I

Irca primū ſic ꝓcedit̉: ⁊ oſtenditur ꝙpeccatū primoꝝ paretuꝫ fuit ex ignorantia: ad minus peccatum mulieris ¶ Ben̄. iij.ẜpens ſeduxit me ⁊cͣ. ſꝫ ubi ē ſeductio ibi ſcīepriuatio: ubi aūt hoc ē: ibi ē ignorātia: ergo ⁊cͣ.¶ Item qͥ dubitat de aliquo de quoqꝫ eē certuspotius dicit̉ ignorare qͣꝫ ſcire: ſꝫ mulier de uerbo dn̄i debuit eſſe certa ꝙ dixerat: qͣcunqꝫ diecomederis morte morieris. ⁊ de hoc dubitauitcuꝫ dixit: ne forte moriamur: ergo ex ignorantia peccaſſe uidetur ¶ Iteꝫ qͥ credit mortale peccatu eē ueniale: ignorat ueritatē iuris diuini: ſꝫadaꝫ credidit pcc̄uꝫ illud eē ueīale ſic̄ dic̄ augꝰ.⁊ Ogr̄ adducit ī lr̄a: arbitratꝰ ē illud eē uenialen̄ mortale delictū: ergo uidet̉ ꝙ tā uir qͣꝫ ml̓ierpeccauerūt ex ignorātia ¶ Itē oē peccatū aut eſtex ignorātia: aut ē ex infirmitate: aut ē ex malicia. ſed peccatū primoꝝ parentum nō fuit exmalicia: qͥa tūc eēt peccatū in ſpiritū ſanctum.nec ex īfirmitate qͥa nullam hēbat ꝓnitate adpeccāduꝫ: ergo fuit ex ignorantia Iē ſi adam⁊ eua credidiſſent tā grauit̉ deum offendere: ettātas penalitates īcurrere: cū nullā haberēt adpcc̄m̄ ꝓnitatē: nullo mō vr̄ ꝙ culpā cōmiſiſſētſi ergo culpā cōmiſerūt: uidet̉ ꝙ ignorauerunt⁊ ita ex ignorantia peccauerūt. ¶ Sꝫ contra ſipeccauerūt ex ignorātia. aut illa ignorātia fuitpena aut culpa. Si culpa: ergo culpa fuit in eisan̄ primā culpā: qd̓ ē īpoſſibile cuꝫ implicenturhic duo oppoſita. ſi pena: ergo pena fuit anteculpā. ¶ Itē ſi fuerit ibi ignoratia: aut ergo iuri:aut facti. nō facti: qͥa bn̄ ſciebāt ſe de ligno uetito comedere. nō iuris: qͥa bn̄ ſciebāt ſe debere deo obedire ⁊ ꝯͣ eius impiū nullo mō facere:nulla ergo uidet̉ ī eis ignorātia fuiſſe Itē ſi fuitibi ignorātia: aut ergo uolūtaria aut īuolūtaria.Si uolūtaria: ergo uidet̉ ꝙ iā uolūtas eoruꝫ inappetendo ignorātiam: eēt inordinata. Si inuoluntaria: ergo uidet̉ ꝙ nullo mō debuit eis imputari culpa: ſi ergo ē īputata: n̄ uidet̉ ꝙ fuiſſꝫex aliqua ignorātia Itē ſi fuit ex ignoratia: autergo īnata. aut cōtracta. aut inflicta. aut ꝓcursta. nō ex ꝓcurata: nec ꝯtracta: nec īflicta: ergo.fuit ex ignorātia īnata: ſed non decebat deumfacere naturā hūanaꝫ cū ꝓnitate ⁊ impotentia:ergo pari rōe nō debuit eā facere cū cecitate etignorātia: ſi ergo ex ignorātia peccauerūt: uidetur ꝙ poſſit imputari deo ¶ Item ſi aliquomō dicit̉ ex ignorātia peccaſſe mulier: hoc ē qͥa

a ẜpente ſeducta fuit: ſed uir non fuit ſeductusſicut dicit apl̓us: ergo ex igneratia peccatū eiꝰnō ꝓceſſit: ſi ergo radix peccati ī uiro ⁊ muliere nō fuit altera ⁊ altera: uidet̉ etiā ꝙ nec mulier peccauerit ex ignorantia. ¶ Rno dd̓ ꝙ peccatū eē ex ignoratia: pōt dici dupliciter. uidelꝫꝓprie ⁊ coīter. Proprie ꝓut diſtinguit̉ peccaturex ignorantia ꝯtra peccatuꝫ ex infirmitate ⁊ exinduſtria. ⁊ hoc mō ignorātia dicit priuationeꝫſcīe: que non cōpetit hoī ex natura: ſed meritoprime̓ culpe fuit ꝯtracta: ⁊ hoc modo peccatuꝫprimorū parētū nō pōt dici ex ignorantia: necꝯtinēt̉ ſub illa diuiſione qua dicit̉: ꝙ oē peccatūaūt ē ex ignorātia aut ⁊cͣ. illa .n. diuiſio peccatiē ẜm ſtatu nature lapſe. Cōmuniter aūt diciturpeccatū eē ex ignorantia: qd̓ cōmittitur aliquaneſcientia exiſtente circa peccante: rōe cuiꝰ nonꝯſiderat grauitate culpe: nec grauitatem pene⁊ ſic peccatuꝫ primoꝝ parētū ex ignorātia dicipōt fuiſſe: qͥa taꝫ in uiro qͣꝫ in muliere fuit q̄dāneſcientia: que nō fuit pena. ſed ꝗdā naturalisimꝑfectio magis reperta in muliere qͣꝫ in uiro.mulier enī ignorauit utꝝ ſerpēs ſibi uerum uelfalſuꝫ ſuggererꝫ. ignorauit etiā ſeueritatē diuine iuſtitie. uir autē alteꝝ hoꝝ dicit̉ ignoraſſeuidelicet diuine iuſticie ſeueritatem: in hoc ꝙextimauit de illa trāſgreſſione cito ueniam inuenire. inexpertus .n. erat ſeueritatem diuineiuſticie. uterqꝫ tn̄ cognoſcere potuit ꝑ ſcientiaꝫquā hēbat ſe male facere. ⁊ ſic large accipiēdoignorantiā: dici pōt peccatū primorū parentufuiſſe ex ignorantia ⁊ magis peccatum eue qͣade. ⁊ hoc ꝯcludūt rōes ad prima partē īducteProprie uero accipiēdo ignorātiaꝫ ẜm ꝙ dicit̉penaꝫ: ⁊ hoc ē ꝓut dicit neſcientiā eius rei quāhomo deberet ſcire ẜm exigentiaꝫ. ſic peccatūprimoꝝ parentum non fuit ex ignorātia: ſicuton̄dūt rōes adducte ad ptē ꝯͣriā: ⁊ hoc pꝫ diſcurrēdo pͦ ſingulas. ¶ Qd̓ .n. obicit̉ ꝙ ignorātiaaut eſt pena aut culpa. dici pōt ꝙ iſta diuiſio nōē ſufficiens: niſi accipiatur ignorātia proprie.nam nō ſolū homo primo inſtitutus: ſed etiaꝫangelus beatꝰ aliqͣ ignorat: cū multa īnoteſcātprīcipibꝰ ⁊ ptātibus ꝑ eccleſiā. vn̄ talis ignorātia nec culpa nec pena eſt. qͥa ē reſpectu hoꝝq̄ nō dꝫ ſcire ontū ē de prīa ꝯditiōe nature:Ad illud qd̓ obicitur: ꝙ aut fuit ignorātia iurisaut facti. dd̓ eſt ꝙ nō fuit ibi proprie loquendoignorantia iuris qͣntū ad prīcipale: ſed qͣntū ad