debite īpoſitū ē nature rei expreſſiuū. nullergo pōt res oēs noīare niſi is qui oīum reꝝplenā habet cognitionē. ſed Adam oībusnoīa īpoſuit. nec illis rebus alia ſunt aliquādo ꝑfectiora noīa īponēda. uidetur ergo ꝙAdaꝫ ꝑfecte cognouerit oīa creata. ergo incognitione non ꝓfeciſſet. ſed in ſtatu ſue cōgnitionis ꝑmanſiſſet. ¶ Item nullus beneregit ⁊ gubernat ea quoꝝ naturā ignorat.hec oīa fuerant cōmiſſa regimini ⁊ gubernationi Ade ẜm ꝙ dicitur ī Gen̄. ⁊ ī pͣs. Oīaſubieciſti ſub pedibus eius. a ſui ergo conditione primaria habuit primus hō rerumcognitionē. ergo non ꝓfeciſſet ad illā diſciplinā ꝑ tēporū interualla. ¶ Iteꝫ quicquidhomo addiſcit. addiſcit mediante uia ſenſusmemorie ⁊ exꝑientie. ⁊ ita ab inferiori ⁊ abexteriori. ſi ergo homo in ſtatu innocentiedidiciſſet. ꝑ inferiora ⁊ exteriora ad ꝑfectionem ueniſſet. ſed talis ordo non congruitnature inſtitute ⁊ bene ordinate. ſed ſolumlapſe. cuꝫ omni creature peſſet. uidetur ergo ꝙ nihil ſenſibiliū in ſtatu illo didiciſſet.¶ Sed contra. Adaꝫ in ſtatu illo ꝑ interuallatēporū ꝓfeciſſet aliqͥd contra grāꝫ. al ioquinpeior eſſet conditio ſua qͣꝫ noſtra. cum nosmultitudo merita creſcamus in gratia. ergo pari ratione ꝑ interualla tēporum ꝓfeciſſet in reru noticia. ¶¶ Item Aut Adamſciebat que uentura erant. aut non. ſi ſic.ergo p̄ſciuit lapſuꝫ ſuū ⁊ quid ex illo poſteris ſuis eſſet euenturū. qd̓ plane̓ apparet eēfalſuꝫ ſi futura non cognoſcebat. ſed rerumnature uariantur in tēpore. ergo multa incipiebat cognoſcere ẜm tēporū uariationē.ergo ꝓfeciſſet in cognitione. ¶ Item necAdaꝫ oīa uiderat nec oīa audierat. eſto ergo ꝙ uideret aliquā reꝫ quā priꝰ nō uidiſſꝫcuꝫ uidere ſit cognoſcere ſicut intelligere.uidetur ꝙ ſicut neceſſario ſequitur. qd̓ īcipitintelligere incipit cognoſcere. ſed mulierſi incepit uidere incepit cognoſcere. ſi ergomulta ſenſitiua uidiſſet que prius n̄ uideratuidetur ꝙ multa didiciſſet ſenſitiua ꝑ tēporis interualla. ¶ Iteꝫ ſi homo ſtetiſſꝫ. autunus hō ſciret uolūtateꝫ ⁊ cognitionē alterius. aut non. ſi ſic. ergo fruſtra egerēt ſermone. ſi n̄. ergo cū poſſet ab alio edoceri.uidetur ꝙ in ſtatu innocentie multa diſcere

potuiſſꝫ. ¶ Rn̄ſio. Ad p̄dictorū ītelligētiāeſt nōt andum ꝙ ꝓfectus ſcīe triplici poteſtuia conſiderari. uel a ꝑte ſcibiliū. uel a ꝑtemodorum cognoſcendi. uel a parte maioriahabilitatis in cognoſcendo. ẜm primummodum loquēdo. ītelligendū eſt ꝙ quedamſunt res que fiunt curſu naturali. quedā quecurſu mirabili. quedam que fiunt curſu uoluntario ẜm ꝙ determinat Anẜ. In earumergo rerū cognitione que quidā curſu naturali fiunt. non ꝓfeciſſet Adam quantum adnoui habitus acquiſitioneꝫ. Accepit eīꝫ ſic̄dicit Hugo ⁊ Magiſter in littera. Ab exordio omniū rerum plenā noticiā. Et hocetiam oſtendunt rōnes que ad primā ꝑteminducuntur. Proficere tame potuiſſet qͣꝫtuad alium moduꝫ cognoſcendi. ⁊ quantuꝫ admaiorem habilitateꝫ ſciendi. quantū ad aliūmoduꝫ etiā ꝓficere poteſt. quia qd̓ noueratſimplici noticia cognoſcere poterat expientia. quod nouerat intellectu. cognoſcere poterat ⁊ ſenſu. Proficere etiā poterat ꝙͣꝫtuꝫad maiorē habilitationeꝫ. quia ex frequenticonſideratione eoruꝫ que nouerat. ꝓm̄tiorfuiſſet ⁊ patior ad iudicanduꝫ de his rebuquarū habebat cognitioneꝫ ꝑ habitū īnatuꝫEt ſi enī primus homo non haberet tarditatem hebitudinis ꝑ aggrauatione corporismortalis. habebat tamē ſpiritus eius quādam minorē uelocitateꝫ corporis aīalis. ſic⁊ in cognitione rerū naturaliū Adam quoddāmodo ꝓfeciſſet. quoddāmodo minime ſiſtetiſſet. In eaꝝ uero cognitione que fiuntcurſu uoluntario ⁊ mirabili ſiue ſuꝑnaturaliſimpliciter ꝓficere potuiſſet. non ſolū qͣꝫtuꝫad modū cognoſcendi. ſed etiā in acquirēdonouā cognitione. nec miꝝ. quia ad hoc ꝙ cognoſceret diuīa miſteria indigebat ſupernailluſtratione. ad hoc uero ꝙ cognoſceret ſecreta alterius. indigebat ipſius detectione.nec talis ꝓfectꝰ ſtatui īnocentie derogabat.cū etiā beati angeli in cognitione diuinoruꝫmiſterioꝝ ⁊ humanoꝝ ſecretoruꝫ ꝓficiant̉.Propt̓ quod dicitur Eph. tertio. Ut īnote ſcat prīcipibꝰ ⁊ poteſtatibꝰ ꝑ eccleſiā multiformis dei ſapīa. et ſic patet reſpōſio adꝓpoſitā queſtionē. Naꝫ rōnes ad primaꝫꝑte inducte ꝓcedūt de cognitione reꝝ naturaliū. ⁊ ſic intelligit Hugo. Illis eniꝫ rebus

b 4