Onſequēter q̄ritur Circa ſcd̓marticulū de modis tentationis ingenerali. Diuidit āt a)gr̄ tem̄tationē ī eā que eſt ab hoſte: ⁊ in eaq̄ ē a carne. ſꝫ cuꝫ de tentatione qͥ ē ab hoſtealiqualis poſſit hr̄i noticia ꝑ ea q̄ determinataſunt ſupra de ptāte demonuꝫ. iō hic querit̉ detemtatiōe qͥ ē a carne. ¶ Et circa hoc poſſuntqueri tria. ¶ Primo q̄ritur utꝝ carnis ſit temtare. ¶ Scdo querit̉ utꝝ tentationeꝫ carnis atemtatione dyapoli ꝯtingat ſeꝑari. ¶ Tertioquerit̉ cui iſtaꝝ tētationuꝫ difficiliꝰ ſit reſiſtere.Ica primum ſic ꝓceditur i oſtenditꝙ carnis ſit tētare. Iaco. i. unuſqͥſqꝫtemtat̉ a ꝯcupiſcentia ſua: abſtractus⁊ illectus. ſꝫ cōcupiſcentia que maxime nos abſtrahit ⁊ illicit: e concupiſcentia carnis. ergo ge̓¶Iteꝫ Caſſiodorus diffiniens teritatione dicit.ꝙ tentatio ē aſſimilatio boni ad fallenduꝫ. ſedappetitus carnalis facit bonū ut nunc: credi eēbonuꝫ ſimplicit̓: ī hoc decipit ⁊ fallit ſpiritum.ergo contingit ip̄m temtari a carnali appetitu.¶ Iteꝫ tetatio dyabolica nō ē aliud qͣꝫ ſuggeſtio.ſꝫ ſicut dyabolꝰ ſuggerit hoī mala. ita ⁊ carnisprudentia que ē deo inimica. ergo ſi dyabolusdicit̉ tētare cū ſuggerit mala. eadeꝫ rōne ⁊ carocuꝫ ſpiritū trahit ad carnalia ¶ Item dyabolusinpugnat nos tētando. nec eſt aliud dyaboli tētatio qͣꝫ eiꝰ īpugnatio. ſed ſicut inpugnamur adyabolo. ita etiā ⁊ a carne inpugnamur ⁊ īpellimur. ergo uidet̉ ꝙ ſicut tētamur a dyabolo.ita uere ⁊ ꝓprie temtamur a carne. ¶ Dꝫ ꝯtrahugo de ſanc. vic. temtare ē callide experiri: ⁊quaſi qͥbuſdaꝫ blandis conatibus ꝓbare. ſꝫ experimetuꝫ ſumere: hoc ē ſoliꝰ ſubſtātie rōnalis. ergo non uidetur eē carnis ¶Item temtansdiffert a tentato. nullꝰ eni tentat ſeip̄m. ſed qͥtemtat̉ ē homo carnalis. cū ergo hō carnalis acarne ſua nō differat ꝑ ſubſtātiā: uidet̉ ꝙ null̓hō temtet̉ a carne ſua nec ab alia. Cōſtat ergonulla caro temtat iltem perſuaſio ordinata addecipiēdū potius eſt ſophiſticatio qͣꝫ tentatio.Tentatio enī ē ꝑſuaſio ordinata ad ſumēduꝫexperimentuꝫ. ſed caro uicioſa directe inclinatad malum: ⁊ ſua inclinatione ſeducit ſpiritum.ergo carnis ꝓpulſatio potius debet dici ſophiſticatio qͣꝫ tentatio ¶Item qn̄cūqꝫ aliqͥs actusde aliqͥbus ſubiectis dicit̉. dicit̉ ẜm aliquod cōein eis reptuꝫ. ſed deus tētare dicit̉ ī ſcriptura.

⁊ dyabolus ⁊ homo ⁊ caro. ergo ẜm aliqd̓ cōedebet dici. ſed caro nō uidetur aliquo mo cōicare in aliquo cuꝫ deo: ⁊ cuꝫ ſpiritu angelico. ergo uidetur ꝙ ei non poſſit competere tētatioaūt ſi cōpetat: hoc erit equocē ⁊ ẜm aliū mōuꝫdicēdi. Et tunc erit qō ẜm quē moduꝫ dicitur. ⁊qͣre illa carnis ipulſio tetatio appellat. ¶ Rn̄odd̓ ꝙ hoc uocabuluꝫ tetare multas hꝫ acceptiones: ſicut dicunt illi qͥ ſignificationes uocabuloꝝ ſtudioſe rimati ſunt. Si tamē uelimus eiprincipaleꝫ ⁊ p̄cipuam ſignificatione accipere.temtare ꝓbare eſt. vnde tentatio dici pōt qͥdātactus: quo illud qd̓ tangitur ꝓbatur. ſicut cecdicit̉ tētare quando ſuo tactu uult aliqͣꝫ certitudinem habere de aliqua re quā tangit. ꝑ huncmoduꝫ. in ſpūalibus tentatio dicit̉ qͥdā tactusad ꝓbanduꝫ ordinatus. ¶ Hoc aūt poteſt eſſequadrupliciter. Aut quia ille qͥ pulſat intenditꝓbare ⁊ approbare ſiue ꝓbatum oſtendere. ⁊hoc modo temtat deus. ẜm ꝙ dicitur ſapi. iij.deus tentauit illos ⁊ inuenit illos dignos ſe.Aut ille qui pulſat intendit ꝓbare ⁊ reprobareſiue reprobum facere. ⁊ ſic tentat dyabolusẜm ꝙ dicitur ac. v. cur tentauit ſathanas cotuum mentiri ſpirituiſancto. Aut quia ille quipulſat intendit ſolum probare ⁊ experimētumſumere de eo qd̓ eſt ī homine. ⁊ ſic temtat hēcautus. ⁊ de hoc eccle. xxx. ex multis loquelistemtabit te: ⁊ ſubridens interrogabit te de abſconditis tuis. Aut quia ſi pulſans nō intendatad eius tamē pulſationē ſequit̉ approbatio uereprobatio hominis. ⁊ ſic tetat caro uel carnicōcupiſcentia. de qua Iaco. i. unuſqͥſqꝫ tentat̉a cōcupiſcētia ſua: abſtractus ⁊ illectus. A carne eniꝫ ſiue a carnis concupiſcentia hō pulſa⁊ quaſi tangitur: cui tactui ſiue pulſatōni ſi cōſentiat. ꝓbatur ⁊ reprobat̉. ſi diſſentiat. ꝓbat̉⁊ approbatur. ⁊ ſic recte ⁊ ꝓprie carnis īpulſictentatio dici poteſt. vnde rōnes hic on̄dentescōcedende ſunt. ¶ Ad illud autem qd̓ obicitur incōtrariuꝫ ꝙ temtare ē experiri. do ꝙ illa ratioad hugo. nō aſſignatur niſi ꝓprie de tētationedyaboli. ſi autē quis generaliter uelit eā intelligere ut ſe extendat ad oēm tetationem qͥ admalū inclinat. Tunc dicemus ꝙ intelligitur ꝑcauſaꝫ: ut ſit ſenſus ꝙ ꝑ tentationeꝫ fit experiētia ⁊ probatio utꝝ hō ſit dignꝰ approbariul̓ reprobari: ⁊ hoc tm̄ nō fit a dyabolo ſꝫ etiāa carne. Si aūt uelit dicere hoc eſſentialiter eē