¶ Item aut deus poterat facere illam creaturam ita bonā ꝙ ex puris naturalibus ſibiplaceret. aut non. ſi non. uidetur ꝙ non eētoīpotens. ſi ſic. ergo non uidetur ꝙ ad hocꝙ natura placeat deo neceſſariū ſit ſuꝑaddidonuꝫ gratie. ſi ergo perfecte homo ꝯditusfuit ẜm exigentiā ſtatus nature. uidetur ꝙdeo placebat abſqꝫ omni dono gratie ¶ Sꝫcontra. Heb. xj. Sine fide impoſſibile ē placere deo. ſed fides eſt donū ſuperadditu nature ẜm ꝙ dicitur. i. cor. xij. ergo ſine donogratie nature ſuperaddite nullus poteſt placere deo. ¶ Item ſap. vij. Neminem diligitdeus niſi illū qͥ cū ſapientia inhabitat. ſed ſapientia eſt donum dei nature ſuperadditumẜm ꝙ infra ſublungitur. ix. c. Mitte illamde celis ſanctis tuis ⁊c. erg ⁊c. ¶ Itē Dio.ī libro d̓ angelica hierarchia. Lex diuinitatiseſt inferiora per media. media per ſuperiorareducere. ſed media bona ſunt potentie naturales. bona maxima ſunt gratia ⁊ uirtutesquibus non ꝯtingit male uti. ergo ẜm rectuordinem anima non poteſt ad deum redirenec deo placere niſi perficiatur per dona uirtutum ⁊ gratie. ¶ Item nihil excellentius ēẜm naturam in homine qͣꝫ ipſa imago. Sedimago īdifferens eſt ad acceptanduꝫ uel nonacceptanduꝫ. ergo ad hoc ꝙ aliqua anima adeo acceptetur neceſſe eſt ultra naturalia eēaliquod donum gratie ſuperaddituꝫ nature.¶ Iem quotienſcūqꝫ deus animā acceptateam in ꝯiugium ſibi deſponſat. vnde ⁊ aīaꝫdicit ſponſam ſuam in can. ſed quantūcunqꝫaliqua creatura ſit excellens ſemper in infinitum eſt deo inferior. ergo nunqͣꝫ digna eſtin coniugium aſſumi niſi deus ex mera liberalitate ꝯdeſcendat. hoc eſt preſtare grām.ergo ⁊c. ¶ Item cum deus hominem acceptat filium ſuum reputat. ẜm ꝙ dicitur Io..i. Dedit eis poteſtatem filios dei fieri. ſedcreatura quantucūqꝫ ſit nobilis ſemper eſtdei ſerua. ſed ſeruus non poteſt adoptari infilium niſi fiat ex gratia. ergo impoſſibile ēꝙ aliqua creatura acceptetur a deo ſine munere gratie ſuperaddite. ¶ ℟. Ad p̄dictorūintelligentiaꝫ eſt notandum ꝙ dupliciter cōtingit aliquid acceptari a deo. Uno modoquadam acceptatione generali vt idem ſitacceptare aliquid quod reputare bonum et

in bonuꝫ conſeruare. et hac acceptatione nōtantum acceptatur creatura rationalis ſedetiam opus omne dei. Eſt etiam alia acceptatio ſpecialis quā dicitur deus acceptareillud quod dignum reputatur eterna beatitudine. et tali acceptatione non acceptat deusniſi creaturam rōnalem. illa enim ſola eſt qeius capax eſt ⁊ particeps eſſe poteſt. hancautem creaturam rōnalem tunc acceptat cuꝫconſecrat in templum ⁊ adoptat in filium etaſſumit in coniugium. Nam anime ſancteque deo placent ⁊ dicuntur templum dei. etdicuntur filie dei. et dicuntur ſponſe dei ẜmꝙ colligitur ex nouo ⁊ veteri teſtō. Primūgenus acceptationis non requirit ſuperaddidonū gratie ultra ea que ſunt de conditionenature. Secundum uero genus acceptatōisnon poteſt non eſſe gratuitum tuꝫ proptergratuitam dei ꝯdeſcenſionem. tum proptercreature exaltatione ultra terminos ſiue ſtatus nature. gratuita nanqꝫ ꝯdeſcenſio in huiuſmodi acceptatione neceſſario requiritur.ꝙ enim deus īmenſus habitare uelit in anima ut in templo. ꝙ iterum uelit ſeruum reputare pro filio. ꝙ iterum ancillam ſuam uelit aſſumere in coniugio nemo dubitat eſſemere gratie ⁊ ꝯdeſcenſionis liberaliſſime.Creature etiam ſublimatio in tali acceptatione ultra ſtatum nature reperitur. ꝙ enimcreatura conſecretur in templum. adopteturin filium. aſſumatur in coniugium hoc eſt ſupra naturale ꝯplementum omnis creature.⁊ ideo nec conſecratio nec adoptatio naturenec vnio anime ad deum fit per aliqͣꝫ proprietatem nature ſed per aliquod donuꝫ gratieſuperadditū. ꝙ animam conſecret ut ſit tēplum. aſſimilet ut ſit diuina filia. ꝙ faciemanime decoret ut apta ſit eē dei ſponſa. hecautem omnia facit gratia gratum faciens cūeſt adeo iuncta dei ꝯformitas ut nullo modopoſſit deo diſſimilis fieri. adeo iūcta ſpūalisuenuſtas ut nullo modo poſſit deformari. etideo reddit̉ animam deo acceptam. ⁊ ē ratioacceptandi ẜm illas tres proprietates predictas que quidē conueniunt ei non ẜm tropūaut tranſumptionē ſed ẜm ueritatem aut ꝓprietatem. Et ſic patet ꝙ homo in ſtatu innocentie gratia gratum. faciente indiguit adhoc ut deo placeret. et hec neceſſitas ſūpta

B F