Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

quā habēt a ſe in relatiōe ad deū. reſpectu cuius potius cōueniunt. Amplius deiformitas intellectus reſpicit potentiā intellectiuā. nos autē querimus de dr̄a eſſentiaꝝ. de dr̄a potētiaꝝ Poſtremo qd̓ optinet̉ gr̄am non ē cōtra naturā inſtitutā. ſed deiformitateꝫ acquirit ītellectus gloriā. ergohec ītellectui humano non ē aliena. ergo perhāc differt āgelus ab anima. plus eſtaīa ſeꝑata modū intelligēdi habet quē habꝫāgelus. aīa Ade habuit ſpēs īnatas ut etiāāgelus. hoc totū quid accidētale uidetur dicere. ergo penes hoc eēntialis dr̄a debetſumi Alii uero fuerūt qui conati ſunt differentiā inuenire ẜm cōꝑatiōeꝫ reꝝ ad īuiceꝫet quia potuerūt īuenire actus differentesformaliter quos uenirēt in cognitionē diuerſaꝝ dr̄arum. ſed īuenerūt actus differētesgradu dignitate. Dixerūt aīa āgelusdifferūt ſpecie ꝓpter maiore exceſſuꝫ ī ſimplicitate bonitate nature. ille exceſſus ineſſentialibus uariat ſpēm. quando exceſſusille exit limiteꝫ ſpēi debitu. ſicut calidum inquarto gradu eſt alterius ſpēi qͣꝫ calidum inprimo. ſic dicūt eſſe in ꝓpoſito. ſed hoc ualde dubiū eſt āgelus tantū excedat animā ex ip̄o exceſſu dr̄a ſpēruꝫ fiat. optimaanima .ſ. xp̄i nobiliſſima ſit creatura nec exeat ſpēm humanā. et p̄terea eſto eēt ibiexceſſus. penes ip̄m debet ſumi differentia ſpecifica. quia potiꝰ uidetur cōſequi dr̄aꝫſpecificā qͣꝫ ecōuerſo. potius eīm res diuerſarū bonitatū gradꝰ habēt in nobilitate ꝓpt̓naturas diuerſas ſpērum que ſunt nate capere plus minus qͣꝫ ecōuerſo. et iterū hecdr̄a ualde generalis trāſcendēs eſſe uidet̉.quia ſi ita pōt accipi hic. pari rōne ubiqꝫ.Et ideo tertius eſt hic modus dicendi quemꝓbabiliorē eſtīo. qui ſumitur ꝯꝑationē aīerōnalis ad corpus humanū. ex qua ꝑte innoteſcit nobis aīa non ſolū ẜm accidentia. ſedẜm ſubſtantiā naturā. non ſolū ẜm id qd̓ē indignitatis. ſꝫ etiā ẜm id qd̓ ē nobilitatis.hoc eīm qd̓ ē animaꝫ uniri corpori humanoſiue uiuificare corpꝰ humanu dicit actumaccidentalē. nec dicit actū ignobilē. accidentalē. quia rōne illius ē aīa forma ſubſtantialis. ignob. quia rōne illius eſt aīanobi liſſima formarū omniū. in anima ſtat

appetitus totius nature. Corpꝰ humanūnobiliſſima cōplexione organiſatione queſit in natura ē organiſatū cōplexionatum.ideo cōpletur. nec natū ē cōpleri niſi nobiliſſima forma ſiue natura. Illud ergo quoaīa eſt unibilis corpori tali dicit quid eſſentiale reſpiciēs quod ē nobiliſſimuꝫ in aīa. etita penes illud recte ſumitur ſpecifica dr̄aquā differt anima a natura angelica. vnderationes ad hoc inducte cōcedende ſunt. Ad illa que obiciūtur in cōtrariū ex dictispatet reſponſio. Qd̓ eīm dicit primodr̄a debet eſſe prior. Dicendū uerū eſt.dr̄a illa que eſt eſſe unibilē non dicit puramrelatione. ſed naturalē aptitudinē que ineſtanime ẜm prīcipia intrinſeca que priora ſūtaīa naturā. ſicut rōnale reſpectu homīs. Qd̓ obicitur dr̄a cōpletiua debꝫ propria. Dicendū uniri corpori non ē ꝓpriūaīe rōnalis. ſed tantū uniri corpori humano ſic dicit illud qd̓ ē aīe eſſentiale nobile ſicut etiā īportat qd̓ ē ꝓpriū. et hoc patetaliud. Nam illud quo mediante anima perficit corpus humanū. eſt illud quo anima eſtaīa rōnalis qd̓ etiaꝫ eſt prīcipiū aliaꝝ nobilium oꝑationū. ſed pficit ſeipſa. Seipſa eīmanima perficit corpus. ſicut forma ſeipſaunitur materie. Qd̓ obicitur ultimodifferentia eſſentialiter adheret. Dicenduꝫ eſſe unibilem adheret inſeꝑabiliter. quiaaptitudo ſemꝑ ineſt qͣꝫuis ſemꝑ inſit actꝰſicut pꝫ ī rōnali greſſibili. ſicut greſſibil̓trucatur aīa rōnalis ſtulta efficitur. natura. ſed ꝓpl̓ d̓fectū nature ita aīa ſeꝑat̉. hoceſt ī penā peccati. id̓o ſeꝑabilē ſic aſſignatur dr̄a aīe ſicut unibilē. Ampliꝰ aīarōnalis eo ipſo nata ē ꝑficere corpꝰ ſic ꝑfectuꝫ ordīatu naturā ad īmortalitateꝫ eſtīmortalis. eo ipſo nata ē ſeꝑari ab hoc corpore mortuo ꝓpter peccatū. ita nūc nondicit aliā dr̄aꝫ qͣꝫ hoc qd̓ ē unibilē. ſed conſeqͥtur illā. qͥa ſicut non ē ſeꝑatio niſi priorisuniti. ſic non ē ſeꝑabilitas in aliquo niſi prīfuerit unibilitas naturā. ideo ſi aliqͥd pōteſſe differentia anime uidetur hoc maxīeſit ideſt illud qd̓ hoc natura ſignatur. In.tellectus eīꝫ noſter rariſſime ꝑuenit ad ꝯgnitionem forme ſubſtantialis niſi a poſterioriet quia ſicut cognoſcit ſicut nominat: ideo