q
tentatio hoſtis. qͥa tētatio hoſtis ſit exercēdev̓tutis materia. tetatio carnis nūqͣꝫ ē ſine culpaergo. ¶ Itē tāto difficiliꝰ ⁊ reſiſtere alicuius ꝑſuaſioni. qͣnto ille qͥ ꝑſuadet magis amatur. ſꝫhō multū diligit carne. ⁊ multū odit dyaboluꝫ.ergo multo difficiliꝰ ē ei reſiſtere īpulſioni canis: qͣꝫ ſuggeſtiōi dyaboli ſiue tētatiōi ¶ Cōtraq̄nto īpugnas ē fortior: tāto eiꝰ īpugnationi difficilius reſiſtit̉. ſꝫ dyabolus ē hoſtis fortiſſimusſicut dicit̉ Iob. xli. n̄ e ptās ſuꝑ terrā q̄ ei poſſitcōpari. ergo difficilius ē eiꝰ tetationi ſiue in pugnationi reſiſtere: qͣꝫ ei tentationi que eſt excarne tē qͣnto tētans ē uerſutior ⁊ callidior: tāto difficilius ē eius laqueos ⁊ cautelas euadere.ſꝫ dyabolus ē uerſutiſſimꝰ. ergo difficilius ē eiꝰilaqueationi ſiue tētationi reſiſtere: qͣꝫ tetationicarnis tē qͣnto inimicus ē ocultior tāto minuspōt hō eiꝰ īpetū declinare. ſꝫ dyabolus ē hoſtisſpūalis ⁊ ocultꝰ. caro uero ē hoſtis manifeſtus.ergo tētatio ſiue p̄liū dyaboli maioris ē ꝑiculi:qͣꝫ tētatio carnis. cū maiori igit̉ difficultate eī reſiſtit IItē facilius ſuꝑat̉ qd̓ ē ī nr̄a ptāte: qͣ qd̓nō ē ī nr̄a ptāte. ſꝫ caro ī nr̄a ptāte ē. nam ip̄aꝫpoſſum mortificare: ⁊ cū uitijs ⁊ ꝯcupiſcentilecrucifigere. dyabolū uero mīme. ergo multo facilius ē reſiſtere eius tetationi: qͣꝫ tētatiōi dyaboli Itē ſpūs magis adherꝫ bono ꝓprio qͣꝫ bonō carnis. ſiue bono īteriori qͣꝫ bono īferiori.ſꝫ dyabolus ſuggerit ⁊ inclinat ad bonū īteriusdū tētat de peccatis ſpūalibꝰ. caro v̓o ad bonūinferius dū tetat de peccatis carnalibus. ſi ergodifficilius repellit̉ qd̓ ē maioris adherētie. difficilius repellit̉ tētatio hoſtis: qͥ ē de peccato ſpirituali: qͣꝫ tetatio carnis q̄ ē de peccato carnali.¶ Itē difficilius ē reſiſtere uiolentijs qͣꝫ blāditijs.qͥa uiolētū īportat de ſua rōe īpoſſibilitatē ſiuedifficultateꝫ reſiſtendi. ſꝫ dyabolꝰ tētat uiolentando. ſicut dicit Hugo. caro aūt temtat blandiēdo. ergo diffici ius ſuꝑat̉ dyabolus qͣꝫ ſuꝑetcaro. ¶ Rn̄o ad p̄dictoꝝ ītelligentiā ē noͣndū.ꝙ cum queritur cui tentationi ſit difficiliusreſiſtere: utꝝ tentatōi carnis uel hoſtis Dupliciter pōt intelligi. Aut reſpectu eiuſdempeccati. Aut reſpectu alterius. Si reſpectueiuſdem peccati: utpote peccati carnalis adquod inſtigat caro: īſtigat ⁊ dyabolus. Iuncrn̄dendū eſt. ꝙ tentatio carnis ē difficilior ꝓpt̓ꝯiunctioneꝫ carnis ad ſpūm. ob qua magis aīaꝫīcuruat. ⁊ ſic intelligit Ogr̄ in lr̄a. ⁊ rōes ꝓbāt
ad primaꝫ parteꝫ īducte. Si aūt ītelligatur cōꝑatio fieri reſpectu diuerſoꝝ peccatoꝝ: utpotetentatio carnis intelligatur reſpectu carnaliū.⁊ tentatio hoſtis reſpectu peccatoꝝ ſpūaliū: ſicſe hn̄t ut excedentia ⁊ exceſſa. Quidā .n. hoīesſunt qͥ magis ſunt ꝓni ad peccata carnalia: utpote ad luxuriā qͣꝫ ad ſuꝑbiā: ⁊ his difficilius ēreſiſtere tentationi carnis: qͣꝫ temtatiōi hoſtisQuidaꝫ aūt ſunt qͥ ꝓniores ſūt ad peccata ſpiritualia qͣꝫ ad carnalia: utpote illi qͥ magis deſiderāt honores qͣꝫ uoluptates. ⁊ his difficilius īreſiſtere tētationi hoſtis qͣꝫ tentatiōi carnis. Siqͥs aūt ſit indifferens ad utrūqꝫ ⁊ eqͣliter ꝓnusquātuꝫ eſt de ſe: ei quodāmō tentatio carnis ēdifficilior. quodāmo tentatio hoſtis. Tētatiocarnis erit difficilior ꝓpter maiorē ⁊ magis intrinſecaꝫ ⁊ magis ꝯtinuaꝫ adherētiā. Tētatiouero hoſtis difficilior: ꝓpter maioreꝫ boni promiſſi apparentiā. ⁊ ꝓpter latentiore iſtigantisfallatiā. ſicut enī Sreg. in moralibus oſtendit.Hoſtis ātiquus multa q̄ ſunt uitia ẜm ueritatēpalliat ſub ſpecie uirtutum. Si igit̉ q̄rat̉ q̄ haꝝtentationū ſit ad uincēdū difficilior? ſi reſpectueiuſdeꝫ peccati intelligatur. Rn̄duꝫ eſt ꝙ temtatio carnis. ſi reſpectu diuerſoꝝ ſic ſe habentſicut excedētia ⁊ exceſſa: ſicut on̄ſuꝫ ē: ⁊ ſic ꝓcedūt rōes ad utrāqꝫ partē. Si aūt q̄rat̉ q̄ earumagis excedat alteraꝫ? dd̓ ꝙ omīs caro corrūpit uiaꝫ ſuaꝫ: ⁊ hoīes ex maiori parte carnalesſunt: ⁊ deſiderijs carnis obſecunt̉: ꝙ difficiliꝰ ēreſiſtere tentatiōi carnis qͣꝫ hoſtis. Et ad rōesillas q̄ obiciūt̉ ī oppoſitū: ꝙ hoſtis ille ē fortior⁊ aſtutior ⁊ occultior: facile ē rn̄dere. quia nō ꝑmittit̉ temtare ẜm totaꝫ ſuā potentiā ⁊ aſtutiaīmo reprimitur ptāte diuina. ¶ Ad iſtud v̓oqd̓ obicit̉ ꝙ caro ē ī nr̄a ptāte. dd̓ ꝙ ſi in noſtreptāte ſit ẜm ordinē nature: tn̄ ꝓpter puerſitateꝯcupiſcentie in multis ⁊ regnat ancilla: ⁊ ſeruitdn̄a. ⁊ mīmus amor carnis facit uentreꝫ eē deihoīs. ⁊ iō nō eſt ī nr̄a ptāte: quouſqꝫ liberemurde ptāte corꝑis huius: adiuuante gr̄a dei. peieſum chriſtu dn̄m noſtꝝ. Tāta enī eſt uis amoris: ut amante amatū quodāmō ſubiciat. unde⁊ ſi filius ſit in ptāte pr̄is: nō eſt tn̄ pr̄i facile occidere uel affligere filiuꝫ. ſed ualde difficile. Sicin ꝓpoſito intelligendū eſt. qͥa nemo unqꝫ carnem ſuaꝫ odio habuit: ſed nutrit ⁊ fouet ea.Ad illud qd̓ obicit̉ ꝙ bonuꝫ interius magis adheret. dd̓ ꝙ ⁊ ſi magis adhereat ſpiritui ẜm ꝙ