Diſictia.

illud qd̓ queritur Utrū dicat̉ libertas equocēuel uniuocē. Dicendū ꝙ nec ſic nec ſic. ſedẜm quādam analogiā. que ꝓpter cōuenientiam cū uniuoco recipit comꝑationē ẜm magis ⁊ minus. ꝓpter cōuenientiā cum equocorecipit quādam diſtinctionē multiplicitatis.Analogum enim mediū tenet inter uniuocū⁊ equocū. Et ſic patēt que queſita ſunt.Diſtinctio xxvj.Ec ē gr̄a oꝑans ⁊ cooꝑās ⁊epISupra egit Magr̄ d̓ libero ar.ſiue de adiutorio homini ꝯꝑatoin ſe. In hac uero ꝑte agit deipſo comꝑato ad auxiliū gratie ¶ Diuiditurautem iſta ꝑs in duas ꝑtes. In prima determinat qͣꝫtum poſſit libeꝝ arbi. cum gratia.In ſcd̓a qͣꝫtum poſſit circūſcripta gratia. infra diſtinctione xxviij. Id uero inconcuſſeteneamus ⁊c ¶ Prima ꝑͣs habet duas. ¶ Inprima determinat de adiutorio gratie oꝑantis ⁊ cooꝑantis collato libero arbitrio prouiillud adiutoriū comꝑatur ad libeꝝ arbitriū.I ſcd̓a ꝓut comꝑatur ad habitum gratuitū⁊ uſum ſibi debitum. ibi Hic conſiderandūeſt cum p̄dictum ſit ¶ Prima ꝑs habꝫ duas.In prima determinat quid ſit. ſiue cuius efficatie ſit illud adiutorium gratie quod li. ar.ſuꝑadditur. In ſcd̓a uero determinat qͣꝫtuꝫad uoluntate ſiue ad li. ar. ordinatur. ibi Iſa eadem tn̄ quedam gratie dona pͥuenit ¶Prima ꝑs habet tres ꝑticulas ¶ In prima determinat quid ſit illud adiutorium li. ar. ſuꝑadditū qͣꝫtum ad actum ſiue effectum ¶ Inſcd̓a uero qͣꝫtum ad ſubiectum. ibi Uoluntatem ipſaꝫ Aug. in libro ⁊cͣ. ¶ I tertia v̓oqͣꝫtum ad ipſuꝫ donum gratuitum. ibi Etſi diligenter intendas ⁊cͣ. ¶ Similiter ſcd̓aꝑs principalis tres habet ꝑtes. ¶ In primadeterminat ueritatem. ibi Ip̄a eadē quedaꝫtamē ⁊cͣ. ¶ In ſcd̓a uero remouet dubitationem. ibi Non ē tamē ignorandū ⁊cͣ. ¶ Intertia uero ꝑte ſubiūgit uirtutis recapitulationem. ibi Illius eīꝫ gratie recipiende ⁊.Harū aut ꝑtiū ſubdiuiſiones manifeſte ſuntin littera.

O intelligentiam huius partisſuppoſita gratie entitate ⁊ neceſſitate. quia hoc infra queret̉ſuo loco. Queritur hic de gratie quidditate? hoc eīꝫ inqͥrit Magr̄ in lr̄a.Et circa hoc queruntur fex. ¶ Primo queritur Utrum gratia ſit aliquid circa acceptantem uel circa acceptatum? ¶ Scd̓o dato ꝙ gratia ſit aliquid circa acceptatū. queritur Utrum ſit donum increatum? ¶ Tertio Utrum ſit in genere ſubſtantie uel accidentis. ¶ Quarto queritur Utrum ſit ingenere accidentis corruptibilis uel incorruptibilis ¶ Quinto queritur Utrum primoinſit eſſentie anime aut potentiis. ¶ Sexto ⁊ ultimo queritur Utrum inſit ad modūꝑfectionis tm̄. aut etiam ꝑˡ modū motoris:Irca primum ſic ꝓceditur ⁊ oſtenditur ꝙ gratia dei aliquidponat circa gratificatum ¶ Dicitur enim Iohannis primo. De plenitudīeeius accepimus gratiam ꝓ gratia. ſi ergoquod accepimus in nobis eſt. īdiuina gratiin gratificatis ſiue acceptatis a deo habꝫ eē.¶ Item primo Corin. xij. Diuiſiones gratiarum ſunt. dem autē ſpiritus diuidens ſingulis ꝓut uult. hoc autem non eſſet niſi donum gratie in ſingulis aliquid poneret. ergo⁊c ¶ Si tu dicis hoc eſſe dictum de gratiagratis data. Arguitur a minori ꝙ ſi gratiagratis data aliquid ponit in gratificato. multomagis gratia gratum faciens. que maioriſeſt efficatie ⁊ magis reddit ipſum gratificatum deo acceptabilem. ¶ Item gratia gratum faciente efficitur quis dignus ſupernabeatitudine. ſed omnis dignitas aliquid ponit in eo in quo eſt. ergo dignitas retributionis eterne aliquid ponit in eo qui dignus ēhoc autem non eſt niſi gratia. ergo ⁊c.Item culpa ex qua deus hominem odit ⁊ riꝓbat ponit aliquam deformitatem in eo qͥre ꝓbatur. ergo pari. ratione gratia ob quadeus aliquem diligit ⁊ approbat. aliquid ponit in eo qui acceptatur. ¶ Item conſtat aliquem qui non eſt gratus deo fieri gratum.ſed hoc non eſt ꝓpter mutationem aliquaꝫfactam ex ꝑte dei acceptantis. ergo hoc eſt