pͥ

obicitur ꝙ nō indigebat angelus gratia iuſtificante. dd̓ ꝙ iuſtificatōnis actus duplicit̓intelligitur. eſt enī iuſtificare de nō iuſto facere inſtū. non iuſtū aūt dupliciter accipiturſcꝫ priuatiue et negatiue. priuatiue ideꝫ eſtnō iuſtū ꝙ iniuſtū. et tūc iuſtificare idē ē ꝙde imꝑio facere piū. et hoc mō nō fuit grain āgelis ad hūc effectu. alio mō dicitur nōiuſtū negatiue. et ſic nō tm̄ dicitur nō iuſtijqd̓ hꝫ impietatē ſꝫ qd̓ nō hꝫ iuſtitiā gratie.et ſic fuit in angelis iuſtificatō ꝑ gratiam. etab hac iuſtitia fuerūt oꝑa eorū meritoria.¶ Ad illud qd̓ obicitur ꝙ intellectꝰ ſemꝑeſt rectus. iam pꝫ rn̄o. nam intelligit de rectitudine naturali. illd̓ tam uerbū philo. debet intelligi ut dicatur ſemꝑ eē rectus r̄ſpectu illorū ad qͣ mouetur ut natura ſiue naturalit̓. ⁊ ſic nos dicimꝰ in theo. ſyndereſimſemꝑ rectā. Si aūt intelligat̉ reſpectu eorūin que mouet̉ ut deliberās falſum e. immocircumſcripto oī imaginabili et fantaſmatepoſſet intellectus peccare ſiue priuaricari.ſicut forte fecit angelicꝰ. ¶ Ad illd̓ qd̓ obicitur ꝙ facilius pōt quis in id ad qd̓ ordīat̉.⁊c. dd̓ ꝙ verū ē ſi illd̓ ſit infra termios nature. ſꝫ ꝯuerti ꝯuerſione ꝑ̄fecta ⁊ meritoria.hoc ē ſupra naturā. ſꝫ deficere hoc ē infra.id̓o rō illa nō cogit. Uel dic ꝙ ilid̓ ē ueꝝ qn̄genꝰ oꝑis ad potentiā ꝯꝑatur eſt eqͣlis difficultatis ſi in ſe ꝯſideret̉. al̓r nō hꝫ ueritatē.ſicut pꝫ in multis exemplis. ¶ Ad illd̓ qd̓obicit̉ d̓ ꝯuerſiōe ꝙ ſeqͥt̉ dilcōeꝫ. dd̓ ꝙ uniformit̉ ſūpta ꝯuerſiōe cū ip̄a dilcōne nō hꝫinſtantiā. ſicut enī q̄dā dilectō ē a uoluntatenaturali qͣ deſideratur deus ut beatificans.qͥdā a uolūtate electiua qͣ qͥs optat deo honorē ⁊ gloriā. q̄daꝫ a gratuita. q̄ in obſeqͥūdiuinū captiuat̉ ip̄a uolūtas tota. Sic ⁊ conuerſio ꝑ appetitum ꝯcupiſcentie ē a naturacōuerſio ꝑ affectū amicicie eſt a uoluntatedeliberatiua ſiue electiua. ꝯuerſio uero perobſequium obediētie grate eſt ab ipſa gratia. et ſic patet illud. ¶ Ad illd̓ quod obicit̉ꝙ in nullo differebāt. dd̓ ꝙ illd̓ ꝯcludit ꝙgr̄a nō inchoauerit ſꝫ nō excludit qui ꝯfirmauerit. ⁊ hoc uerū ē. ¶ Ad illud qd̓ obicit̉ꝙ n̄ eēt īputādū mal̓. ſi ꝯuerſio eēt a gr̄a.qd̓ ꝙ falſuꝫ ē. qͥa ſtare poterāt ⁊ n̄ auerti ſiuolebāt. ⁊ id̓o auerſio eiꝰ īputat̉ ī culpā.

Ecūdo queritur de ꝯuerſionebeatorū in ꝯꝑatōne ad p̄miū:et queritur vtrum in eorū conluerſione meritum ſequatur p̄miū uel p̄ceditꝭ Et ꝙ precedat uidet̉ Aug.de correptione ⁊ gratia. angeli ſancti qͥ cadentibus alijs ſteterūt illiꝰ uite mercedeꝫ recipere meruerūt. ſi ergo meruerūt reciperemeritū preceſſit receptōnem mercedis.¶ Item meritū eſt uia ad premiū. ſed rectoordine procedendo. prior eſt ſtatꝰ uiatorisqͣꝫ comprehēſoris. ⁊ uie qͣꝫ patrie. ergo inangelis fuit meritum ante premiū. ¶ Iteꝫdiſpoſitō precedit illud ad qd̓ diſponit. ueltempore uel natura. ſed gratia eſt diſpoſitio ad gloriam. ergo ſi deus dedit angelisgratiam qua poſſūt mereri ⁊ gloriam q̄ ſūtbeati. prius habuerūt gratiam qͣꝫ gloriaꝫ.ſed gratia quando inuenit libeꝝ arbitriumin actu debito facit illum eē meritorium. ergo libeꝝ arbitriū angeli ī ingreſſu gratie ⁊glorie erat in actu. ergo prius habuit motumeritorium qͣꝫ glorioſum. ¶ Item per impoſſibile uidetur. quia deus dedit angel̓ gloriam. aut ergo dignisª aut indignis. ſi indignis iniuſte ⁊ inordinate fecit quod eſt impoſſibile. ergo dedit dignis. ſed nullus ē dignus corona niſi ꝑ merita. ergo ⁊c. ¶ Iteꝫſi mereri ꝯtinet habitum dum quis ſeruitdeo ⁊ bene utitur habito. ergo cum omnisꝑſeueras in gratia bene utatur ea. qui ꝑſeuerat in gratia meretur eam. ſed quod eſtex meritis non ē gratia. ergo merēdo gratiaꝫ deſineret eſſe gratia. ¶ Item ſi pͥmiūp̄cedit meritum quero qd̓ ē illud meritum:aūt qͣntū ad actum ꝯtemplatōnis. aut miniſterii. nō ꝯtemplatōis. ſic oēs beati mereretur. ſi quantum ad actum mīſterii. ergo uidetur ꝙ ſi non eſſet homo angelus nō poſſet mereri. ergo nec dignꝰ eſſet beatificari.quod falſum eſt plane̓. ¶ Contra hoc ē qd̓Magiſter dicit in littera. ꝙ ſibi magis placet̉ ꝙ merentur iam habitum. ¶ Ite rōneangeli dum miniſtrant nobis aliquid meretur cum ex magna rōnabilitate ⁊ liberalitate nobis ꝯdeſcendant. et miniſterium nonſit actus comprehenſoris ſed viatoris pocius. Aut ergo angeli merentur habitum talem. aut habendum. ſi habitum