IIIIIIIMI.

¶ Ad ſoliditatem ītelligētie rn̄det̉ rō. et cumnon poſſit reddi rō uel cauſa ex ꝑte dei. redditur ex ꝑte creature. ⁊ hec eſt manifeſtatiodiuine bonitatis in ſuo ope in quo debet ſemanifeſtare. nō ſolum ꝓpter noſtrā indigentiam uerū etiam ad ſuā gloriā. et ſic patētobiecta. reſpōdet̉ ⁊ hec cauſa efficiens ⁊ finalis. ⁊ ſic ſufficienter ⁊ plene.¶ Diſtinctio ſcda.E angelica quoqꝫ natura ⁊c.Bupra egit Magiſter de rerūꝓductione in generali. In hac3ꝑte agit de ꝓductione rerum inſpeciali. Et quoniā triplex eſt differentiacreature .ſ. ſpūalis ⁊ corporalis ⁊ cōpoſitaex utraꝫ. ideo hec ꝑs habet tres. ¶ In prima agit de condictiōe ſpūalis creature. ¶ Inſcd̓a de condictiōe corporalis creature. infradiſtinctiōe xij. Hec de angelice nature ⁊c.¶ I tertia de condictione nature ex utriſqꝫcompoſite .ſ. humane. infra diſtīctiōe xvi.De his excurſis ꝙ ſupra d̓ homīe ¶ Prīaꝑs habꝫ duas. ¶ I prima d̓terminat qualesangeli facti ſunt ex prīa cōdictiōe. ¶ In ſcd̓ad̓termīat quales facti ſunt ex auerſione ⁊ cōuerſiōe. infra diſtinctiōe quīta. Poſt hoc cōſiderationē adducit ⁊c. ¶ Prīa ꝑs hꝫ duas.¶ In prīa d̓terminat quādo ⁊ ubi creati ſuntangeli. ¶ I ſcd̓a uero quales creati ſunt. infra diſtinctiōe tertia. Ecce oſtēſum ē ubi angeli ⁊c ¶ Prīa ꝑs habꝫ duas ¶ Primo enimd̓terminat quādo āgeli creati ſunt ¶ In ſcd̓aubi. infra diſtinctione eadē. Iam oſtēſum ē⁊c. ¶ Prīa ꝑs habꝫ quattuor. ¶ I prīa p̄mittit ꝓhemiū in quo aꝑit ſuam intētionem.I ſcd̓a uero mouet dubitationē contra durationē ſiue initiū ⁊ mēſuram angelice condictionis. ibi Quedam auctoritates uidentur ⁊cͣ. ¶ I tertia determinat ueritatem etconfirmat̉. ibi Uidetur rectum eſſe hoc tenendum. ¶ Quarto uero ⁊ ultimo ueritatēp̄determīata ⁊ apꝓbatā ꝯcludit. ⁊ auctoritatem in oppoſitū d̓termīat. ibi Simul ergocum tempore ⁊t.

D intelligentiaꝫ huius ꝑtis inqua q̄ritur de mēſura ꝯdictiōisangelice nature duo prīcipaliterquerūtur? Primo queritur demenſura eiꝰ in ſe? Scd̓o ꝑ comꝑatione admēſurā eē corporalis nature: ¶ Circa primūtria querūtur ¶ Prīo utrū ſpūalia habeantmenſurā ꝓpriā ¶ Scd̓o utruꝫ habeant mēſurā unicā. ¶ Tertio utrū habeāt menſuraꝫſimplicē aūt ꝯpoſitā. ſiue ſtātē ul̓ ſucceſſiuā:Irca primū ſic ꝙ habeāt ꝓpriāmenſurā prīo uidetur ꝑ philoin libro de cauſis ī penultīa propoſitiōe. Nter re cꝰ ſubſtātia ⁊oꝑatio ē ī et̓nitate. ⁊ rē cꝰ ſubſtātia ⁊ oꝑatioeſt ī tēpore. ē res media cuiꝰ ſubſtātia ē ineternitate ⁊ actio ī tēpore. ſed hoc nō poteſtintelligi de eternitate īcreata. ergo de creata⁊ hāc diſtīguit a tēpore ⁊ ponit eē menſuraꝫſubſtātiaꝝ ſpūaliū ⁊ īcorporaliū. ergo uidet̉⁊c ¶ Itē Eccl̓. prīo Oīs ſapīa a dn̄o deo eſtuſqꝫ ibi ante euū. ergo ſi ante euū dicit quidīcreatū. euū dicit quid creatū. nō ſubſtantiaꝫ.ergo menſurā. nō reꝝ materialiū. ſed ſpūaliuꝫ. ⁊ hec differt a tēpore. vnde Boetius d̓ꝯſolatiōe. qͥ tēpus ab euo ire iubes. ergo ⁊c.Omne eīꝫ qd̓ exit ab alio differt ab eo. ¶ IēDiony. de di. no. in capl̓o de euo. Proprietas cui ē antiquū īueteratū ẜm totū eē menfurās. tēporis uero in alternatiōe ⁊ aliter etaliter ſe habēs. ergo ſi idē nūc ſe habꝫ ſic etaliter. ſimul ⁊ ſemel non ē eadē menſura tēpus ⁊ euū. ſed euū eſt menſura durantiū ꝑpetuo. ⁊ talis eſt natura āgelica. ergo ⁊e ¶ Iteꝫſicut ſe habet unitas ad diſtinctionē ita nuncad duratiōem. ſed in ſpūalibus non ſolū eſtreꝑire diſtinctionē ẜm ſubſtātiam ueꝝ etiaꝫẜm menſurā. ergo pari rōne ⁊ eſſe āgeli meſuram durationis habet. ſed non tempus cūnon uarietur nec mutetur. ergo aliā menſuram ꝓpriam ¶ Item omne quod habet eēlimitatū actu. habet mēſuraꝫ ꝑ quam poteſtcognoſci eius limitatio. ſed tale eſt eē omniscreati. ergo ⁊cͣ. arguatur ut prius. ¶ Itemmenſura duratiōis reſpicit modū durādi ſueduratiōis differentē a corporalibus. maxīe amutabilibꝰ cū durēt ꝑpetualiter ⁊ īmutabil̓r.