iūgit ip̄m ⁊ ꝯformat ei qd̓ eſt ipſo ſuperiꝰ.⁊ ſi ſit tale accidēs quod ortum habꝫ ab ēteprīo ſupremo ſi eius infuſio uel origo ſit ẜmꝑfectā influentiā. non ſoluꝫ habet nobilitare. ueꝝ etiam conſumare ⁊ quietare. ⁊ hoc n̄facit tantū ratione ſui. ueꝝ etiam ratiōe eiꝰa quo ꝓcedit. ī quo reꝑitur omnis ꝑfectio ⁊bonoꝝ omniū aggregatio. ac ꝑ hoc cōpletabeatitudo. Concedende ſunt ergo rationeſꝓbantes gratiam eſſe accedens. ¶ Ad illd̓autem quod primo obicitur in contrariū. ꝙnullum accidens nobilius eſt ſubſtantia. Dicendum ꝙ illa ratio deficit tripliciter ¶ Prim̄quidem. quia nobilitas ſubſtantie ⁊ accidētiſ⁊ bonitas ſubſtantie ⁊ accidentis ꝓprie nonhabent comꝑari. Accidens enim bonum dicitur non ſibi ſed alii. non ſicut ordinatū. ſꝫſicut ratio ordinandi. ſed ipſa ſubſtantia bona eſt tanqͣꝫ bonitatis p̄t cipatia. ¶ Aliꝰ etiamdefectus eſt ibi. quoniam ⁊ ſi nullum accidēsnobilius ſit ſubſtantia ꝓut accidens comꝑat̓in ſe qͣꝫtum ad eſſentiam generis ſiue qͣꝫtuꝫad eſſe primuꝫ. nihilominus tamen ꝓut accidens conſideratur in ſubiecto ⁊ includit eēſubiecti. quādam nobilitatem ſuꝑaddit qͣꝫtūad eſſe ſcd̓m ¶ Tertiꝰ etiā defectus ē. quiaꝙ gr̄a dicatur nobilior aīa ⁊ ꝑfectio anime.hoc non ē rōne ſui tantū. ſed quia unit bonoincreato ſicut p̄dictum eſt. ¶ Ad illd̓ quodobicitur. ꝙ nulluꝫ accidēs ſimilius ē ſubſtātie qͣꝫ ſubſtantia. Dicendum ꝙ ſicut dictūeſt de bonitate. ꝙ alio mō dicitur aīa eē bōaaliomō gratia. ſic etiā aliomō deo aſſimilat̉⁊ aliomō gratia. Anima eīm deo aſſimilatſicut diuine ſimilitudinis ſuſceptīa. gr̄a ueroſicut ipſa ſimilitudo uel donū aſſimilatiuuꝫunde v̓o ꝯꝑatio ꝓprie īter hunc modū aſſimilandi ⁊ illum. Alius eſt etiam defectꝰ. qͥacum anima ſimiletur deo ꝓpter gratiā ⁊ utunū ꝓpter alterum. utrobiqꝫ tantū unum. ſicnon eſt maior uel minor aſſimilatio dicendaī anima gratificata qͣꝫ in gratia gratificāte.Tertius etiam defectus. quia ⁊ ſi ſubſtantiaplus aſſimiletur ſubſtantie in rōne entis. nihil ꝓhibet accidens plꝰ aſſimilari alicui ſubſtantie ſub rōne ꝓprietatis. ſicut aīa ſapiēsplus aſſimilatur deo inqͣꝫtuꝫ eſt ens ꝑ ſe qͣꝫipſa qualitas ſapientie. nihilominus tamendeo inqͣꝫtum eſt ſapiens plus aſſimilat̉ aīa

inqͣꝫtum eſt ſapiens qͣꝫ inquātum eſt ſubſtātia. ſic ⁊ in ꝓpoſito intelligendum eſt.¶ Ad illud quod obicitur. ꝙ nullū accidenseſt ſtabilius ſubſtantia. Dicendum ꝙ ueꝝeſt de illo accidente quod comꝑatur ad aliqͥdſicut ad ſubiectum ⁊ cauſam. de eo uero accidente quod aliunde habet originem non habet ueritatem. ſicut patet in radio exeunte aſole qui fixus ꝑmanet aere moto. ⁊ qͥa gratia eſt tale accidens. ideo illa ratio non habet.locum in propoſito. ¶ Ad illud quod obicitur. ꝙ gratia eſt forma que eſt principiuꝫ uite. Dicendum ꝙ illud habet ueritatem deforma que dat uiuere qd̓ ſpectat ad eſſe primum. gratia autem eſt forma dans uitamquātum ad eſſe ſcd̓m ſiue quantum ad eſſebene. ⁊ ideo illud non ualet. Non enim fitunum ꝑ eſſentiam ex gratificato ⁊ gratia ſicut fit unum ꝑ eſſentiam ex corpore uiuificato ⁊ anima uiuificante. ¶ Ad illud quod obicitur de bonis maximis ⁊ minimis ⁊ mediisDicendum ꝙ illa diuiſio bonorū eſt ẜm acceptionem boni qua aliquid dicit̉ bonū. quiabonū alij ⁊ utile. ſicut pꝫ ex uerbis Aug. ibidem. quia bona maxīa ſunt illa qͥbus nō contingit male uti. ⁊ ideo ad gradum bonitatisẜm eū modū ꝑ que ibi loquitur Aug. nihilfacit utrū bonū id qd̓ dicit̉ maximū ſit in genere ſubſtātie uel accidētis. ¶ Ad illd̓ quodq̄ritur Utrū inſit aīe ꝑ ſe aut ꝑ accidens:Dicendū ꝙ ꝑ ſe ineſt ī genere ſubiecti. ſednō ꝑ ſe ī genere cauſe. ⁊ qͥa ꝑ ſe īeſt in genere ſubiecti. id̓o nō ē qͣrendū aliud ſubiectumcui ꝑ priꝰ īſit. qͥa v̓o ut īeſt ꝑ ſe ī genere cauſe. ideo nō īeſt oī aīe. nec ex prīcipiis aīe hꝫorigine. id̓o qd̓dāmō hꝫ naturā accidētis iherētis ꝑ ſe. qd̓dāmō naturam accidentis inherentis ꝑ accidens.Uarto q̄rit̉ Utrū gr̄a ſit ⁊ genereaccn̄tis corruptibil̓ an īcorruptibilis ¶ Et ꝙ ſit accidēs corruptibileuidet̉. De accn̄s qd̓ ē ī ſubiecto uariabili ẜmqd̓ ē uariabile ē corruptibile. ſꝫ gr̄a ē in ſubiecto uariabili utpote ī aīa ẜm libertatē ar.ī qͣ ꝯſiſtit mutatio ⁊ v̓tibilitas. ergo ⁊cͣ. ¶ Iteoē accn̄s qd̓ hꝫ oppoſitū potes ineē ſuo ſubiecto ē corruptibile. ſed gr̄a opponit̉ culpe ⁊culpa pōt īeē aīe uiri iuſti qͣꝫ diu ē ī ſtatu uie.ergo ⁊ ¶ Itē vē accn̄s quod ē aliūde ⁊ non