Si habitū habeo p̄poſitum. ꝙ meritum ſequitur p̄mium. ſi habendum. tūc ergo cummereantur beatitudinem non eſt beatus. ſialiud qͣꝫ beatitudinem. ergo nō eſt merituꝫeius perfectum nec neceſſarium ¶ Preterea.quicquid mereat̉ cum ſpes que differt̉ affligit aīam. uidet̉ ꝙ tale merituꝫ reſpectu reihabende. non poſſit ſtare cum ſtatu beatitudinis. ¶ Item magna p̄mia nō debēt dariſine magnis meritis. et magna merita nonſunt ſine magnis obſequijs. ergo cū angelimagna p̄mia habeāt ⁊ magna obſequia nōp̄ceſſerūt in quibus meruerūt. ergo debentſequi. ¶ Item ẜm ꝙ plus dat deus exigitplus a creatura. ſi ergo maius robur uirtutis dedit angelo qͣꝫ homini. ergo et maioraobſequia requirit. ſed homo nō glorificat̉niſi ꝑ multos labores. ergo nec āgelꝰ ſineoꝑibus debet glorificari. ſed oꝑa non p̄ceſſerūt ſed ſolus motus affectōis. ergo oportet ꝯſequi. ¶ Rn̄ſio. dd̓ ꝙ circa hoc ſicutdicit Mgr̄ duplex fuit opinio ¶ Quidā enīdixerūt ꝙ in angelis p̄mium p̄cedit meritūet huius poſitōnis fuit Mgr̄. et ad hoc ponendum moti ſunt rōnabiliter. ⁊ qͣntum admotiuū. ⁊ qͣntum ad moduꝫ. qͣntum ad motiuū. quia eniꝫ intellexerūt quia non ē meritum ſine gratia. nec magnū merituꝫ ubi nōeſt magnū obſequiū. et in angelis ꝓpt̓ nature uelocitatem veritateꝫ ⁊ idoneitatē ſimulduratōne dat̉ gratia et gloria. dixer̄t ꝙ inange̓is meritum non potuit p̄cedere p̄miūmeritum inqͣntum condigni. ſꝫ ſolum ſi aliquid p̄cedit hoc eſt meritum ꝯgrui. ſed ſequit̉ meritū ꝯdigni. hoc etiaꝫ ad hoc ponendum inſtigauit ꝙ meritum rei habende ſonat in indigentiam qd̓ nō uidet̉ poſſe ſtarecum gloria. Modum auteꝫ huius meriti ſatis aduertere poſſumus in militibꝰ. qͥ benepugnādo merent̉ equū an̄ merita datu. hecaut opinio ⁊ qͣꝫuis ſit ꝓbabilis. tn̄ plura hꝫſibi aduerſantia que in opponēdo tacta ſūt.Propter qd̓ fuit alia rō. ꝙ in angelis meritum p̄ceſſit p̄miū. nō tēꝑe ſꝫ nature. ⁊ rōemhuius aſſignāt. qͥa gr̄a naturalit̓ p̄cedit gloriam. et gr̄a cū inuenit motū ī li. ar. ordīatūfacit meritoriū ⁊ penſat̉ meritū. ẜm qͣntitatem gr̄e. nō ẜm multitudīeꝫ oꝑum. Ideo cuange lis data ſit ꝑfecta gr̄a ⁊ libeꝝ arbitriū

omnino ſit cooꝑatum gr̄e. ꝙ in ſua ꝯuerſione ſufficient̉ meruerunt glorificatōnem. ethec poſitō rōnabilior eſt ⁊ melius habet fūdamentū. qͥa meritum requirit et fūdat̓ in ꝑfectōne uoluntatis. nō in multitudīe opinionis. Hanc ꝯmunit̉ tenet moderni doctoresideo huic adherenduꝫ eſt. ¶ Ad illd̓ qd̓ obicitur de Ogr̄o. dd̓ ꝙ in hac opinione ſicutet in pluribus alijs non aſſentit̉ ei. ¶ Ad illud qd̓ obicit̉ ꝙ merent̉. dd̓ ꝙ eſt premiumſubſtantiale ⁊ hoc meruer̄t ꝑ conuerſionemſui in deum. et eſt p̄mium accidētale. ⁊ hocmerent̉ ꝑ miniſterium quod faciunt homī.⁊ quia accidit beatitudini. ideo ſine tali premio cum eius merito poteſt ſtare beatitudonec affligunt̉ expectatōne. ſicut nec animebeate de ſcd̓e ſtole ꝑ̄ceptione adhuc minusquia minus incliuāt̉. ¶ Ad illud quod obcitur. ꝙ magna premia requirunt meritamagna. dicendum ꝙ magnitudo meriti nōconſiſtit in exteriori oꝑe principaliter ſedinteriori. Sicut diabolus multum peccauitꝓpter improbam uoluntatem. ⁊ ſi nihil fecerit exterius. ſic econuerſo multum meruer̄tangeli boni. ¶ Et ad illud qd̓ obicit̉ de homine. dicendum ꝙ homo non ita cito meret̉ ut angelus. ido tempus meriti habꝫ diuturnius. ⁊ id̓o nō ē ſimile. ſꝫ hoc melius patebit infra diſtinctōne ſeptima.N iſta parte ſunt dubitatōnescirca lr̄am. Et primo queriturde hoc ꝙ dicit Auerti odio habere ul̓ inuidere. ¶ Cōtra. nullius ꝯſcientia pōt odiſſe deum. cum oēs naturalit̓ appetant ſummum bonum. ergo uidetur ẜm hoc ꝙ nullus auertat̉. ¶ Rn̄ſio.dicendum ꝙ ogr̄ non diffinit hic qͣmcūqꝫauerſinoem ſed auerſionem conſummatā.in qua eſt obſtinatio ⁊ rebellio contra ceuque fuit in diabolo. ex quo uidit ſe non poſſe conſequi quod ambiebat. ¶ Ad illudergo quod dicitur ꝙ nullius conſcientia poteſt deum odiſſe. dicendum ꝙ Auguſtinꝰillud retractat. attamen veritatem aliquomodo habet illud verbum ſi intelligaturde deo inquantum eſt ſummum bonū adqd̓ ꝑticipandū facta eſt creatura rationalis.