualr̄ traducat̉. infra di.xxxj. Nūc ſuꝑeſt inueſtigare ⁊c. In tertia v̓oqualr̄ deleat̉. infra. di. xxxij. Qm̄ ſupra dictum eſt peccatum originale eſſe vitium ⁊cͣ.In quarta uero utrū peccatū originale multiplicetur ⁊ intendatur per peccata proximoꝝ