q̄ſtionē ꝓpoſitā ⁊ etiā ad obiecta. ꝯcedēdū ē.n. ꝙ hō ē v̓e imago dei. ſicut on̄dūt rōnesad hoc inducte. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ hō ēad imaginē. ergo ⁊c̄. dd̓ ꝙ nō ſeqͥtur. qꝛ cuꝫdr̄ fcūs ad imaginē imago accipitur abſtractiue. cū dr̄ imago dei imago accipitur ꝯcretiue. qꝛ ē imagine dei inſignitꝰ. ſicut tabulain qua picta e imago. imago poteſt dici ⁊ adimaginē. ſic ⁊ ī ꝓpoſito. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ꝙ nō ē aliqua idētitas dei ad creatura. ergonec ſimilitudo. dd̓ ꝙ ſimilitudo q̄ ē in imagine nō attēitur ꝑ idētitatē aut eiuſdē nature ꝑticipatōeꝫ ſꝫ ꝑ ꝯueniētiā in ordine ⁊ ꝓportiōe q̄ ſimilitudo nō exigit coīcantiā intertio. qꝛ in ꝯueniētia ordinis unū ē ſil̓itudo.alteriꝰ. in ꝯueniētia ꝓportōis nō ē ſimilitudoin uno ſꝫ in duabꝰ ꝯꝑatōibꝰ. ¶ Ad illud qd̓obr̄ ꝙ imago eſt ſimilitudo exp̄ſſa iā pꝫ reſponſio. qꝛ ſi magna ſit ſimilitudo in ꝓprietatibꝰ abſolutis. multū tn̄ magna eſt ī īmediatōe ordinis ⁊ ꝯꝑatōe proportōis. ex quibꝰ ⁊in quibꝰ duobꝰ exp̄ſſio ſimilitudinis ꝯſiſtitq̄ imaginē facit. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ de ꝯfiguratōe dd̓ ꝙ imago corꝑalis exigit ꝯfigiratōeꝫ corꝑalē. imago v̓o ſpūalis ꝯfiguration ⁊ effigie ſpūali ꝯtenta eſt. hec aūt ꝯſiſtitnō in qͣꝫtitate molis ſꝫ in qͣꝫtitate v̓tutis .ſ.in potētijs. ita ꝙ ſicut figura triāgularis hꝫtres terminos ⁊ tres lineas. ſic etiā in imagine ſpūali potētie ſint ad modū terminoꝝ.⁊ egreſſio ab altera qͣꝫtū ad actū ſe hēat admodū linee ꝯiūgētis. ¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙimago repn̄tat ẜm totū. qd̓ ꝙ illud eſt ueruꝫde illa imagine que hꝫ oīmodā ꝑfcōeꝫ. ⁊ ſicſolus filiꝰ dei ē imago pr̄is. de alia nō ē ueꝝꝙ repn̄tat ẜ totū ſimplr̄. repn̄tat aūt qͣꝫtumad aliquā totalitatē. qꝛ .n. rōalis creatura etintellcus quodāmō ē oīa ⁊ oīa ſunt nata ibiſcribi ⁊ imprimi oīum ſimilitudines ⁊ depigi. iō ſicut totū uniuerſū repn̄tat deū in qͣdātotalitate ſenſibili. ſic creatura rōalis eū repn̄tat in quadā totalitate ſpūali. Quelꝫ .n.alia creatura irrōalis repn̄tat eū ī ꝑte ſolū.qꝛ ẜm ſe tm̄ cū non ſit nata alia in ſe ſpūalr̄ꝯtinere. ita ꝙ nihil ſit qd̓ nō ſit nata cognoſcere. hoc dico ꝓpter aīaꝫ ſenſibilē que ſi cognoſcat aliqͣ. nō tn̄ nata eſt cognoſcere oīa.¶ Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ quelꝫ creatura diſtatin infinitū. dd̓ ꝙ ueꝝ eſt de illa diſtātia que

opponitur ꝑticipatōi ⁊ adeqͣtōi. Cū .n. deusſit īfinitus nihil pōt ei adequari. cū ſit ſimplex nō pōt aliquaꝫ naturā tertiā cū aliqͣ creatura ꝑticipare. Et penes has ſimilitudinesnullo mō attēditur rō imagīs in hoīe ſꝫ penes aliā duplice .ſ. ordinis ⁊ ꝯſil̓is habitudīsẜm quā rōalis nō diſtat ī infinitū a creatoreſꝫ ualde appropīquat ei ſicut oſtēſuꝫ eſt sͣ.Ecūdo q̄ritur utrum hō ſit imagodei naturalr̄ ¶ et ꝙ ſic uidetur. qd̓ineſt alicui a ſua prima origine inēei naturalr̄. ſꝫ eſſe imagineꝫ dei ꝯuenit hoīa ſua prima ꝯditiōe. ergo ē ei naturale.Item qd̓ ineſt oībus coīter ⁊ īſeꝑabilr̄ ineſtnaturalr̄. ſed eſſe imaginē ꝯuenit hoī vl̓r ⁊īſeparabilr̄. ergo ⁊c̄. ¶ Itē qd̓ ꝯuenit alicuiẜm naturales eius proprietates ꝯuenit naturalr̄. ſed eſſe imagineꝫ ꝯuenit hoī ẜm ītrīſecas potentias ⁊ naturales. ergo ꝯuenit ei naturalr̄. ¶ Item eſſe imagine dei nō eſt hoīaccn̄s ſꝫ potꝰ ſubāle. ſicut eſſe ueſtigiū nulliaccidit creature. ſi ergo hō nō eſt imago deinaturalr̄. ergo nō ē res naturalis ſꝫ artificialis. ſi ergo hoc eſt plane falſū .ſ. ꝙ hō ſit artificialis. ergo nō eſt imago artificialis ſꝫ naturalis. ¶ Item aſinꝰ artificialis nō eſt aſinuerus. ergo imago artificialis nō eſt imagov̓a. ſed homo eſt imago uera. ergo non eſtimago artificialis. ⁊ eſt artificialis uel naturalis. ergo ⁊c̄. ¶ Cōtra. Hyllariꝰ ī li. de ſynodo diffiniens imagineꝫ naturaleꝫ dic̄. Imago eſt eius rei ad quam imagīatur ſpēs īdiſferens. ſed homo non eſt īdifferens ip̄iꝰ dei.ergo non eſt imago naturalis. ¶ Itē Aug.de decem chordis. Sicut differt imago īp̄eratoris ī filio ⁊ ī nūmo. ſic differt imago ī filio dei ⁊ ī hoīe. ſi ergo imago ī filio iꝑatorisē naturalis. ī nūmo artificialis uidetur ꝙ ſolus filiꝰ dei ſit imago naturalis. homo ſoluꝫartificialis. ¶ Itē hoc ip̄ꝫ uidet̉ rōe. Sicut ꝓpriū eſt ꝑſone filij eſſe filiū. ita ꝓpriū eſt eſſeimagine. ſed ſola ꝑſona filij eſt filius naturalis ⁊ non homo. ergo pari rōe ſola perſonafilij eſt imago naturalis ⁊ nō homo. ¶ Iteꝫquod eſt a uolūtate nō eſt a natura. ſed ꝓductio hoīs eſt a uolūtate dei. ergo nō eſt a natura. ſꝫ ab eo hꝫ eſſe imagineꝫ a quo habet⁊ ꝓduci. ſi ergo aīa hoīs nō ꝓducitur a deo ſnaturaꝫ ſꝫ ẜm uolūtatē. non erit imago dei

O 4