Ordini etiam bonitatis hoc cōpetebat. hocenim ordine dicitur aliquid ordinari in ſuuꝫfinē. tunc ergo gratia. homini ordinate datquando datur ẜm ꝙ eſt utilior ⁊ fructuoſiortanto autem gratia dei eſt nobis utilior etfructuoſior quāto pro ea deo gratiores extſtimus. et ideo ſic debuit dari ut ex ipſo ordine dandi cognoſceretur illud donū eē gratuitum. et propterea nō fuit a creatione indita. ſed nec iam perfecte ⁊ ꝯſtitute fuit ſuꝑinfuſa. Ordo etiam iuſticie hoc requirebat.deus enim ẜm legem ꝯmunem requirit aliquam preparationē ⁊ diſpoſitionē a partenoſtra ad hoc ꝙ infundat alicui grām ſiue īeo cui infundit ut in adulto. ſiue in alio adiuuante ẜm ꝙ cōtingit in paruulo. et ideo gr̄an̄ fuit homini ꝯcreata. ſꝫ dilata fuit quouſqꝫhomo per actum ⁊ uſum rōnis quodāmodoſe diſponeret ad illam ſuſcipiendā. ut ſic uerificaretur illud aug. in primo homine. Quicręauit te ſine te non iuſtificat te ſine te. Oꝫergo ꝙ multiplex ordo hoc exigebat ut homo prius fieret in naturalibus qͣꝫ in gratuitis formaretur. et ꝯcedende ſunt rōnes quehoc oſtendunt. ¶ Ad illud quod obr̄. Faciamus homineꝫ ad imaginē ⁊ ſimilitudine ⁊c.qd̓ ꝙ ſimilitudo attenditur ibi in gratuitisgratis datis. vel dicendū ꝙ deus dicitur feciſſe hominē ad ſuā imaginē ⁊ ſimilitudinēnon quia ſtatim cum dedit imaginem ſimuletiam dederit ſimilitudinē. ſed quia alteruꝫdedit .ſ. imaginē. ⁊ ad alteruꝫ habilē fecit .ſ.ad ſimilitudinē. quoniā poſtmodū pro loco⁊ tempore ei dedit. vnde quantum eſt ex uiverbi non poteſt ꝯcludi ꝙ ſimul ⁊ ſemel fuerit in homine imago dei ⁊ ſimilitudo. Et ꝑhoc patet rn̄ſio ad duas auctoritates ſequētes Eccle .ſ. ⁊ Dam. quia ſic intelliguntur n̄quia ſtatim deus ut hominem ꝯdidit v̓tuteueſtiuerit ⁊ ornauerit ſed quia tunc diſpoſitū fecerit ⁊ non longe poſt tempore ꝯpleuit¶ Ad illud quod obr̄ de perfectione etatis⁊ cognitionis. dd̓ ꝙ non eſt ſimile. quia ꝑfectio etatis ⁊ cognitionis non tm̄ elongatur aperfectione nature ſicut perfectio gratie. vn̄homo per uim nature ſibi inditā pōt ꝑuenire ad ꝑfectam etatē ⁊ proficere ad cognitōeꝫſed nunqͣꝫ poteſt per ſe homo in habitū gr̄eniſi deus infundat mera ſua benignitate-

Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ hō erat idoneus. ⁊ deuserat liberaliſſimꝰ. dd̓ ꝙ d̓s maiorē idoneitatē expectabat q̄ qͥdē ꝯpeteret ordini ſapientie ⁊ bonitatis ⁊ iuſticie ſicut prius on̄ſum ē.et ideo gr̄am nō ſtatim dedit ſꝫ diſtulit proeo ꝙ ſic deus operatur liberalr̄ ut tn̄ ſua liberalitas nō excludat ſapiētiā nec iuſticiam.Onſequenter qͣꝫtum ad tertiū articulū queritur qͣꝫtā grām homoprimus habuit. ¶ Et primo eſtqueſtio de quantitate gr̄e primi hoīs qͣꝫtumad donoꝝ multitudineꝫ.Irca primū ſic proceditur ⁊ queritutrū habuerit tot v̓tutes an̄ lapſūquot habuit poſt lapſū. ¶ Et ꝙ ſicuidetur. primo ꝑ Oam. dicēte ꝙ d̓s fecit hominē omni v̓tute circūdatū ⁊ oībꝰ bonis ornatū. ergo nō uidetur ꝙ aliqͥs habitꝰ v̓tutisqͥ ſit in nobis deeſſet eidē. ¶ Itē ex ꝑte cognitōis nō cognoſcimus plura qͣꝫ adā cognouit. nec plures hēmꝰ in nobis ſcīas. ergo parirōne ex ꝑte affectōis nō uidetur ꝙ plures īnobis heamꝰ habitꝰ v̓tutū qͣꝫ habuit primihō. ¶ Itē ꝯnexio ē in v̓tutibꝰ ſicut ſancti dicūt. et ſuo loco on̄detur in tertio. ergo ſi adāhabuit aliqͣꝫ v̓tutē neceſſe fuit ꝙ oēs habuerint. ergo tot habuit quot nos hēmꝰ. ¶ ¶ Itēaut aliqͣꝫ v̓tutē hēmus quā nō habuit adaꝫ.aut nō. ſi nō. ergo tot uirtutes habuit quotnos habemus. Si ſic. aut ergo illius uirtutisfuit adā capax. aut nō. ſi no. ergo uidetur ꝙꝑ pccm̄ creuerit in nobis boni capacitas. qd̓qͥdē abſurdū ē dicere. Si ſic. cū d̓s daret adegrāꝫ ẜ capacitatē ſuā. uidet̉ ꝙ oēꝫ uirtutemquā nobis ꝯfert poſt lapſū ⁊ ipſi ade ꝯtulerit an̄ lapſū. ¶ Sꝫ ꝯͣ. Uirtꝰ fortitudinis ꝯſiſtit in ꝑpeſſione terribiliū. ſꝫ in adā in ſtatrinocētie n̄ poterat eē talis ꝑpeſſio. ergo necfortitudo. ¶ Itē tēꝑantia ꝯſiſtit ī coercēdisprauis carnis paſſiōibꝰ. ſꝫ tales nō poterantreꝑiri ī natura inſtituta. ergo nec teꝑantia.¶ Itē pn̄ia ꝯſiſtit in deteſtatiōe maloꝝ ꝑpetratoꝝ. ſꝫ nullo mō ꝯtingebat in ſtatu īnocetie de peccatis ꝯmiſſis dolere. ergo tunc necerit in hoīe uirtª pn̄ie. ¶ Itē qͥ hꝫ donū ꝑſeuerātie n̄ cadit a iuſticia. ſꝫ adā cecidit. ergoꝑſeuerātiā n̄ hūit. hāc aūt multi hn̄t in ſtatunature lapſe. ergo n̄ oīs v̓tꝰ q̄ nc̄ ē fuit ī ſtatu īnocētie ¶ ℟. dd̓ ꝙ cū fit ꝯꝑatio ml̓titudīa