¶ Ꝙ. od ꝙ qꝛ imago dicit ordineꝫ ad illudc e imago tāqͣꝫ in finē. ⁊ ordinē īmediatū. cūimpoſſibile ſit deū ⁊ angelū eiuſdē rei eſſefinē īmediatū ⁊ ultimū. impoſſibile eſt eādēimaginē eſſe angeli ⁊ dei. qꝛ v̓o deus cooperatur angelo. ⁊ omne quod ē ab angelo ēa deo. iō poſſibile ē unum opus ſimul eſſe ⁊angeli ⁊ dei. Nec ualet illud qd̓ obijcit. ꝙ ſialiquis repn̄tat angelū ꝑ ꝯn̄s repn̄tat deuꝫ.qͣꝫuis .n. īferri ualeat ꝙ creatura q̄ repn̄tatangelū repn̄tat deū mediate. nō tn̄ pōt inferri ꝙ repn̄tat īmediate. ¶ Item q̄ritur dehoc qd̓ dicit. Fuerūt nōnulli qͥ ita diſtinxerūt. ꝙ in hoc loco imaginē intelligerēt filiū.Quor etiā ꝯueniēter rep̄hendit. uidetur .n.ꝙ ꝯueniēter dixerint. per illud cum dr̄ Roviij. Quos p̄deſtinauit ꝯformes fieri imaginis filij ſui. ¶ Itē ꝙ ita oporteat intelligiuidetur. Aut .n. imago ſtat ibi ꝓ re creata.aūt ꝓ re increata. Si ꝓ creata. ergo idem eſtdicere. faciamʸ hoīeꝫ ad imagine. qd̓ faciamhoīeꝫ ad ſeip̄ꝫ. Si ꝓ increata. ſꝫ illa nō ē niſifiliꝰ. ergo uidetur ꝙ expoſitio illa ſit recta.Propter hoc q̄ritur q̄ iſtaꝝ expoſitiōuꝫ qͣmagr̄ aſſignat in lr̄a ſit tenenda. ¶ ℟. deꝙ duplex ē modus exponēdi iſtā auctoritate. faciamꝰ hoīem ⁊c̄. Unꝰ intelligēdo de imagine increata. alter uero intelligedo de imagine creata. Primꝰ modus triplicatur. Uneſt ut imago ⁊ ſimilitudo referātur ad ideꝫ.ſ. ad eēntiā in tribꝰ ꝑſonis. Secūdus modus eſt ut imago ⁊ ſimilitudo referatur adidem .ſ. ad ꝑſonā filij. Tertiꝰ modus exponēdi ē ut imago referatur ad filiū. ⁊ ſimilitudo ad ſp̄um ſcm̄. ita hos oēs modos ponitmagr̄. quos tn̄ nō approbat. lꝫ ſuſtineri poſſint. Primū .n. arguit de improprietate. qͥdiuina eēntia nō eſt ꝓprie imago. Scd̓m defalſitate. qꝛ filiꝰ nō eſt imago nr̄a. et de hocetiā qd̓ dicit ꝙ homo non eſt imago ſed adimaginē. Tertiū arguit de incertitudine. qꝛauctoritatē ex ſcriptura non habet. ¶ Aliꝰmodus exponendi eſt de imagine creata. ⁊iſte triplex. Unus qui ſic exponit. ut imagoprecedat ſimilitudinem. et dicit ꝙ imago ēin naturalibus. et ſimilitudo in gratuitis.Secundus qui ſic exponit. ut ſimilitudo cōcomitetur imaginē. et iſte eſt ꝙ imago ſit īpotentia cognoſcendi. ſimilitudo in potētia
diligendi. ¶ Tertius molus qui ſic exponit.ut imago ſequatur ſimilitudinē ẜ reꝫ. ⁊ iſtedicit ꝙ ſimilitudo eſt in natura ⁊ imago informa. Omnes hos modos approbat magiſter ⁊ ſuſtinet. ⁊ ſatis uidetur ꝓbabile ꝙ ſcriptura de imagine creata intelligat. quāuis ⁊poſſit intelligi de increata. vn̄ ueꝝ eſt .n. ꝙhomo p̄deſtinatus eſt ut ꝯformetur imayni filij dei. nec ideo magr̄ illā poſitōeꝫ redatguit ꝙ hoc non ſit ueꝝ. ſed quia illa imagonon poteſt ꝓprie dici noſtra. uel etiā quia nōſolūmō filius eſt imago ſed etiā homo. cuiꝯͣrium dicebatur in illo modo exponendi.¶ Ad illud uero quod obr̄ ꝙ imago nonpōt ſtare ꝓ creata imagine. do ꝙͣ imo. quiaimago accipitur ꝓ inabſtractōe. et ſic poteſtdici homo fieri ad imaginē. ſicut tabula difieri ad imaginē quādo imprimitur imagoherculis. Hinc ē ꝙ homo nō tm̄ ē imago.ſed etiā ad imagine. quia non ẜm omne qꝛē ē imago. imo differt ab imagine. filius voẜm omne qd̓ e ē imago pr̄is. et iō ſoluꝫ eſtimago non ad imagine. ¶ Ite queritur dehoc qd̓ dicit. Nō omnino equalis fiebat illaimago tāqͣꝫ non ab illo nata ſꝫ ab eo creataQd̓ .n. creatur non eſt per naturam ſꝫ perartem. ſed quod eſt per artem non uniuecatur cum eo quod per naturā. īmo equiuocatErgo equiuoce dicitur imago de filio dei etde homine. ¶ ℟. dd̓ eſt ꝙ imago de filiodei ⁊ homine nec dicitur equiuoce. nec dicit̉uninoce ſꝫ analogice ẜm prius ⁊ poſterius¶ Quod ergo obr̄ ꝙ illud quod creatur eab arte. do̓ ꝙ quedā eſt ars cuius operatioꝯſequitur natura. et opus iſtius artis ſic eſtartificiale ꝙ non eſt naturale. et ideo opusiſtius artis cum opere nature in eodē noīefaciunt equiuocatōeꝫ. ſicut homo pictus ethomo uerus. quedam eſt ars que eſt fundamentū nature. et opꝰ iſtiꝰ artis bn̄ ē naturalequia fabricat ip̄aꝫ naturā. et talis ē ars cuiopꝰ ē creare. et iō nō oportebit eē eqͥuocatōꝫUel dd̓ ꝙ n̄ ē eqͥuocatio qn̄ dr̄ hō pictꝰ ⁊ hōuerꝰ. qꝛ hoc nomē hō primo ⁊ principalr̄ imponitur homini v̓o. et iō cū dicitur de hoīepicto alia eſt acceptio ⁊ alia ſignificatio. nōſic imago primo ⁊ principalr̄ imponitur deifilio. ſꝫ oī ei qd̓ exp̄ſſe repreſentat alterum.¶ Diſtinctio. xvij.