a ſapore ſed a ſapere. ⁊ dicitur hec ſapiētiacognitio de ſurſum deſcendēs ꝑ īſpirationēſiue ꝑ reuelationeꝫ. hoc autē eſt dupliciter.quedaꝫ ē a uerbo. quedā eſt in uerbo. Preſcientia ergo caſus non potuit eē niſi cognitio de ſurſum deſcendens. quia futurum eſtcontīgens de quo nulla pōt haberi tertitudo ẜm cauſas inferiores. Aut ergo eſt inuerbo. aut a uerbo. ſi in uerbo. ſic ē fructuspietatis. nemo eīm ꝑuenit ad uiſiōes uerbiniſi ꝑ pietatē animi. et quia hanc nō habuitdiabolus. ideo non potuit hoc noſſe in uerbo. ſi a uerbo. ſic ē fructus pietatis. quia amateria dei excludēte ignorantiam. et hocmodo ſi p̄ſcīa caſus daretur īnocēti nō eētex pietate ſed crudelitate ſicut infra patebit. quia cruciaretur īnocens ſine culpa. ⁊ ſicpatet ītellectus uerbi illius ⁊ qualiter ualetad ꝓpoſitum. ¶ Itē querit̉ de ītellectu illius uerbi: Triplex erat natural̓ cognitio:Aut diſtīguit formaliter. aut materialiter.ſi materialiter tūc multo plures. ſi formaliter ¶ Cōtra. Unus erat modꝰ ꝯgnoſcendi.Rn̄ſio. Pōt dici ꝙ ē diſtīctio qͣꝫtū ad nueꝝꝯgnoſcibiliū. ⁊ qͣꝫtū ad gradū. qͣꝫtū ad nūeyquia cognoſcibile aut ē creator. aut creatura. et creatura aut corporalis. aut ſpūalis.Ordo etiā ē. qͥa ꝯgnoſcibile aut ſupra. autinfra. aut iuxta. ⁊ ſic claudit̉ oīs ꝯgnoſcibil̓dr̄a. rōne cuiꝰ Magr̄ diſtīguit ꝯgnitionemmagis qͣꝫ rōnē modi cognoſcendi.¶ Diſtinctio quarta.Oſt hoc uidendum ⁊cͣ. Supraiegit. Magiſter de habitibusnaturalibus ⁊ de habitibus adꝑfectionē preꝑantibꝰ. ¶ In hacparte agit de habitibus in ſtatu ꝑfecto conſtituētibus. vnde inquirit Utrū angeli ſintcreati. ſiue fuerint beati ꝑfecti. ¶ Diuiditurautē hec ps in duas. ¶ In prīa ꝓſequiturqueſtiones de beatitudine ¶ In ſcd̓a de ꝑfectione. ibi Ad hoc autē qd̓ querebatur.¶ Prima ps habet tres. ¶ I prīa d̓terminatqueſtionē qͣꝫtum ad illos qui ceciderūt oſtēdens ꝙ nūqͣꝫ fuerūt beati. ¶ In ſcd̓a qͣꝫtum

ad eos qui remāſerūt. ⁊ hoc ibi Boni ueroqui p̄ſcierūt ⁊cͣ. ¶ In tertia breuiter reſumitp̄determinata de utriſqꝫ. ibi Ex p̄dictis cōſequitur ⁊cͣ. ¶ Ad hoc autē ꝙ querebatur⁊cͣ. et hec ē ſcd̓a ꝑs in qua ꝓſequitur utruꝫangeli ſint creati ꝑfecti? ⁊ habꝫ hec ꝑs tresꝑticulas. ¶ In prima īnuit ꝙ ꝑ diſtīctionēeſt reſpondendum. ¶ In ſcd̓a ſubiungit diſtinctionem. ibi Dicit̉ nāqꝫ ꝑfectū ⁊c. ¶ Itertia uero reſumit p̄determinata ⁊ breuiter oſtendens qualis facta fuit angelica natura reſumendo p̄dicta. ibi Quales factifuerunt in creatione.D intelligentiā huius ꝑtis queruntur tria ¶ Primuꝫ ē qualescreati ſunt angeli qͣꝫtuꝫ ad gloriam. ¶ Scd̓m qͣꝫtum ad futurieuentus preſcientiam ¶ Tertium ē qͣꝫtuꝫad cognitionē matutinam? ¶ Lirca primūquerūtur duo? ¶ Primū eſt Utrū in ſui creatione habuerint gloriam. ¶ Scd̓ꝫ ē Utruꝫhabuerunt gratiam:Ueritur ergo primo Utrū angeli creati ſint in beatitudineſiue ī gl̓ia? P Et ꝙ ſic uidet̉ Eze. xxviij.Tu plenus ſapīa ⁊ ꝑfectus decore ī delitiispadiſi fuiſti. ſed eſſe in delitiis ꝑadiſi ⁊ effeplenū ſapīa ē ip̄a beatitudo quā dicimꝰ etiāgloriā. ergo ⁊cͣ. Itē Aug. ī libro de mirabilibꝰ ſacre ſcripture. Angelꝰ ī ſūmo ſui ordinis honore ꝯſtitutꝰ. lapſus ē. loqͥt̉ d̓ āgeloāte lapſuꝫ. ſed ſūmꝰ honor ordīs āgelici eſtbeatitudo ⁊ gl̓ia. ergo ⁊ ¶ Itē Aug. d̓ fidead Petruꝫ. Angelici ſpūs ꝓ eo ꝙ rōnalesfacti ſūt. eternitatis ⁊ beatitudīs donū ī ip̄anature ſue ſpūali creatione diuinituſ acceperunt. ¶ Itē ideꝫ d̓ eccleſiaſticis edogmatibAngeli qui in illa qua creati ſunt beatitudīepſeuerāt. nō natura poſſidēt ut nō mutent̓.ergo ſi modo habēt uerā beatitudinē. pꝫ qin beatitudine creati ſunt. ¶ Itē rōne uidet̉.quia āgelꝰ a ſua creatione habuit hilitateꝫad diligendū deū ꝓpt̓ ſe ⁊ ſuꝑ oīa. ergo habuit habilitatem ad fruendum deo. ſed ipſe non habuit aliquod retardatiuam ex ꝑ̄teaffectus. nec obumbratiuū ex ꝑte ītellectꝰ.