Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nam ſi intelligatur de potentia efficiētis abſolute. abſqꝫ dubio potens eſt deus diabolo reſtituere bonam uolūtateꝫ. tamen exte diaboli non eſt ordinatō aliqͣ ad hoc īmofacta eſt uolūtas eius impoſſibilis. ut ſanctidicunt rōnes on̄dunt. Si auteꝫ querat̉ cauſa impoſſibilitatis ad rectitudīem. intelligedum eſt ad hoc ad rectitudīem uoluntatis actuale peccatum lapſe duo ꝯcurrunt.ſcꝫ ex ꝑte uolūtatis penitentia. ex ꝑte deigr̄a ſanans. utrūqꝫ de eſt diabolo. ideooīno deeſt ei uia rectificatōis. Si queras ulterius qd̓ horum eſt defectꝰ alteriꝰ: de defectꝰ penitentie eſt ratō quare d̓ficitgr̄a gratūfaciens. qͥa ad illam diſponit pnīainformis Rurſus ſi querat̉ qͣre deficit penitentia? dico deficit gr̄a gratiſdata quep̄parat uolūtateꝫ ut peniteat. ſine qua nemo unqͣꝫ ſe p̄parat ad gratiam. ſicut infrapatebit Si tu queras unde ueniat defectusgr̄e gratiſdate uel que ſit abſqꝫ dubiodefectus poteſt hr̄e niſi cauſā deficientēet ita nec deus nec natura angeli poteſt eſſeprima cauſa. ſꝫ nihil eſt aliud qͣꝫ ip̄a culpaqua diabolus ita egrotauit egrotat utpateat aditus gratie. in hoc ꝯſentiūt oēsqui recte ſapiūt circa materiam iſtam. Sedvnde habeat culpa diaboli hāc irremedialitate. diuerſificati ſunt uarie opinātes. Qui enim ſumpſerūt rōem ex culpe ꝯꝑatōead ſeueritatem iudicātis. qͥa enim diabolet āgeli grauiſſime peccauerūt. dn̄s ſeueriudex ſtatim ꝯdēnauit eos. ſicut iudex magnum latronem in turpi latrocinio dep̄henſum ſtatim facit ſuſpendi. qͣꝫuis differat ſuſpendium unius ꝑui latronis qui potuit hr̄ealiquam excuſatōnem. Sed hec ꝯgruitatis eſt. qͥa eſto diabolus minus peccaſſettūc uideretur poſſe redire. ideo uidemdeus facit miſericordiā cum ſceleratiſſimisfrequenter. aliquos aliqn̄ qui modice peccauerūt demergit ī infernū. id̓o ꝯgruitastantum eſt. Alii ſumpſerūt rōnem ex ꝯꝑatōne culpe ad naturā peccātis. quia peccāsfuit ſubſtantia ſpūalis oīno non hn̄s pondcarnis. qͥa ſubſtātia ſpūalis eſt ſemper inactu ſuo. vnde laxatur īmo ꝯtinue hꝫ inordinatā uolūtatem ꝯtinue gr̄am impugnat. ideo non offertur ſibi gr̄a. ſꝫ ille non

ſunt rōnes neceſſitatis. tum qͥa pondus carnis non inclinabat homīem primū ad peccatum ideo nec a deo excuſat. ut pctm̄ eiꝰ caperet remediū rectitudīs. nec ecōtra carētiacarnis adeo āgelū impediebat. Similit̓ necalia. qͥa deus gr̄am gratiſdatā frequent̉dat homī exiſtenti in actuali uolūtate peccandi. hec enim ſimul ſtat culpa. et huiExemplū pꝫ in paulo. qui ꝯuerſus eſt circūdatus luce in actu ꝑſecutōis. ſūt tn̄ ꝯgruitates quedā a latere. Alli ſumpſerūt rōemex ꝑte culpe relate ad modū peccādi oppoſitū ad pctm̄ hoīs. qͥa alio homo ſuggerente peccauerit. ideo dignam fuit alio releuari. Rurſū qͥa totū genus humanum ceciderat. ne totuꝫ periret ꝯgruū fuit reduci adrectitudinem. ecōtra eſt in āgelicis ſpiritibqͥa non peccauerūt temptatōnem maxīelucifer id̓o rediit. vn̄ Grego. in moral̓.iiij. nūqͣꝫ lumē priſtini ſtatus accepit qͥa nonꝑſuaſus amiſit. ſimiliter quia cecidit ẜmtem ita pctm̄ fuit ꝑticulare et punibile.ideo non debuit rectificari. vnde Auguſti.in Ench. placuit uniuerſitatis conditori vtquoniā non tota multitudo āgelorum deūdeſerendo perierat. ea que perierat in eterna damnatōne remanet. ſed iſte ſimilit̓ ſūtrōnes congruitatis. quia ſi homo peccaſſetꝓpria uoluntate ſine ſuggeſtōne uel ꝑticulariter. non uides quomodo non poſtet recupare bonam uoluntatem dn̄o reſtituenteAlii ſumpſerunt rōnem per comꝑatōnemad ſtatum peccātis. quia tempore meriti⁊ſtatus merendi erat eis prefixus uſqꝫ adprimā bonā oꝑatōnem uel malam. et ideoſicut homo poſtqͣꝫ tempus merendi ꝑtranſſit qͣntūcunqꝫ peccauerit ꝑticularit̓. tam̄mortaliter qͣlitercūqꝫ peccauerit. ultrapoteſt bonā uoluntatem reacquirere. ſic etde āgelis intelligendum eſt. Et hoc modoaſſignauit Dam. cum dixit. hoc eſt āgelis caſus quod homībus mors. et ſimiliterAug. de fi. ad Pe. cum dixit. Sic creguit deus angelos ut qui uellēt ꝑpetuo boni eēnt.et qui nollent nūqͣꝫ eos diuino munere reparet. et ita tempus meriti et ſtatuꝫ p̄fixtuſqꝫ ad primum ꝯflictum. Et hāc rōnē credo propriā et neceſſariā. et pꝫ quia ſi aliqpaſſio ineſt aliquibus ſubiectis ineſt eis ẜm

F 4