recipi. nec opportet infinitas eē. quia ſingularia ad numerum finitum uniuerſalium reducūtur. ſed finite ſpecies īfinitis modis cōponi poſſunt. et ideo nūqꝫ tot ſingularia cōgnoſcit angelus quin adhuc poſſit cognoſcere plura ſine receptione ſpeciei noue. nontamen ſine directione aſpectus ſupra rem.ex qua directione nō recipit ſpēꝫ a cognoſcibili cum ſit in actu per ſpem quam habet.ſed dirigendo aſpectum ſpeciem apꝓpriatet apꝓpriando componit. et rem ſingularēſub ſua proprietate cognoſcit et perficit.quia tota cognitio eſt a forma. et forma hecſpecies eſt que eſt totum eſſe indiuiduorū.¶ Ad illud quod obicitur de applicatione.ꝙ poſuit cognitionem. Dicendum ꝙ ueꝝeſt ꝙ preſupponit cognitionem et relinqͥtcognitionem. ſed tamen aliam preſuppōitaliam relinquit. Angelus enim ſine cōuerſione aliquam habet cognitionem loci. ⁊ cūconuertit ſe ſupra locum cognoſcit omnesres que ſunt in loco applicando ſpes uniuerſales ad ſingularia ⁊ componendo. et illeſpecies ſub tali applicatione et compoſitiōeremanent in angelico intellectu. et ita relinquut cognitionem nouam ſine receptionenoue ſpēi. ponatur etiam ꝙ nullam haberet cognitionem. ſed ſolum ſpem ul̓is ī intellectu ſuo adhuc poterit applicare et appriare nō cauſaliter ſed certitudinaliter. qd̓patꝫ ſic. Homo enim cum naſcitur nō habet cognitionem nec ſpem ſingulariuꝫ. neccōmunem nec ꝓpriam. ſola tamen directione aſpectus ſuper res cognoſcit oīa uiſibilia et recipit ſimul cognitionem certam etſpeciem. quia denudatus erat a forma receptibili. ꝙ ſi haberet ſpēs. multo meliuspoſſet dirigendo aſpectuꝫ ad res mūdanaſeas ꝯgnoſcere nō ſuſcipiēdo ſpes cum iamhabeat. ſed ex directione ⁊ applicare ⁊ apꝓpriare ⁊ componere ⁊ diſtincte noſſe.Ecundo queritur circa hoc denaturali cognitione angeli reſpectu creatricis eſſentie. et ēqueſtio Utrum angelus percognitione naturalem diuinaꝫ eſſentiam cognouerit in ſe ipſo ſine omni medio ⁊ crea

ture āminiculo ¶ Et ꝙ ſic uidetur. Angelus ꝑ naturaꝫ habet deiforme intellectū. ſituult Diony. in libro de di. no. ſed ītellectushūanus quādo factus ē deiſormis cognoſcere pōt deū in luce ſua. nō eīm efficitur deiformis niſi ꝑ gl̓iaꝫ. ergo ⁊ hoc poterat angelꝰ ꝑ naturā ¶ Iē angelꝰ ꝑ naturaꝫ ē ſpeculū claꝝ ip̄iꝰ ſupremi lumis. ſed illd̓ lumenſemꝑ qͣꝫtū ē d̓ ſe ⁊ naturaliter ſuꝑſplendetſpeculo ītellectuali. ſi ergo ſpeculū munduꝫobiectū ſoli claritatē ſuſcipit ꝑ naturā. ergo⁊ āgelꝰ claritatē illiꝰ ſuꝑne lucis. ergo cumpoſſit oculū ad illā ſuꝑnā lucē nullo obſiſtēte dirigere ⁊ dirigēdo ꝯgnoſcere. ergo uidetur ꝙ naturali ꝯguitiōe ip̄aꝫ diuinā luce inſe ip̄o ꝯgnoſcat. ¶ Si dicas ꝙ acuēs ītellectus āgelici r̄tundet̉ ꝓpl̓ ī ꝓportionē lumīs.¶ Cōtra. Sēꝑ manꝫ ī ꝓportiōabilitas qͥcqͥddet̉ āgelo. ergo nūqͣꝫ uideret̉. ¶ Iteꝫ q̄ ſunteēntial̓r ⁊ potētial̓r ī potētia ꝯgnoſcēte. c.gnoſcūt̉ ꝑ ſui p̄ſentiā ⁊ abſentiā. ſicut dicitAug. d̓ tri. ⁊ ſupͣ Beneſiꝫ ad lr̄aꝫ. ꝙ aīaſe ip̄aꝫ ⁊ habītꝰ ſuos ꝑ eēntia ꝯgnoſcit. fiergo deꝰ p̄ſentiſſimꝰ erat ītellectui āgelico⁊ hoc ꝑ naturā. ergo natural̓r ip̄aꝫ diuinameēntiā ī ſe ip̄aꝫ ꝯgnoſcebat̉. ¶ Iē oē illd̓ qd̓ē ēs ꝯgnoſcibile ꝑ ſe. aut ꝯgnoſcit̉ ꝑ ſui eſſentiā. aut pͦ ſpēꝫ. ſi ergo āgelʰ ꝯgnoſcebatdeū natural̓r ut dicit Magr̄ i lr̄a. aūt ꝑ ſpēꝫaūt ī ſui eēntia. ſed nō ꝑ ſpem. ergo ⁊cͣ.¶ ꝙ aūt pͦ ſpēꝫ uidet̉. Spēs .n. ē maiorisīplicitatis ⁊ abſtractiōis ⁊ puritatis qͣꝫ .ſ. cͦē ſpēs. ſꝫ nihil d̓o ſiplitiꝰ. ergo deꝰ ſpēm nōhꝫ. ergo nō poterat āgelꝰ deū noſſe ꝑ ſpēꝫ⁊ nouerat ꝑ ſpēꝫ uel eēntiā. ergo ⁊cͣ. ¶ Iteāgelꝰ ꝑ naturalē ꝯgnitiōeꝫ deū ꝯgnoſcebataut ergo ſub uelatione. aut facie ruelata. nōſub uelatiōe. qͥa uelamē nō ē niſi ꝓpt̓ culpāuel ꝓpt̓ molē carnis ꝯiūctā. ſꝫ ī āgelo nullaerat macula. nulla moles carnis ꝯiūcta. necfantaſmatum obſiſtentia. ergo ſua naturaliꝯgnitiōe ſūmaꝫ eēntiaꝫ ī ſua luce uidebat.¶ Item ſi angelus cognoſcebat deum. autergo per medium. aut ſine medio. ſi ſinemedio. ergo uidebat in ſe ipſo. ſi per medium. ergo inter mentem angeli et deum aliquid erat medium quod eſt contra Auguſtinum et contra rationem. Nam illud medium. aut eſſet magis proportionabile deo