Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eſt ſimul. Unde Aug. ſuꝑ Gen̄. iiij. Simulinquit habent diē ueſperā mane. et ſicpatet in angelis beatis ē nūc ꝯgnitō ueſpertina matutina. nec habēt ſucceſſiōeꝫvel ordinē tꝑis. hn̄t tam ordinē dignitatis.quia ut dicit Augꝰ. de ciui. xi. ꝯgnitō creature ī ſe ip̄a decoloratior eſt qͣꝫ in dei ſapientia ꝯgnoſcitur. Ad illud ergo quodobicitur ē ex ꝑte. dd̓ falſum ē īmo bene pōt ꝑfecta in ꝓprio genere. ſi dicat̉aliquo minus ꝑfecta. hoc ē reſpectugnitōnis in uerbo. verūtam̄ hn̄t oppoſitōem. qͥa hec īꝑfectō uenit ex ꝑte ꝯgnoſcētis ſꝫ ex ꝑte ꝯgnitōnis uel ip̄ius medii.et hoc pꝫ ſeques de fide. quia ibi ē imperfectō ex ꝑte ꝯgnoſcētis non ꝯgniti Ad illud qd̓ obicitur ueſꝑa declinat ad occaſūet ꝯpatit̉ mane. qd̓ uerū ē in his vbieſt ueſꝑa mane ꝓpter lucis uariatōeꝫ.ibi ubi ſimul ꝯuertit ſe angelus ad creaturam deū. nec ē iſta diuerſitas niſi ſolū rōediuerſi moī ꝯgnoſcendi. qͣꝫuis ſint diuerſi ſunt tam oppoſiti. ſꝫ vnus famulaturalteri. vnus ꝑficit alterū. excludit. Exhis aūt patere poſſūt alie queſtōes .ſ. in quibus ſūt ille ꝯgnitōes. qͥa ꝓprie ī beatis angelis niſi noīa extendant̉. pꝫ et quare nondicit̉ ꝯgnitō nature dies ſiue meridies. ſedꝯgnito dei. qͥa oīs creatura tenebra. pꝫ etiā ꝯgnitō matutina p̄cellit ꝓpt̓ pleniorē luce. ob quā clarior ē certior altior. ſicpatet per totum.Niſta parte ſunt dubitatōnescirca lr̄am. Et querit̉ primohoc dicit. Beati nūqͣꝫ fuerūtqui cęciderūt. quia ſui euentusignari fuerūt. Cōtra. ad hoc aliqͥs ſitbeatꝰ oportꝫ ſcire oīa ſꝫ ſufficit deūgnoſcere. Itē beatitudo ē aliud qͣꝫ clara uiſio dei. ſꝫ ad hoc r̄quirit̉ ꝯgnitō euētus. ergo ⁊cͣ. Rn̄o. dd̓ ad beatitudīem ſolū dos uiſionis requirit̉ ſꝫ ꝑfecte tentōnis. ꝑfecta aūt tentio ē niſi qn̄ ē ſecuritate. ſecuritas aūt ē niſi ē ſecuritas de ꝑmāſiōe. et qͥa hoc angeli hr̄e potuerūt ſaltē lapſuri erāt. qͥa falſū erat ipſos ꝑmāſuros. ideo beati fuerūt. Adilld̓ qd̓ obicit̉ ſufficit deū ꝯgnoſcere. od̓

falſuꝫ eſt. īmo oportꝫ etiā ꝑfecte tenereet ſubiūgit apta clara uiſio dei ē tota merces. dd̓ Hoc uerū ꝯcōitantiamvix enī aut nūqͣꝫ ē ita aꝑta dei uiſio qui ſifuture ꝑmanſiōis certitudo. aut ſi ē. noneſt in illa ꝑfecta beatitudo. hanc aūt uiſionēaptā que ē facie ad faciem habuerūt angeli ante ꝯfirmatōeꝫ. īmo ſimul dei uiſionehabuerūt tentōeꝫ. licꝫ ante aliqͣtenꝰ ꝯgnoſcerent amarent. ſiue ad hec duo habileseſſent. Iteꝫ querit̉ de hoc dicit Beatieſſe potuerūt ſi dānatōnis incerti erant: Cōtra. certitudo dānatōis potiꝰ ē ꝯtraria beatitudini qͣꝫ ꝯſona. ergo ſi certitudonihil ꝯfert ad gloriaꝫ. ergo īcertitudo nullo īpedit gloriā ſiue beatitudīeꝫ ꝑfectam. Rn̄o. do̓ aliquo futuro duplicit̓ pōthaberi certitudo. uel in ꝑtē affirmatiuā. velin parte negatiuaꝫ. et ſicut ad beatitudīemoportꝫ hr̄e certitudīeꝫ de eiꝰ ꝑpetuatōe futura. ita oportꝫ hr̄e certitudīem de miſerianūqͣꝫ futura. iſta enī duo ſūt oīno īſeꝑabilia.certitudo ergo dānatōis nunqͣꝫ future ꝯfertad gloriam. et qm̄ īcertitudo eque priuatcertitudinem reſpectu affirmatōnis ſicut etreſpectu negatōnis. ideo certitudo negationis ita repugnat ſicut incertitudo perman.ſionis. et ſic habet intelligi illud uerbum. Item queritur de diuiſione perfecti? uidetur eīm īſufficiens. quia non tantuꝫ ē perfectō ẜm naturam ſed etiam ẜm gratiamgloriam. et ẜm gratiam multiplex genusfectōnis. Item queritur quare magis accipitur vnū genus perfectōnis ẜm tempusqͣꝫ ẜm aliud accidens. Rn̄o. dd̓ perfectum dicit ꝯplementum ſiue ꝯpletōnem inqua ē ſtatus. ſtatus auteꝫ ponitur in aliquodupliciter. aut ſimplicit̓. aut ī genere. ſi ſimpliciter ſic eſt terciū membruꝫ. ſi in generecreature. hoc dupliciter. aut inqͣntum exit adeo et ſic habet rōeꝫ ueſtigii. reꝑitur hecperfectō in omni creatura qn̄ producta eſtad modū ſpeciem et ordīem ſibi ꝯpetentēAlio modo inqͣntum creatura redit in deūet ſic eſt perfectō glorie. et hāc uocat Magiſter ꝑfectōnem ẜm naturam. vnde pone ē ēꝑfectō ẜm eſſentiam. et ẜm ꝑticipatōem. et hoc dupliciter. uel ẜm egreſſū. uelẜm regreſſum.

E