O

quod diligenter eſt p̄cauenduꝫ. ſed tētatioeſt p̄cauenda. ſicut dominꝰ monet Math.xxvi. Uigilate ⁊ oratę ne intretis in temtationem. ergo ⁊cͣ. ¶ Item nihil eſt appetendum cui non debeat ſe hō offerre ſpōte.ſed tētationi non debet ſe hō offerre ſpōte.ſicut dicitur ſuper illud Mathei iiij. Duct̉ꝰeſt iheſus ⁊cͣ. Sloſa. Ouctu eſſe iheſumcōmemorat. ut nos inſtr̄uat ꝙ non ſpenteoportet in tentationeꝫ inſilire. ¶ Iteꝫ nihil eſt appetendū ꝙ noſtre ſalutis aduerſarius optat̉. ſed dyabolus deſiderat nos tētare. ergo uidetur ꝙ nullus debeat tem̄tationem appetere. ¶ Rn̄o ad p̄dictā queſtionem uia duplici reſpōderi poteſt ⁊ utraqꝫſatis ꝓbabiliter. Uno modo ſic ut dicamꝰꝙ cum triplex ſit tentatio ſiue a triplici prīcipio. una ſcilꝫ a deo. alia a carne. alia a dyabolo. prima tentatio ſimpliciter appetenda eſt. quia deus non tētat nos niſi ad bonum. Altera uero tentatio ſcilꝫ que eſt acarne ſimpliciter fugienda eſt. quia illa nōpoteſt eſſe abſqꝫ peccato. ſicut ſupra dixitMagiſter diſtīctione xxj. Tertia uero queeſt a dyabolo. aliquibus fugienda eſt. aliquibus appetenda. His eniꝫ que uirtute fortes ſunt. nec de facili in tētationē induci poſſunt. etiaꝫ ſi tētantur. appetibile eſt tētariad ſue uirtutis exercitiuꝫ ⁊ cumulū meritoꝝinfirmus uero minime. quia timere poſſūtne ex ipſo impulſu in tētationeꝫ inducātur.qd̓ omnes debent refugere. Naꝫ fi tētarimaluꝫ non ſit. in tetationē induci ſemꝑ malum eſt. quia hoc eſt a tetatione ſuperari.Et hoc eſt ꝙ dicit Auguſtinus xiiij. de ciuitate dei. Sicut ſe habet firmitas ⁊ infirmitas electoruꝫ ſic metuunt cupiuntqꝫ tētari.Et ẜm hanc diſtinctionem ad rationes adutrāqꝫ ꝑtem inductas. de facili reſponderipoteſt. pro eo ꝙ ẜm diuerſas uias ꝓcedūt.Alius modus dicendi eſt. ꝙ dupliciter ē loqͥde tētatione. aut ſub ratione propria. ⁊ ſictētatio eſt impulſus ad illicituꝫ ẜm ꝙ de eaſit ſermo in propoſito. loquimur enim hicde tetatione dyaboli que fit per mali culpeſuggeſtioneꝫ. qua dyabolus hominem admaluꝫ nititur incuruare. non de tētatiōe deique fit per flagellationeꝫ qua deus uult illoſquos acceperat approbare ⁊ approbatos

oſtendere. Hanc ergo temtationeꝫ ẜm ſeconſiderataꝫ nullus debet appetere immoabhorrere ⁊ refugere maxime conſiderādofineꝫ. Aliter eſt conſiderare tētatione ꝓuteſt materia exercende uirtutis. ⁊ ſic a uiriſiuſtis deſiderari poteſt. ab eis potiſſime quiin caritate feruent a deo ꝙ ignis deuotionisipſoꝝ potius inflāmatur ex preſentia contrarii qͣꝫ extinguatur. ab eis aūt qui modice ſunt caritatis non ſic deſiderari debet. ⁊exempluꝫ eſt. quia uentus perflans fornacem magis ⁊ magis accendit. ſed candelamextinguit. ⁊ ideo tētationis impulſus. ⁊ ſiquantuꝫ in ſe eſt refugiendus ſit ab omnibus ⁊ ab infirmis potiſſime. ſicut rationesad ſecunduꝫ ꝑtem inducte oſtendunt. inquātum eſt uirtutis exercende materia. a virisferuentibus ⁊ ꝑfectis appeti poteſt. ſicutoſtendunt rationes que ad primaꝫ ꝑtem inducuntur. illud tamen genus tētationis potiſſime appetunt uiri iuſti. quod eſt in flagelloruꝫ perpeſſione. ſicut paſſus eſt IobThobyas. ſicut etiaꝫ paſſi ſunt ſancti martires. ab impiis zelo dyabolico excitatis.Et ad hoc oſtendenduꝫ ꝓcedunt rationesque ad primaꝫ ꝑtem inducuntur. ideo concedende ſunt.Onſequenter quantuꝫ ad ſecūduꝫꝓpoſituꝫ queritur de cognitioneprimoruꝫ parentuꝫ. Et īcidit hecqueſtio circa tria? Primo eniꝫ querendumeſt de cognitione primoruꝫ parentuꝫ quantum ad ꝓfectum? Secundo uero querendum eſt quantum ad defectum? Tertio qͥritur de ipſa cognitione quantum ad cōplementuꝫ ⁊ ſtatuꝫ.Irca primū ſic ꝓceditur ⁊ queritur Utrū ſi homo ſtetiſſet in cognitione ꝓfeciſſet ꝑ tēpoꝝ interualla ¶ Et ꝙ non uidetur primo ꝑ uerbū Hugonis in libro de ſacramētis Reruꝫ omniūque cuꝫ homine ⁊ propter hoīeꝫ facte ſuntꝑfectaꝫ cognitioneꝫ homineꝫ accepiſſe nullidubiuꝫ eſſe debet. ſi ergo ſtatim ꝑfectamcognitioneꝫ habuit. ergo ulterius ꝓficerenon potuit. ¶ Item hocipſum oſtenditurper rationeꝫ quā facit ipſe Hug o Nomen