dilti.lepia.

que poſſit ei ꝯꝑari. ergo ſi uires eius excedunt noſtras. potius uidetur ꝙ deus deberet nobis augere poſſe qͣꝫ demonibus. autuidetur iniuſte agere ⁊ inequaliter dum exponit debilem forti. et fortificat forteꝫ ꝯtradebilem. ¶ Rn̄o. ꝙ ptās illa de qua loquit̉Iob. eſt ptās uirtutis naturalis non eſt ptāstentandi. nam ptās tentandi debilis eſt niſifortificet̉ ꝑ ꝯſenſum tentandi. debilis enimeſt hoſtis qui non vincit niſi uolentem. qͥatam ꝓpter nr̄am ꝯcupīam ⁊ ignorātiā multiplicit̓ nos decipit ⁊ allicit. ideo fortis eſt ⁊adeo ꝙ pauci eēt qui nō uicerent̉. niſi deeius aſtutiam et fallatiam reſtringeret. quāin fine iuſto iuditio ꝑmittet dilatari. ⁊ ideoptātem tentandi dicit̉ dare. non cōferendonouam potentiaꝫ ſꝫ ſinendo ip̄m oꝑari ẜmiſtam potētiam et aſtutiam quā iam hꝫ.¶ Item querit̉ de hoc ꝙ dicit. ꝙ non ē fasilli ſpūi qui uictus eſt impugnare aliquid:¶ Cōtra. ꝓbabilit̓ creditur ꝙ diabolꝰ maęqui tentauit adam tentauit xp̄m. et oī mō ēvictus. ergo uidetur ꝙ nūqͣꝫ mō tentet. qd̓eſt ꝯtra textū Apoc̄. ¶ Iteꝫ aut hoc ē ueꝝ.ergo uidetur exercitus demonū adeo dīminutus in fine ꝙ tentare non poſſit. hoc aūteſt falſum. cū fortius tentet ī fine. ¶ Rn̄o.dd̓ ꝙ ꝯtra hoc difficile eſt ueritatē d̓termīare. ꝙ .n. fiat dīminutō in illo exercitu d̓monū nō uidet̉ iprobabile. cū ita uideamus cōtingere ẜm legeꝫ belli. ut qui ſuꝑatur amoueatur a bello. qͣntū tn̄ ⁊ qn̄ difficile ē determīare. vnd̓ quicquid dicat Origenes melieſt dubitare qͣꝫ ſuꝑ hoc qͥd diffinire.Diſtinctō ſeptima.Upra dictū eſt ꝙ angeli acꝭ ſupra egit agr̄ de auerſione etꝯuerſione. In hac ꝑte agit d̓ cōfirmatōne ⁊ obſtinatōe. Et diuiditur hec ps in ꝑ̄tes duas. In prima agitde ꝯfirmatōne et obſtinatōe. Scd̓o uero deꝯſequētibꝰ. et hoc ibi Et licet mali angeli¶. Prima ꝑs hꝫ quattuor ꝑticulas. In prīaon̄dit ꝙ alij angeli poſt ꝯuerſionē ⁊ auerſionē ſūt ꝑ gloriā ꝯfirmati. et alij ꝑ malitiaꝫobſtinati In ſcd̓a querit vtrū habeāt li. aret opponit ad hoc. ibi Sꝫ cū nec boni pecca

re poſſint ⁊c. Tertio determīat ibi. Ad qd̓domīs ꝙ boni tanta gratia. In quarta ⁊ ul̓timo explanat qͣndam auctoritatē inductā.ibi Qd̓ ergo ait ⁊ c Et ita hic duo determinantur. Prīo qualit mali ſunt in malitia obſtinati. et boni ī gratia ꝯfirmati. Scd̓o quōꝯfirmatō et obſtinatō ſtet cū libertate ar.D intelligentiam huius partiscirca duo incidit hic qͣſtio. Primū eſt de obſtinatōis malignitate qͣntū ad malos. Scd̓m eſtde li. ar. īmutabilitate qͣntū ad bonos et malo ¶ Circa primū querunt̉ tria. Primo qͣrit̉vtrū in demonū uolūtate ſit poſſibilis rectificatio? Scd̓o utꝝ ſit in eis male uoluntatisꝯtinuatō. Tertio vtrum ſit in eis male uoluntatis intenſio:Ueritur igit̉ primo vtrū affectō uel uolūtus demonū poſſitrectificari ¶ ꝙ nō uidet̉ primoDam. dicit ꝙ hoc ē angel̓ caqd̓ homībꝰ morꝫ. ſꝫ hō poſt morteꝫ nō pōtrecuꝑare bonā ⁊ rectā nolūtatem quā amiſit in uita. ergo ⁊c. ¶ Itē Augꝰ. in li. d̓ fide.ad pe. ſic creauit deus angelū ut qui uellētppetuo boni eēt. ⁊ qͥ nollēt eos dīno munere reꝑarent. ¶Iē hoc uidet̉ rōne. ſitis ērō ꝯfirmatōis in bono ⁊ obſtinatōis ī malo.ſꝫ angeli ſtatim ut boni moti ſunt ī bono.ergo ⁊ mali ſtatim ut peccauerūt obſtinatiſunt in malo. ſicut ergo boni non. poſſūt cadere. ita nec mali reſurgere. ¶ Itē grauiuspeccauit angelꝰ qͣꝫ homo. ergo ⁊ grauiꝰ debet puniri. ſꝫ pctm̄ homīs punitum fuit aliqua pena irremediabili. ut pena mortis dequa nullꝰ euadit. ergo neceſſe fuit peccatūangeli qd̓ erat maius puniri pena mortis.ſed non potuit puniri pena mortis nature.ergo neceſſe fuit ip̄m puniri pena damnatōnis eterne. ¶ Sꝫ ꝯtra. ad rectificatōneꝫ uoluntatis duo ſufficiunt .ſ. ꝯdonatō diuine miſericordie. ⁊ ꝯtritō penitentie. ſed utrunqꝫhorum eſt poſſibile circa angelos lapſos eēergo ⁊ uoluntatem eorum rectificari. Qd̓autem poſſit eſſe ꝯdonatō miſericordie on̄ditur. quia miſericordia dei eſt infinita. peccatum luciferi et demonum eſt finitum. ſed

F 3