eſt ex parte modi acceptandi. Poſſet nihilominus ⁊ alia aſſumi ratio ex parte acceptantis. deus enim qui omnia fecit ī gloriaꝫſuam ⁊ nullius indiget potiſſime requirit acreatura rōali honore. et quia honorem deoexhibemus quando in ip̄m omnia referimꝰtanqͣꝫ in omniū actorem ⁊ finē non decreuitdeq hominem producere ad perfectionē glorie per aliquid quod ortum haberet ex principijs nature ſed per munus additum naturalibus ut ex hoc homo magis gratus deoexiſteret. et totius ſalutis ſue opus deo attribueret. Et ſic patet ꝙ nemo pōt acceptaria deo abſqꝫ uirtute gratie ſuperaddite nature. et ꝯcedēde ſunt rōnes ad hoc inducte.¶ Ad rōnes ad oppoſitū planū eſt rn̄dereex his que dicta ſunt. nam due prime auctoritates intelligūtur de acceptatione ⁊ dilection ẜm generalē modū. nos aut hic loqͥmurde acceptatiōe ẜm ſpecialē modū quo deusacceptat ipſam animā ut reputet ea dignameterna gloria. ¶ Ad illud quod obr̄ ego diligentes me diligo ⁊c. dd̓ ꝙ illud intelligiturde dilectione charitatis q̄ non eſt abſqꝫ grāet hec plurimū differt a dilectione naturali qͣhomo diligebat deū propter ſe ⁊ ſuper oīaſicut oſtenſum ē sͣ. di. iij. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ꝙ artifex creatus ꝯplacet ſibi in opere ſuo.dd̓ ꝙ illud ē ueꝝ de illa generali acceptatiōe⁊ ꝯplacentia qua aliquis reputat aliquid eſſebonū. ſed de illa acceptatione qua aliquis acceptat aliqͥd ut reputet ſe illi obligatū ad retribuendū aliquid magnum non habet ueritatem. hanc enim ſolū ꝯtingit reperire circaopus diuinū quod hꝫ libeꝝ ar. et circa quodnata eſt laus ⁊ uituperiū ¶ Ad illud qd̓ obr̄ꝙ natura inſtituta abſqꝫ omni grā eēt totapulchra et ſine macula. dd̓ ꝙ etſi eſſet ſinemacula. nō tn̄ eēt tota pulchra ea pulchritudine q̄ ē a gr̄a. pulchritudo .n. gr̄e ē ſcī amoris ꝯciliatiua ẜm ꝙ dicit glo. ſuper illud p̄s.Ut exillaret faciē in oleo. Glo. Grā ē ꝗdānitor anime ad ꝯciliandū ſcm̄ amorē. ¶ Adillud quod obr̄ utrū deus poſſꝫ talē naturaꝫfacere q̄ eſſet ei accepta abſqꝫ munere gr̄e:od̓ ꝙ ſi ipſe poſſꝫ oīa tanqͣꝫ oīpotēs. naturatn̄ nō eēt capax. vn̄ impoſſibilitas uenit exꝑte creature. ſi .n. hoc faceret nihil aliud eētfacere qͣꝫ facere donū gr̄e eē donū nature. et

grām eē naturā. hoc aūt impoſſibile ē cū donū gr̄e ſit ultra terminos nature. vn̄ ſic̄ impoſſibile ē ꝙ hō fiat a deo btūs per naturā.qͣꝫuis poſſit creari beatus. qꝛ beatitudo cumſit in bono qd̓ eſt ſupra oēꝫ naturā. ſic etiaꝫintelligendū ē ⁊ in grā. Pref̓ea eſto ꝙ poſſꝫfacere. nō tn̄ decreuit quia non decuit. et rōhuius dicta ē videlꝫ ut ex hoc diuina ſeruelgloria in cuius preiudiciū deus neminē acceptat. nihilominus etiā ꝯẜuetur ipſa grā quenullo mō pōt aut debꝫ eē ingrata. et ideo ſicoꝫ dari ut reputetur eſſe gratis data.Ecūdo queritur utrū homo ī ſtatinature inſtitute poſſet in opus meritoriū exire abſqꝫ dono gr̄e. ¶ Etꝙ ſic uidetur. Augꝰ. in li. de natura ⁊ gr̄a.Quis neſciebat ita ſcm̄ hominē ut in eo libeꝝ arbitriū iuſte uiuēdū ꝓ poſſibilitate ⁊ capacitate ſua ꝯſtitueretur? ergo uid̓tur ꝙ exlibertate arbitrij naturali poſſet iuſte uiuereergo et oꝑa meritoria facere. ¶ Itē Dam.Manentes in eo qd̓ eſt ẜm natura in v̓tuteſumꝰ. ſꝫ opera v̓tuoſa ſunt meritoria. ergoliberuꝫ ar. in integritate ſue nature manensabſqꝫ omni gratia poterat facere opera meritoria. ¶ Item dei perfecta ſunt opera. etperfectu eſt aliquid ut uult phūs cum attingit proprie uirtuti. ergo ſi homo perfectusꝯditus eſt poterat exire in oꝑationē ꝓpterquā factus ē. hec aūt ē oꝑatio per qua ꝑuenitur ad gloriā. ergo ⁊c. ¶ Itē in oībus creaturis ſi diſtant a ſuo termino ad quē ordinātur data ē v̓tus per quā poſſint ad illū fineperuenite ſicut pꝫ in igne qui cū deorſum ēſua leuitate pōt ſurſū ferri. ergo aut liberuꝫar. miſerabilius fuit inter ceteras creaturas.aut ſi alie creature per naturā hn̄t potētiaꝫꝑueniēdi ad ſuū fine. uidetur multo fortiꝰ ꝙin hoc hō poſſet ꝑ uirtutē nature an̄ ſtatummiẜie. ¶ Itē natura nihil facit fruſtra nec deficit in neceſſarijs. ſꝫ nihil eſt magis neceſſariū qͣꝫ illud ſine quo nō pōt btīficari. ergo cūptās merēdi huiuſmōi ſit. uidet̉ ꝙ hoc ineētci ꝑ naturā oī grā circūſcripta. ¶ Itē circunſcripta gr̄a ītelligamꝰ hoīeꝫ in ſtatu natureẜuare diuīa mādata. aut ergo meretur aliqͥdaut nihil. ſi nihil. ergo fruſtra oꝑatur qd̓ nōpōt eē ſine aliqua pena. hoc aūt nō potera-