ergo uidetur ꝙ eqͣlis ſit utrobiqꝫ excuſatio ul̓accuſatio. ergo non magis excuſat uel accuſatignorātia qͣꝫ ſciētia. Eſt igitur qd propter qͥdmagis excuſat ignorātia qͣꝫ ſcientia: ⁊ cum taꝫignorātia qͣꝫ infirmitas excuſet. Similiter ē qōq̄ iſtaꝝ magis excuſet. Rurſus cum ſint multedifferētie ignorātie. cū hoc queritur que earuꝫexcuſet: ⁊ que nō: ⁊ que magis: ⁊ que minus ¶Rn̄o ad paictoꝝ ītelligētiā Noͣndū eſt: ꝙ oīsignorātia aliquo mō excuſat peccatum. ⁊ ratiohuius eſt. qͥa minuit de rōne uoluntarij minuitetiā de rōe ꝯtētus. Leteris .n. paribus magisꝯtemnit qni peccat ex induſtria. qͣꝫ qͥ ignorātpeccat. Et iteꝝ cū uolūtarium includat in ſe cognitionem. quod priuat cognitionem priuat deratione uoluntarij. qͥa ergo peccatū mēſuraturẜm quātitatē libidinis et ꝯtēmtꝰ. et ignorātiadiminuit de ratione hoꝝ. generaliter ueruꝫ eſtꝙ omnis ignorātia īqͣntū huiuſmodi: excuſatpeccatuꝫ. ⁊ ſi tanta ſit ꝙ priuet oīo rationemuoluntarij ⁊ rōem ꝯtemtus: &xcuſat a toto. ſiuero nō oīo priuet: excuſat a tanto. Lōcedēdeſunt igitur rōes on̄dentes ꝙ ignoratia excuſatpeccatū. ¶ Ad illud ergo qd̓ obicitur in ꝯͣriumde yſi. ꝙ grauiſſime peccat qͥ deum neſcit. doꝙ yſi. ibi ꝯperat peccatuꝫ infidelitatis ad aliapeccatoꝝ genera. et ip̄m in ſe ualde graue eſt.qͥa non ē ſin: magna anime deordinatione Nihilominus cū qͥs ignorās aliquid facit. et in incredulitate: ſicut dicit apoſtolus de ſe: minusgrauiter peccat. qͣꝫ ille qͥ facit ex certa ſcīaAd illud Ambroſij ꝙ grauiſſime peccat quiignorat. dd̓ ꝙ hoc dicitur nō rōne maioris culpe. ſed rōne infirmitatis megis ꝑiculoſe. qͥa cūnon habeat ſcientiā de morbo ſiue culpa. nonq̄rit medicinam. ⁊ ita ſemꝑ remanet corruptioEt hoc eſt qd̓ dicit auguſ. ī li. ꝯfeſſi. eo inſanabilius peccabā: quo me arbitrabar nō peccare.Ad illud qd̓ obicitur ꝙ malū additū malo facitmaius malū. vd̓ ꝙ illud habet ueritatē: cū malūmalo ꝯfirmatur. malū aūt pene cū ſit īuolūtarium: nō ꝯformatur malo culpe qd̓ ē uolūtariū.⁊ iō nō auget. ſed potius diminuit. Et quoniāignorantia in nobis non eſt ſic culpa: qͥn etiamaliquo modo ſit pena. ideo culpam ꝑpetrataꝫexcuſat ¶ Ad illud quod ꝯbicitur: ꝙ ſcientia nōauget meritum. dd̓ ꝙ illud non ſequitur. qͣntitas enim meriti non eſt a nobis. ſed a gratiachriſti. De merituꝫ nero ⁊ eius quātitas. ortum

habēt a uoluntate li. ar. ⁊ ideo qd̓ facit ad rōnēuoluntarij: facit aliquo modo ad augmentumpeccati. ⁊ ſimiliter ꝙ diminuit facit ad alleuiationem peccati. talis aut eſt ignorantia ut dictufuit ſupra. ¶ Ad illud qd̓ obicitur. ꝙ peccantesex pari libidine equaliter puniuntur. dd ꝙ ho.non cogit quin ignorantia excuſet. quia ſi illequi ignorat peccat ex tanta libidine ex quantaille qui cognoſcit ī ſtatu ignorantie exiſtens. ſihaberet ſcientiaꝫ peccaret multo maiori. ⁊ itagrauius peccaret ⁊ grauius puniretur. ⁊ ideoignorantia q̄ in ipſo ē: excuſat peccatū. excuſat inqͣꝫ ⁊ minuit quātitatē peccati: nō quā hꝫſed quā hr̄et ſi ignorantia nō eēt. ¶ Ad illudqd̓ queritur: que magis excuſet: utꝝ ignorātiauel infirmitas. Rn̄deri pōt. ꝙ duo ſunt de rōneuolūtarij: uidelꝫ cognitio ſingulariū ſiue circūſtantiaꝝ. ⁊ ꝙ oꝑationis prīcipiū ſit intrinſecū.Ignorantia igit̉ excuſat. qͥa priuat de rationecognoſcendi. Infirmitas excuſat. qͥa priuat derōe ꝑfecte prīcipiādi. ⁊ quoniaꝫ priuato prioripriuat̉ poſterius. ⁊ nō ꝯuertitur. ⁊ cognoſcerepambulū ē ad facere. Plus tollit de rōne uolūtarij ignorantia qͣꝫ infirmitas uel potentia. ⁊iō magis excuſat ceteris paribus qͣꝫ infirmitasaddo tamen poteſt infirmitas precellere. etignorantia parua eſſe. ſiue ex culpa noſtra ꝓcedere: ꝙ erit ecōuerſo. vn̄ ⁊ ſi in generalitateloquēdo: ueꝝ eſt dicere ꝙ magis excuſet ignorātia qͣꝫ infirmitas. deſcendēdo tn̄ ad ſpecialiapeccata: poſſunt ſe habere ſicut excedentia etexceſſa. ¶ Ad illud qd̓ querit̉ que ignorantiaexcuſat ⁊ quātū. dd̓ ꝙ ē ignorantia facti ⁊ ignorantia iuris. Ignorantia facti pōt eē dupliciteraut adhibita debita diligētia aut nō. ſi adhibi.ta diligentia: excuſat a toto. ſi nō adhibita: nōexcuſat a toto. ſꝫ a tāto. Si aūt ſit ignorantiaiuris. hoc pōt eē dupliciter. aut ē uincibilis autīuincibilis. ſi uincibilis: tūc eſt ignorantia que eculpa. Et hoc aut ex ꝯſenſu uero. ut ignorātiaaffectata. ⁊ iſta ſic ex una parte excuſat: ꝙ exalia parte magis aggrauat. Aut eſt ex negligetia ⁊ ignauia: ſicut ignorant ia craſſa ⁊ ſupina⁊ iſta ⁊ ſi aliquo modo excuſat: non tamen itaexcuſat ut ſempiterno igne n̄ ardeat. ſicut dicitAuguſ. ⁊ Magiſter in littera ¶ Si autem ſitignorantia inuincibilis. hoc poteſt eē dupliciterAut iſta ignorātia eſt in nobis introducta perculpā pambulam. aut preter omnem culpam.