O

naturalis ſꝫ uolūtaria. ¶ Item imago dicitimitatōeꝫ ⁊ ſimilitudine. ſi aliquid ē imagoalicuiꝰ naturalis aſſimilatur cū eo ī natura.ſed homo cū deo in natura aſſimilari nō pōtErgo nō pōt eſſe eius imago naturalis.℟. dd̓ ꝙ cū imago dicatur ab actu repn̄tādinā imago refertur ad ꝓtotipū ut dic̄ Dam.⁊ repn̄tatio duplr̄ poſſit ꝯuenire alicui. uel ꝑforma naturale uel per formaꝫ artificiale ꝙduplex eſt imago. naturalis .ſ. ⁊ artificialis.⁊ cum homo non repn̄tet per formā artificiale̓ ſed per ſuā forma naturalē ⁊ potentiasei naturalr̄ inditas. homo non eſt imago artificialis ſed naturalis. Differt autem dicereimagine naturalē ⁊ ꝯnaturaleꝫ. nam imagonaturalis eſt que repn̄tat. per illad quod hꝫa natura. ſiue cuꝫ illo quod repn̄tat ꝯueniatin natura ſiue non. Imago uero ꝯnaturalisdicitur que imitatur ⁊ refertur non ſolū perillud quod habet a natura ſed per ꝯueniētiāin eadeꝫ natura. ideo et ſi eſſe imaginē ꝯueniat homini. eſſe tn̄ imagine ꝯnaturale nonꝯuenit homini ſed ſoli filio dei. ꝯcedēde ſūtergo rōnes on̄dentes ꝙ homo nō ē imagoartificialis ſed naturalis. ¶ Ad illud v̓o qd̓obr̄ in ꝯtrariū dd̓ ꝙ Hyllariꝰ diffinit ꝯnaturalem nō naturalē. ¶ Ad illud quod obr̄ deAug. dd̓ ꝙ non intedit ponere ſimilitudinequantū ad naturale ⁊ artificiale. ſed quātuꝫad ꝯuenientiā ⁊ diſcrepantiā in natura. ſicutenim numus cū imperatore in natura nō cōuenit ſed filius eius ꝯuenit. ſic intelligendūeſt in ꝓpoſito. ¶ Ad illud quod obr̄ ꝙ ſola perſona eſt filius naturalis. dd̓ ꝙ non eſtſimile. aliter enim accipitur naturale ꝓut adiacet filio. aliter prout adiacet imagini. Nōenim differt dicere filiū naturalē ⁊ ꝯn̄aturalem ſicut differt. in imagine. et ratio huiuseſt iſta. quia filius dicit ut a quo quantū ē deſuo principali intellcū. imago dicit ut ad quēIō naturale dictu de filio ſignificat ꝙ egreſſus filij ſit per modū nature. ⁊ ita ꝙ cū pr̄eꝯueniat in natura. ſed cū dr̄ imago naturalisſignificatur ꝙ illa repn̄tatio eſt a naturaliprincipio ſiue ꝓprietate. et ꝓpter hoc nō datur intelligi ꝙ ſit inter imaginē ⁊ eius cuiuseſt imago ꝯueniētia nature. ¶ Ad illud qd̓obr̄. qd̓ eſt a uolūtate nō eſt a natura. dd̓ ꝙueꝝ ē ex ea parte ex qua eſt a uolūtate. vn̄

cum creatura a deo ꝓducitur uolūtarie nondicitur ab eo exire naturalr̄ ſꝫ uolutarie. exhoc tn̄ nō ſeqͥtur ꝙ uolūtarie repn̄tet. īmoeſt ibi accn̄s. qͣꝫuis .n. d̓s uolūtarie ꝓduxerithomine. homo tn̄ hꝫ oꝑatōes naturales. qdiuina uolūtas fabricauit ⁊ fecit ip̄aꝫ naturaNō ſic aut eſt de uolūtate artificis creati qnaturalē forma non pōt ꝓducere. ¶ Ad illud ꝙ imago dicit ſimilitudinē in natura. dicēdū ꝙ hec determinatio naturalr̄ addita alicui termino qui quidē nec dicit habitudineꝫut a quo nec ut ad que. ambiguā reddit locutōeꝫ. qꝛ pōt dicere habitudine uel in rōe cauſe. uel in rōne finis. vn̄ hec eſt duplex. iſtenaturalr̄ aſſimilatur illi uel ut intelligatur qꝛaſſimilatur in eo qd̓ hꝫ a natura. uel ut intelligatur formalr̄. qꝛ aſſimilatur in ip̄a naturaPrimo mō accipiēdo hec ē v̓a. hō naturaliaſſil̓at d̓o. Scd̓o mō falſa. et primo mō ſeqͥtad hāc. hō naturalr̄ eſt imago dei. alio ueromodo non.Ertio qͣritur utrū eē imaginē ꝯueniat hoī ꝓprie ita ꝙ nulli alijſa ꝙſic uidetur. In ſoliꝰ hoīs ꝯditōe qrctū eſt. faciamus hoīem ad imaginē ⁊c̄. ſedhec ē nobiliſſima ꝯditio que ſi daretur alijsnullo mō deberet pretermitti. ergo uideturꝙ nulli alij qͣꝫ hoī eſſe ad imaginē ſuā deusdederit. qd̓ ſi prętermiſit de alijs ⁊ non dehoīe tunc eſt qͣſtio quare ſcriptura fecit.Item Aug. ī ſermone de imagine. Ad imaginē ⁊ ſimilitudinē ſuā deus illū creauit loqͥtur de hoīe. qd̓ nulli alij creature dedit.Itē hoc uidetur per rōem. qꝛ quod dr̄ ꝑ ſuꝑabūdātiā uni ſoli ꝯuenit. ſed imago dicit ſimilitudine exp̄ſſiſſima in genere creature.ergo oportet ꝙ ꝯueniat uel uni ſoli ſpeciei.uel uni ſoli indiuiduo. ¶ Itē eo ipſo homoeſt imago dei qꝛ īmediate tendit in deū. Sꝫergo uniuerſū ē ordinatū ẜm oēm ſui parteimpoſſibile eſt ꝙ alique creature diuerſaruꝫſpeꝝ ordinentur in deū ex equo ⁊ īmediate.ergo uel hō ⁊ angelus erunt eiuſdē ſpēi. ueleē imaginē ꝯuenit ſoli hoī. ¶ Itē hō eo ip̄oꝙ ē imago dei. eſt finis oīum alioꝝ. ſed hocnon pōt pluribꝰ diuerſis ſp̄e ꝯuenire. ⁊ planū eſt ꝙ angelis nō ꝯuenit. ergo uidetur ꝙeſſe imagine ꝯueniat ſoli hoī. ¶ Iteꝫ qꝛ hōē imago dei fuit unibilis diuine nature. hoc