I

¶ Sextus eſt ꝙ angelus inuno īſtāti pōteſſe in diuerſis locis etiā ubicūꝫ ſi uoluerit.¶ Septim eſt ꝙ multe ſunt ueritates abeterno que non ſunt deus.¶ Octauus eſt ꝙ primū nunc ⁊ creatio paſſio non eſt. creator nec creatura.¶ Nonus eſt ꝙ quihabet meliora naturalia plus habebit de neceſſitate. de gratia⁊ gloria.¶ Oecimus eſt ꝙ malus angelus nūqͣꝫ habuit unde ſtare poſſet. nec etiā Adā ī ſtatuinnocentie. ¶ Hij omnes errores a p̄dictisꝑſonis ꝓhibiti fuerunt ⁊ excōicati. ⁊ ꝓpterea ſunt tanqͣꝫ peſtiferi euitandi.N ꝑte iſta ſunt dubitationes circalitterā. Et prio queritur de hocꝙ dicit prīo capittulo. Non eſſet hominilaudabile bene uiuere ſi nemo male uinereſuaderet. ¶ Sed cōtra. Si eniꝫ hoc ueꝝ ētunc uidetur ꝙ uita noſtra in gloria laudabilis nō erit ubi nemo male uiuere ſuadebit.¶ Iteꝫ eſto ꝙ dyabolꝰ nihil hōi ꝑſuaſiſſetnihilominus mereri potuiſſet. ſed ſi mereri potuiſſet eſſet laudabile ⁊ laude dignus.ergo ⁊c. ¶ Rn̄o dicendū ꝙ laus quedā eſtque reſpicit dignitatē operis uoluntarii inquantū opus illud nobile eſt. ⁊ hoc poſſet eēin hoīe etiā ſi nullus ipſuꝫ tētaſſet. Quedāautē eſt laus que non tantuꝫ reſpicit opusuoluntariuꝫ. ſed ⁊ opus ſtrennuū ⁊ arduumquod conſiſtit in expugnatione aduerſarit⁊ reportatione triūphi. et de hoc loquiturApoſtolus ſcd̓o Thi. ſcd̓o. Non coronabitur niſi qui legitīe certauerit. ⁊ de hac laude Magiſter intelligit. et ſic patēt illa duoobiecta. quia ꝓcedunt de laude ẜm primuꝫmeduꝫ. ¶ Iteꝫ queritur de hoc ꝙ diciturGlorioſius ē non conſentire peccato qͣꝫ te.tari non poſſe? Sed contra. Deus nō pōttētari. hō vero ſic. ergo glorioſior eſt hō qͣꝫdeus. ¶ Iteꝫ in ſtatu glorie non poterit hōtētari. in ſtatu uie pōt. ergo glorioſior ē ſtatus uie qͣꝫ patrie. ꝙ ſi uerū ē. glorioſior eſtmiſericordia qͣꝫ gloria. ¶ Rn̄o dicendū ꝙuerbū Magiſtri intelligendū ē circa eū quiefficitur glorioſus ex merito ſuorū operū.⁊ ideo non ualet illud qd̓ obicit dicēdo.Item intentio glorie intel igēda ē in ueroo

ꝓpoſito. nō quantū ad premiū ſubſtātialeſed quantū ad aliquā accn̄taleꝫ laudē qͣ laudatur uir iuſtꝰ. Ecc̄. xxx. Qui potuit trāſgredi ⁊ non ē tranſgreſſus ⁊cͣ. ⁊ ideo nō ualet illud quod obicit̉ ſcd̓o. ¶ Iteꝫ queriturde hoc quod dicit ꝙ ſcientia rerū creaturaꝫhomo non ꝑdidit. ⁊ ꝓpterea in ſcripturade ea non eruditur. utrūqꝫ eniꝫ uidetur eēfalſuꝫ. Conſtat eniꝫ ꝙ nos qui ſumus filiiAde reruꝫ naturas ignoramus ⁊ ignorātesnaſcimur. nec noſcere poſſumus niſi cummagna difficultate diſcamus. Similit̓ ſcd̓muidetur falſum. quia in ſacra ſcriptura habetur de ꝓductione omniuꝫ rerū ī oꝑibus ſexdierū. ⁊ qualiter ꝓducte. ⁊ qualiter etiā diſtincte ſunt. ¶ Rn̄o dicenduꝫ ꝙ ⁊ ſi homomerito primi peccati excecatus ſit ⁊ factusſit ignorans. tamen in cognitiōe uniuerſitatis ꝓpter ipſuꝫ create. qͣꝫ etiaꝫ in cognitiōeuie ſalutis ſue. plus tamen excecatꝰ ē ī ſcd̓oqͣꝫ primo. nam ad cognitione naturaliū rerum multū pōt ꝓficere ꝓprio ſtudio atqꝫ ingenio. ſed in cognitione modi ꝑueniēdi aduit3 ꝑ ſe p̄m plus deficit qͣꝫ ꝓficit. niſi diuīereuelationis inſtructione dirigatur. ⁊ ꝓpterea magis data ē nobis ſcriptura diuinitus⁊ ꝑ ſpūꝫ ſanctū r̄uelata in cognitione fidei ⁊moruꝫ. in cognitione reruꝫ naturaliuꝫ. licꝫomnis ueritas aliquomodo a ſpirituſanctoeſſe dicatur. ⁊ pro tanto intelligendū ē uerbum priꝰ ꝓpoſitū a Nagro fuiſſe dictuꝫ.ꝙ ergo obicitur de amiſſione cognitiōisueꝝ ē ꝙ amiſit habitū. nō tamē amiſit naturale iudicatoriuꝫ. ¶ Ad illd̓ uero qd̓ obicitꝙꝓ ſcriptura etiā ſumat ꝓductionē reꝝ. Dicēdū ꝙ n̄ determīat ibi reꝝ ſpāles naturas⁊ cauſas. ſꝫ hic explicat qd̓ ſentit fides ſanauidelꝫ dīnaꝫ uolūtate oīuꝫ eē caꝫ primā ⁊ ſūmaꝫ. ⁊ oīa eē facta ꝑ v̓bū/ ⁊ reꝑta ꝑ v̓buꝫItē q̄rit̉ d̓ hoc ꝙ dicit ꝙ hō n̄ hūit p̄ſcīaꝫ eorū q̄ futura erat. Si .n. hoc ueꝝ eēt cuꝫ nosml̓ta p̄ſciamꝰ d̓ futuris ⁊ ſācti pr̄es p̄ſciuerūt aduētū xp̄i ⁊ ꝓphete. Simil̓r uidet̉ ꝙAdā n̄ fuit ita ſapiēs ſic̄ nos ſumꝰ ¶ Si tudicas ꝙ hoc n̄ ē īcōueniēs ꝓpt̓ gratuit ā r̄uelatiōeꝫ q̄ ī nobis ē ⁊ ꝓphetis ut aliqͥd ſciamus quod ignorauit Adaꝫ. Ob citur ꝯtrahoc. qͥa ſic̄ ſācti exponūt. Adā ī ſopere illoraptꝰ ē ⁊ ad celeſte curiā dicit̉ fuiſſe p̄ductꝰ.