26

ꝓpter mutationeꝫ aliquā factaꝫ ex parte hominis acceptati. ſed talis mutatio nihil abhomine tollit. ergo aliquid circa homineꝫ acceptatum ponit. ¶ Item deus ē equꝰ ponderator. ergo non magis acceptat unuꝫ homineꝫ qͣꝫ alium niſi aliquod donū ⁊ aliquodbonuꝫ ſit in uno quod non eſt in altero. hocautem uocamus ipſaꝫ gratiaꝫ. ergo gratiadei aliquid ponit circa ip̄m gratificatu ⁊ acceptatuꝫ a deo. ¶ Sed cōtra. Daniet̉ primo. Dedit dominus gratiaꝫ Danieli ī conſpectu principis enuchoruꝫ ⁊c. ſed conſtatꝙ tunc nihil nouuꝫ collatum eſt Danieli adhoc ꝙ acceptaretur ab illo enuchoruꝫ principe. ſi ergo deus eſt benignior ⁊ ad acceptandum promptior. uidetur ꝙ nihil oporteat in homine poni ad hoc ꝙ acceptetur adeo. ſi ergo gratiaꝫ dei habere non eſt aliudqͣꝫ deo eſſe acceptum. uidetur ⁊cͣ. ¶ Iteꝫ uidemus experimento ꝙ homo homini efficitur gratus ex ſolo aſpectu. nec aliquid dathomo homini cum ſuſcipit illuꝫ in gratiamſuaꝫ. ergo pari ratione non oportet dari aliquid homini ut ſuſcipiatur in gratiaꝫ dei.Iem omnis ille eſt alteri gratus qui ē abeo dilectus. ſed dilectio dei non ponit circadilectum aliquid nouuꝫ. quia dilexit nos ante mundi conſtitutioneꝫ. ſicut dicitur Ephe.primo. Dilexit etiaꝫ nos cum adhuc peccatores eſſemus. ſicut dicitur Roma. quīto.ergo pari ratiōe nec illa acceptatio ſiue gratificatio aliquid ponet circa gratificatum.¶ Item ſolis precibus alicuius abſqꝫ aliquomunere interueniente poteſt quis amicus ⁊gratus effici alicui cuius prius erat inimicus⁊ odioſus. ſi ergo eſt hoc in homine cū deusmulto pronior ſit ad miſeranduꝫ qͣꝫ homo.uidetur ꝙ multo fortius hoc poſſit reperiricirca gratiam dei. ¶ Item ſic ſe habꝫ gratia ad gratiſicatum ⁊ acceptatio ad acceptatum ſicut ſe habet laus ad laudatum. ſedlaus nihil circa laudatum ponit ſed circa laudantem. ergo nec gratia circa gratificatum.ſed circa gratificantem. ¶ Item abundantioris caritatis eſt diligere ⁊ acceptare eumqui minus eſt dignus amore ſicut inimicumqͣꝫ amicuꝫ. ergo diuina caritas ⁊ bonitas nōſolum acceptat bonos ſed etiā quantūcūqꝫ

malos. non ſoluꝫ dignos ſed etiā quātūcūqꝫindignos. ergo diuina acceptatio ſiue gratificatio non uidetur aliquid ponere circa ip̄macceptatum aut gratificatum. ¶ Reſponſio. Dicendum ꝙ gratia diuina aliquid ponit circa gratificatum ſiue acceptatum. Etratio huius eſt iſta. quia diuina uoluntas inacceꝯtando non afficitur. diuina ueritas ī approbando non fallitur. ⁊ neutra earuꝫ ī gratificando mutatur. quia diuina uoluntas inacceptando non afficitur nec acceptat aliquepropter nouum affectum. neceſſe eſt ꝙ acceptet propter aliquem effectuꝫ. ⁊ ita aliquiſeffectus ponitur circa eum qui acceptatur.quia ueritas diuina in approbando non fallitur. ideo non prefertur unuꝫ alteri. nec approbat magis unuꝫ qͣꝫ alteruꝫ niſi quia habet in ſe aliquid quod eſt magis dignuꝫ approbatione diuina. nemineꝫ autem acceptat niſi queꝫ approbat. et ita nemo eſt gratus uel deo acceptus niſi in ſe habeat aliqͥdper quod ſit approbatione dignus. quia uero uoluntas non mutatur in acceptando. necueritas in approbando. cum aliquis incipitde nouo approbari uel acceptari ⁊ nulla cadit mutatio ex parte dei acceptantis uel approbantis. neceſſe eſt ꝙ aliqua cadat mutatio ex parte acceptati ⁊ approbati. ſed hocnon eſt quia aliquid ei aufertur. eſt ergo mutatio quia aliquod donum ſibi a deo conferter. Et ſic patet ꝙ gratia aliquod donumponit circa ipſum gratificatum. vnde concedende ſunt rationes hoc oſtendentes.¶ Ad illud autem quod primo obicitur incontrarium de gratia humana. de qua dicit̉ꝙ deus dedit gratiam Danieli ⁊cͣ. ¶ Dicendum ꝙ illud ſimile deficit in tribus conditionibus preaſſignatis. tum quia homo in acceptando afficitur. tum quia iudicium eiusfrequenter decipitur. tum etiam quia cumde non acceptante fit acceptans. in ſe ipſomutatur. hoc autem in deo non ponitur. eideo non eſt ſimile. Et per hoc patet primuꝫ ⁊ ſcd̓m obiectum. ¶ Ad illud quodobicitur de dilectione ꝙ non ponit aliquid īdilecto. Dicendum ꝙ non eſt ſimile. proeo ꝙ dilectio ſe extendit non ſolūmodo adpreſens. uerū etiam ad futurum. Unde nō

e F