Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I

maieſtatem diuinaꝫ recurrit ad diabolū.quaſi ſit oīpotens et non ſufficiens benignus deus xp̄ianoꝝ. et id̓o ꝓhibitum eſt ſine pctō fieri pōt. vnde ꝯcedende ſūtrōnes ad hoc inducte. Ad illd̓ ergo quodobicitur. paulus utebat̉ miſterio diabolico in puniēdo malos. dici p̄t hoc eratdiabolico ꝯmertō. ſꝫ magis diuino iuditō.ip̄ius Apl̓i imꝑio cui ſubiciebant̉ ſpūs maligni. ꝯfederabant̉ ſicut magis diuinis.Uel dd̓ illd̓ tradere non erat aliud qͣꝫ exponere uexatōni demonū. Ad illd̓ quodobicitur de epula quā poſſū acciꝑe ab ip̄io.od̓ non eſt ſimile duplici de cauſa. primiquidē qͥa ſi membrū ſit actualit̓ unitūnon tam eſt membrū oīno p̄ciſum ſicut demonum. et poſſunt recipi et impendi excharitate pietatis officia. non ſic ē de diabolo āgelis eſꝰ quoꝝ certa ē damnatō. Amplius epula quā hꝫ impius tēꝑe neceſſitatiseſt uiri iuſti. ergo uir iuſtus cum exigit eaꝫet recipit qd̓ ſuū eſt accipit. id̓o iuſte facitnon ſic de mīſterio diaboli in faciendis miraculis. nūqͣꝫ enī diabolicis miraculis uel p̄ſidiis indigemus. qͥa aut dn̄s ſubuenit per ſeuel angelū ſuū. aut ꝓximū nr̄m. aut tribuit patientie meritū. Ad illd̓ diabol̓eſt ſeruus. dd̓ eius ſeruitiū miſteriūeſt ad hoc deputatū a deo niſi fiat ſpecialipriuilegio. ſꝫ potiꝰ deputatus ad tentanduꝫet exercendū. et ſic ſeruit licet intendat expugnare. qͥa de malo ſuo deus facit bonumnr̄m. Ad illd̓ qd̓ querit̉ pctm̄ ſit ī caracteribus? dd̓ magnū pctm̄ eſt. quia adhoc fiūt .ſ. ad mīſteriū demonū īploranduꝫ.qd̓ licet. et ideo malo fine fit. Qd̓ auteꝫquerit. aut hn̄t uirtuteꝫ aut nos qd̓ ex ſe habent uirtutem ſꝫ ſolū ex diabolica pactōne. ſic enī pepigit diabolus illis fuerūt ei familiatōres talia ſigna recognoſceret. et ad talia ſe p̄ſentem offert. oſtēditautem illa ſe cogi vt oſtendat aliqͥd ueritatis eſſe ī huiuſmōi artibꝰ in qͥbus ſūt multa nephanda. que abducit̉ et a fide acultu dei. Und̓ nullo credendū eſt tales caracteres aliquid poſſint maxime ſuꝑſpūm niſi ex pactōne eoꝝ. et ideo oīa taliacarmīa uana ſūt ꝑnitioſa. nec facit diabolus qͥa in illis d̓lectct̉. ſꝫ īfidelitate faciētiū.

Ad illud qd̓ querit̉ in quo eſt peccatuꝫ:od ſi aliquis hoc faciat non credens eoahabere poſſe nec offerēs quicqͣꝫ. peccat peccato inobedientie et pctō moꝝ. qͥa ex hacip̄a inuocatōne demonū facit ꝯtumeliā deoſuo et xp̄iano. et dum iūgit ſe ſciſmaticomendaci ſe ꝑiculo ꝯmittit. ſꝫ uix aut nūqͣꝫex hoc ſolo diabolo ſatiſfacit. niſi aliqua infidelitas ul̓ idolatria īmiſceat̉. Sicut enī addiuina miracula plurimū facit fides recta.ſicut ſonant euāgelia. ſic ad demonū miracula multū facit fides ꝑuerſa. qm̄ diabolusꝑuerſus imitator eſt dei. Ad illd̓ quodquerit̉ pctm̄ ſit querere de pn̄tibus? dd̓ pctm̄ eſt. qͥa ꝯtra ꝓhibitōeꝫ ꝓhibitumeſt p̄dictis de cauſis. potiſſima tam̄ cauſa ēqͥa ip̄e mendax ē et pater eius. et frequentiſſime ueris īmiſcet falſa. id̓o ꝑiculū magnū eſt credere ſibi. qͥa poſſet homīem defacili inducere in erroreꝫ. dicere ille hꝫrem habꝫ ſi uideret hoc poſſe oririmala. et qͥa etiā ad ſe allicit eius reuelatōnes ad ſuam ſocietatē ꝑnitōſa ē ualde.et qm̄ deſiderat diabolus ut decipiat. ideout homīes minus caueāt in ſuis diuinatōnibus q̄daꝫ honeſta p̄tendit. utpote qͥa puero uirgini ſuas diuinatōes oſtendit. tam̄in occultis ad turpiſſima incitet. et id̓o dicitAugꝰ. iii. ſuꝑ Gen̄. ad lr̄am in fine. Bonoxp̄iano ſiue mathematici ſiue qͥlibet impiediuinātes maxime uera dicētes. cauēdi ſūtne ꝯſortō demonioꝝ aīam deceptaꝫ pactoquodā ſocietatis irretiāt. Et ſic pꝫ totū.N ꝑte iſta ſunt dubitatōes circa lr̄am. Et queritur primo deilla diuiſione quā ponit Iſido.in tria membra? dic̄ d̓mones triplici ſcientie acumīe uigēt. uidet̉ enīdīminute ꝓcedere. qͥa Augꝰ. ſuꝑ Gen̄. iii.quattuor modos etiā ponit quos Mgr̄ inducit in lr̄a. Item uidet̉ ſuꝑflua. Philo.enī non ponit niſi duos modos. dicit enīome qd̓ quis nouit. diſcens uel inueniēs nouit Rn̄o. dd̓ diffinitō Iſidori ſufficiēs ē ꝯſona uerbis Aug. Sufficiētia aūt pꝫ ſic.Om̄e enī qd̓ d̓mones ſciūt. aut ꝯgnitōe innata. ſic dicunt̉ ſcire acuminē ſenſus. aut

G5