A

peccat. quia motum illum queꝫ natura illaincohat incitando. uoluntas cōſumat d̓formando. Sic intelligendum ꝙ diabolus naturaliter diligit deum vt conſeruatorem. ſꝫvoluntas diaboli illam dilectōnem refert adpropriam utilitatem. ideo peccat. quia et ſideum diligat tamen propter ſe diligit. Bene igitur concedo ꝙ exit in actum naturalem. ſꝫ nunqͣꝫ in pure naturaleꝫ. ¶ Ad illd̓quod obicitur ꝙ poteſt deſiſtere in actu exteriori. dicend̓ ꝙ non eſt ſimile. quia cū diabolus non obdormiat. ſemper in eo uigētinteriores uirtutes. et ita ſemper ſūt ī actuvelit nolit. ſicut in homine uigilāte. ſꝫ opꝰad alterum ſubeſt omnino libero arbitrio.id̓o poteſt ceſſare ab hoc ⁊ ab omni interiori. poteſt ceſſare ab hoc uel ab alio. ẜm diuerſas conuerſiones. ſed nunqꝫ ab omni.¶ Qd̓ ergo dicitur ꝙ magis ſumus domīactuū interiorum. ſi intelligatur quantū adcohibitōnem propriam manifeſte falſum ēSi quantum ad cohibitōnem alienam uerūeſt. quia aliquis poteſt me cohibere ab actuexteriori ⁊ cōpellere. non ſic eſt d̓ interiori¶ Ad illud quod obicitur ꝙ non uideturmodo ſuperbire quia ceſſauit cauſa. qd̓ ꝙeſt cauſa inducens. ſꝫ tamen non efficiensnec conſeruans. ⁊ hac ceſſante non ceſſat eſfectus. ſicut patet manifeſte. ⁊ talis fuit indiabolo pulchritudo. eſt alia efficiens ⁊ conſeruans. et talis fuit uoluntas diaboli obliqua ⁊ peruerſa. et hec ſemper eſt in diabolo. id̓o ſemper eſt in eo ſuperbia. et qͣmuisnon aſſurgat ad illud optinendum. tamenadhuc aſſurgit ad illud quod poteſt et amplius qͣꝫ poteſt. quia ad dominium hominūet maxime ſanctorum. ¶ Ad illud autemquod ultimo obicitur. ꝙ appetitus eſt reivnibilis. dicendum ꝙ appetitus abſolutus et deliberatus eſt rei unibilis ⁊ poſſibilis. et ille appetitus eſt rei cum eligentia. ſed appetitus uelleitatis que eſt impoſſibilium non eſt rei unibilis ẜm ueritatem. ſed rei que deſideratur. ſicut aliquis appetit eſſe uelox ſicut irundo. et ſimilia. diabolus autem quod prius appetiit eo modo quo appetiit uoluntate eligentie non appetit. ſed ſolum quantum eſt ex

ſe. ſi tamen contendat qd̓ appetit. fatendūeſt ꝙ iuditium eius eſt peruerſum ſiue extimatio. ſaltem intellectus practici quo iudicat ſe ad idem poſſe peruenire. qͣꝫuis iuditium ſpeculatōnis dictet ꝯtrariū.Ercō queritur utrum in demonibus ſit male uolūtatisintenſio. ¶ Et ꝙ ſic Iſidorde ſummo bono. diabolusnon propter hoc cōtemptꝰeſt. ꝙ deo equalem ſe exiſtimans cecidit.ſed etiam ſuperiorem ſe deo dicit. ergovidetur creuiſſe ſuperbia. ¶ Item ratione videtur. qͥa cū mala facimus mali ſumus. ergo quanto plura mala facimus tanto peiores ſumus. ſed diabolus plura mala fecit poſt lapſum. ergo peior eſt nuncqͣꝫ quando cecidit. ergo creuit in eo uoluntatis deordinatio. ¶ Item diabolo debetur maior pena nunc qͣꝫ quando cecidit. hoc non eſt dubium. ſed premiumin bonis non augetur niſi creſcat bonavoluntas. ergo nec in malis ſupplitiumniſi creſcat mala uoluntas. ergo ⁊ cetera.¶ Item malum eſt priuatio modi ſpeciei et ordinis. ſed iſta non poſſunt totaliter ab aliquo remoueri. alioquin cederet in non ens. quia dicit Auguſtinusꝙ vbi hec nulla ſunt nullum bonum eſt.ergo ſi non ſunt omnino oblata. poſſuntudhuc dimminui. ſed dimminuuntur perpeccatum. cum ergo diabolus peccet. tanto magis dimminuuntur quanto magipeccat. ſed quanto magis dimminuūturtanto peior eſt uoluntas. ergo et cetera.¶ Item qui procurat homicidium corporale homicida eſt. et quanto plura ꝓcurat homicidia tanto peior eſt in eo uoluntas. ergo pari ratione immo fortiori qui mortem ſpiritualem procurat homicida eſt. et qui plurium mortem procurat peior eſt. ſed diabolus poſt mortem primi hominis dicitur fuiſſe homicida ab initio. quia procurauit eius lapſum. ſed proceſſu ipſius procurauit mortem plurium. ergo in malitia creuit.