actus uirtutis interp̄tatiue. ergo n̄ ſūt idem¶ Item non ē eadem cōuerſio qua ītellcuscōuertitur ad ſe. ⁊ qua cōuertitur ad alterūſigno cogitādo cōuertitur ītellectus ad ſe. ⁊loquēdo conuertit̉ ad alteꝝ. ergo cogitare ⁊loqui in angelo nō ē idem ſꝫ diuerſum. ¶Item ꝑ locutōnem ē manifeſtatō cogitatusangelici. ergo ſi idem eēt loqui ⁊ cogitarequicqͥd cogitaret alteri manifeſtaret. ergonihil qd̓ eſt in uno angelo lateret quod eēt īalio. ergo quicquid ſciret angelus ſuꝑioriaordinis. ſciret ille qui ē inferioris. quod eſtplane falſum. ergo ⁊c. ¶ Cōtra. Grego. inmoꝝ. diffiniēs uoceꝫ angeloꝝ ccit. Uox angeloꝝ in laude conditoris ē admiratō intime cōtemplatōnis. ſi ergo admiratō ſiue cōtemplatio nō ē actus differens a cogitatiōeergo nec locutio ſiue notificat ō ¶ Itē damaſNon ligua ⁊ auditu indigēt āgeli. nam ſineẜmone uoce ꝓlato. tradūt ſibi ſuas illuſiones. ergo uidetur ꝙ aut locutō angelica nihil ſit. aut ſi aliquid ē non ſit aliud qͣꝫ cogitare. ¶ Item locutio non ē aliud qͣꝫ cōceptꝰmanifeſtatō. angelus autem īqͣꝫtum ē ſubūacognitiua habet naturaꝫ lumīs ⁊ ſpeculi. ſꝫlux corporalis per hoc ꝙ lucet ſe manileſtat. ⁊ ſpeculum ꝑ hoc ꝙ ſpem recipit ⁊ retinet ſpēm repreſentat. ergo uidetur ꝙ angelus hoc ipſo ꝙ intelligit cogitatōnes ſuas declarat. ergo cum cogitatōnis declaratōſit locutio idem ē in eo cogitatō ⁊ locutio.¶ Item loqui non ē aliud qͣꝫ dicere. ⁊ diceinon ē aliud qͣꝫ uerbum gignere ſiue formaiſed conitatō nihil aliud eſt qͣꝫ uerbi ſormatōſiue uerbi conceptō. ſicut ul̓t Anſel.) ⁊ Auguſti. ergo cogitatō nihil aliud ē qͣꝫ interiorlocutō. ſed locutō que conuenit angelo ẜmſe ē tātum īterior. ergo idem ē qd̓ cogitatio. ¶ Item ſi locutō differt a cogitationecum p̄ſupponat eam. q̄ro quid addit ſupraip̄aꝫ? Si tu dicas mihi ꝙ addit manifeſtatōnē que fit ꝑ quādam ſp̄ei oblatōem ⁊ tranſfulionem in alteꝝ qͣſi ī audiētem. tunc uidet̉cum angelus ſuꝑioris ordinis nihil recipiat̄ ab angelo inferioris ordinis ꝙ angelꝰ īferioris ordinis non poſſit loqui alteri āgelo ſuꝑioris ordinis. quod plane falſum eſt.Si .n. angelus pōt loqui deo. multo magispōt laqui alteri angelo. ¶ Item locutio q̄

differt a cogitatōne addit aliquod ſignumexprimēs. ſi ergo angelus uult ſpēm intelligibilem quā habet in ſe alteri angelo manifeſtare loquēdo. ⁊ in ipſo differt locutio ⁊cogitatio. oportꝫ ergo ꝙ differat ſpēs q̄ intelligit. ⁊ ſignum quo exprimit. Tunc igiquero d̓ illo ſigno. aut eſt ſpēs. aut res? Siſpēs ergo pari rōe indiget alio ſigno. Et ſimilit̓ qͣretur d̓ illo aliquo tercō. nec erit ibiſtatus ſicut nec in primo. Si autē ē res. autſenſibilis. aut ītelligicilis. Senſibilis nō. qͥaquicqͥd eſt in angelo ē ſpūale. Si intelligibilis q̄ro quare illam magis app̄hēdit angel̓cui fit ſermo qͣꝫ ip̄am ſpem que ē in intellectu angelico. ¶ Et iteꝝ illa res que ē ī uno angelo non pōt fieri in ueritate in alio angl̓oergo oportꝫ ꝙ fiat ẜꝫ ſil̓itudinē. ⁊ tunc parirōne ſpēs exiſtens ī ītellectu uniꝰ angeli poteſt generare ſui ſimile in alio. aut ſin qͣrenō. ¶ Item quo pōt intelligi qd̓ ē ibi medium deferēs. ⁊ que eſt ibi lux abſtrahēs. ⁊ q̄eſt ibi uis uel uirtus excitās ⁊ imprimens.omīa .n. uident̓ hic eē neceſſaria. ſi differt inangelo locutō ⁊ cogitatō ¶ Rn̄ſio. Ad p̄dictoꝝ intelligētiā ē notādum ꝙ loqui dupl̓reſt. Uno mō loqui dicit actum in ſe ſiue intrīſecum. Alio mō actum ad alteꝝ ſiue quodāmō extrinſecum. Primo mō loqui idemeſt quod uerbum formare ſiue gignere. Secūdo modo idem eſt qd̓ uerbum formatumde ꝓmere. Primo mō locutio ſiue in deo. ſiue in homīe. ſiue in angelo non ē alid̓ qͣꝫ cōgitatō. Scd̓o mō plus dicit qͣꝫ cogitatōneꝫſed drn̄ter ī diuerſis ¶ In deo .n. loqͥ ad alterū ſupra ītellectu addit effectu. videlꝫ r̄uelatōnem. Non .n. dicit deus nobis loqui ſoluꝫquia intelligit. ſed etiā quia reuelando aliquam illuſtratōnem ī nobis efficit. Un̄ Grego. in moꝝ. Dei locutio ad nos intrinſecusfacta. uidetur potius qͣꝫ auditur. quia dumſemetip̄mſine mora ẜmonis inſinuat. repetina luce tenebras noſtre ignorantie illuſtrat. In homine uero non ſolum addit effectum in alterum. ſed etiam. actum ⁊ ſignū medium. cum enim unus homo loquitur alteri. non ſolum cogitat. ſed cogitationem ſuam formando per uocem ſenſibileꝫalij interpretatur ⁊ explicat. ¶ Ratioautem quare locutio in hominibus non