D

neceſſariā eſt ei aliquod gratie donū. ¶ Adillud quod obr̄ ꝙ libeꝝ arbitriū integrū eſt.rn̄dēdū ſicut dicebatur in opponēdo ꝙ hocintelligitur qͣꝫtū ad eēntiam potentiaꝝ. nūqͣꝫad perfectionē habilitatū ꝯͣhentiū. ¶ Et ſi qͥrat vlteriꝰ vtrū poſſit reſiſtere uel noº dd̓ ꝙde aliqua tentatione per ſe non poteſt. ſi tn̄ꝯſentiat non eſt a culpa īmune propter hocꝙ adiutoriū gratie ſibi preſto eſt ſi uellꝫ ſuſcipere. propter hoc etiā qꝛ ex propria ſuaculpa deuenit in illam neceſſitate. et hoc eſtquod dicit auḡ. ꝙ qꝛ homo noluit deuitarepeccatū dū potuit inflictū eſt ei ut non poſſitcū uelit. hoc dixit magiſter s. di. xxv. ꝙ ppeccatū an̄ reparationē gratie libeꝝ arbitriūpremitur ꝯcupiſcētia ⁊ uincitur. et ideo pōtpeccare ⁊ nō pōt nō peccare etiā damnabiliEt ſic pꝫ ꝙ rōnes ꝯcludentes libeꝝ arbitriūꝑ ſe tētationi poſſe reſiſtere non cogunt deneceſſitate. ¶ Ad oppoſituꝫ uero ad rōnesquibus oſtenditur ꝙ nō poſſit tentationi reſiſtere facile eſt rn̄dere. Si enim ꝯcludat ꝙneceſſe haberet aliqn̄ cadere de plano ſuntꝯcedēde. ſi aut quis uelit probare per eas d̓libero arbitrio ꝙ in omni tentationi ſuccumberet. rn̄deri poteſt. ad primum de orationeꝙ illud petitur non quia homo poſſit alicuitentationi reſiſtere ſed quia nō poteſt omnireſiſtere per ſe. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ libeꝝ arbitriū eligit̉ malū gratia deſiſtēte. drqꝫ illud non intelligitur ſemper ſed aliqn̄.¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ uelle nature ſemꝑſuperatur. dd̓ ꝙ hoc non intelligitur quia inomni tētatione ducebat̉ homo a naturali rectitudine uolantatis. ſed quia rectitudo nō ētāte uirtutis ꝙ poſſit abſqꝫ gr̄a dei eriperehomine a ſeruitute peccati. ¶ Ad illud qd̓obr̄ de neceſſitate moriēdi. dd̓ ꝙ neceſſitasmoriendi nō ineſt homini propter peccatuꝫquod ineſt ſed propter peccatū quod infuit.vnde illud nō ꝯcludit ꝙ neceſſariū ſit homine peccare ſed ꝙ neceſſarium ſit hominempeccare vel peccaſſe. ¶ Ad illud quod obr̄ꝙ libeꝝ arbitriū ſequitur affectū p̄dn̄anteꝫ.dd̓ ꝙ affectus non p̄dn̄atur in homine reſpectu cuiuſlibet mali quod fuggeritur ſicut pꝫcū auaro ſuggeritur bonoꝝ ſuoꝝ diſſipatio.vel prodigo bonoꝝ ſuoꝝ retentio. et ideo n̄ſequitur ꝙ ꝯſentiat omni peccato. preterea

qui afficitur propter aliquid in habitu poteſtex aliqua ꝯſideratiōe magis affici ꝯtra eiusoppoſitū in actu ſicut homo frequenter iraſcitur contra rem quam diligit multū ¶ Adillud quod obr̄ de claudicatione pedis. dd̓ ꝙnon eſt ſimile. quia actus ambulationis nūꝙͣſeparari poteſt a diſpoſitione claudicationisin pede claudo. nō ſic aut ē de actu affectōisre ſpectu deordinatiōis q̄ ē in libero arbitrioꝓpt̓ multitudinē actuū ⁊ affectuū qͥ ꝯſargūtin nobis ex diuerſitate ꝯſiderationū ſicut p̄tactū eſt ob quaꝫ modo mouetur homo adunum. modo ad eius oppoſitū. et ideo aliqn̄motu recto. aliqn̄ obliquo. Per hec aūt quedicta ſunt patet reſpōſio ad obiecta ⁊ etiamad ꝯſimilia que obijci poſſunt ī hac materia¶ Ad illas autem duas glo. que in ſoluēdoadducte ſunt quibus uidetur īnui ꝙ liberumarbitriū abſqꝫ gratia omni tentationi poſſireſiſtere. dd̓ ꝙ intelligende ſunt nō quia diabolus plenū poſſe habeat ſuꝑ hominē qͣꝫtuꝫad actū tentandi. et ꝙ hō nullus poſſit ei reſiſtere. ſed hoc intelligitur qͣꝫtum ad hoc ꝙpoſſe habet in eius morte ad infernalia pertrahere nullo impediente ſupplicia. ita ꝙ hōuiribus eius nō poteſt reſiſtere.Ertio queritur utrū libeꝝ arbitriūomni gratia deſtitutū poſſit in aliquod bonū in genere ¶ Et ꝙ ſic vtdetur. Uirtus ꝯſuetudinalis nō dat nouā potentiā uoluntati ſed ſolū reddit eam facileꝫ.ſi ergo loluntas habens uirtutē ꝯſuetudinelem poteſt in bonū in genere ⁊ bonū ex circunſtantia. uidetur ꝙ in hoc poſſit abiqꝫ uirtute lꝫ cum difficultate. ¶ Im̄ brutū brutoꝑ naturā poteſt ꝯꝑati. ergo ⁊ homo hominiper naturam poteſt ꝯꝑati circūſcripto omnidono gratie. et ſi poteſt ꝯꝑati ⁊ miſereri. poteſt ⁊ elemoſynā elargiri. et hoc eſt bonū ingenere dare el̓am indigenti. ergo ⁊c. ¶ Itēvitium nō fortificat naturā. ſed homo vaneglorioſus poteſt predicare euangeliū uel facere aliquod opus bonū ī ſe. ergo ſi hoc hōdeprauatus uitio inanis glorie poteſt. multofortiª poteſt hoc ex poteſtate nature. ¶ Itēdifficilius eſt auaro dare omnia que habꝫ ꝙͣꝫpartem eorum que habet. ſed auarus abſqꝫomni dono gratie poteſt fieri prodigus etdiſſipare omnia bona ſua. ergo multo forti