Druckschrift 
Commentarius in secundum librum Sententiarum Petri Lombardi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

difformauit a ſumma bonitate. Uirtꝰ aūtdiſcōtinuādo ſe a ſumma poteſtate facta infirma īmiſcuit ſe infinitis queſtionibus inſtabilitatē. unde ſemꝑ querit quietē noninuenit. vnde yſa. xix. Dominꝰ īmiſcuit īmedio egypti ſpūm uertiginis. iſte ē ſpūsinſtabilitatis eo nihil pōt ſtabilire. vn̄de peccator ē ſicut puluis quē ꝓicit uēta facie terre. vnde in ps Auertēte te faciēturbabūtur auferēs ſpūꝫ. id̓o erūt tāqͣꝫ puluis quē ꝓicit uētus a facie terre. Sicut ergo puluis poteſt qͥeſcere qͣꝫ diu ē uētusuertigīs. ſic nec noſtra uirtꝰ ſtabilis ꝑmanere. ideo īfinita loca querit mutat mēdicat ſuffragia. Immiſcuit ſe ergo īfinitisqueſtiōibus curioſitatē cecidit a ueritate in ignorantiā. cupiditatē cecidit abonitate in malitia. inſtabilitate cecidit a poteſtate in īpotentiā Sic ergo ī uerbo ꝓpoſito notat̉ hoīs cōdictio eius d̓uiatio. hoc ſolū inuenio determinatū in hoc libro. vnde liber iſte ſcd̓s qui ſic incipit.Creationē reꝝ ⁊cͣ. Diuiditur in duas ꝑtes.In prīa agit de homīs condictione. In ſcd̓aaūt de lapſu eiꝰ tētatiōe. infra diſtīctiōexxi. Uidēs ergo diabolꝰ ⁊c Prīa pͣs habꝫduas. quia eīm cōicat oībus creaturis ⁊c. facta ſunt ꝓpter hoīem. ideo primoagit de cōdictiōe rerū in generali. ſcd̓o ueroin ſpeciali. infra diſtīctiōe ſcd̓a. De angelica uero natura ⁊c Prīa ꝑs habet duas. In prima determinat de condictione rerumquātum ad principium efficiens In ſcd̓auero quātum ad finem. ibi Et quia non ualet eiꝰ bonitatis ⁊c Prima ꝑs habet tresꝑticulas In prima proponit ueritateꝫ queexprimitur in ſcripture ſacre auctoritate. In ſcd̓a uero auctoritatem explanat̉. ibiCreare ē de nihilo ⁊c Tertio uero quia illā auctoritatē pōnes erronee elidūt̉ includit ultīo earū euacuationē. ibi Horuꝫ ergo ſimiliū erroreꝫ ⁊c Et quelibꝫ haꝝ p̄tiūhabet duas In pr̄īa nāqꝫ ꝓpōit auctoritateꝫ ueritatis In ſcd̓a errore Platōis. ibiPlato nāqꝫ ⁊c Sil̓r ſcd̓a duas habꝫ. Inprīa explanat auctoritatē v̓ba auctoritatiſ In ſcd̓a pōit errorē eaꝝ. ibi Haꝝ v̓o duo Eodem modo tertia hꝫ duas Primoexim concludit errorum improbationem

Scd̓o ilero fidei confirmationem. ibi Tredamus ergo ⁊c Dutinctio prime.D intelligentiā uero eoꝝ inhac ꝑte dicūtur. querit̉ hic deexitu reꝝ in? Prio qͣꝫtū adHprīcipii entitatē. Scd̓o qͣꝫtumad unitatē? Tertio qͣꝫtū ad ꝓductiōis qͥdditate? Circa primū duo querūtur? Prloqueritur Utrū res habeāt prīcipiū cauſale:Scd̓o utrū habeāt prīcipiū initiale:Uantū ad primū ſic ꝓceditur.Cōſtat ẜm ſanctos philo.oēs res mūdane habuerūt principiū ꝓductiuū. ꝓpter rerumunitatē. tum popter rerum mutabilitatem.tum ꝓpter rerum ordinem. tuꝫ etiam ꝓpt̓ipfectionē. Multitudo eim̄ ortū habet abunitate. motus ſiue mutabile ab īmutabili. ordo ad primū. īꝑfectū ad ꝑfectu originaliter reducitur. ideo hoc ſuppoſito .ſ. reshabeāt prīcipiū cauſale. aliquo ē queſtioUtrū res ſint ꝓducte oīno. hoc ē ẜm prīcipium materiale formale aut tm̄ ẜm alteꝝprīcipioꝝ: Et ẜm utrūqꝫ uidetur prīoa ꝑte ꝓducētis ſic Quāto ꝓduces ē prīꝑfectiⁱ tāto plꝰ īfluit in rem. ergo primum ꝑfectiſſimū īfluit totū ī totū. ſi hoc. ergo totū ꝓducit. ſed primū ages ē huiuſmodi. ergo Itē nobiliꝰ ꝑfectiꝰ eſt agensqͣꝫto paucioribus īdiget ad agendum. ergoages nobiliſſimū nullo extra ſe eget. ergoſi ip̄m ſolū eēt adhuc res ꝓducere poſſꝫ. ſꝫ ex ſe ipſe nulliꝰ ſit ps. ergo ex nihilopatꝫ ergo ꝙͣ deꝰ pōt in totā ſubſtātiā creature ⁊cͣ. Itē agēs ẜm formā pōt ꝓducere formā. ergo pari rōne ages ẜm ſe totumpōt ꝓducere totū. ſed deʳ ſe toto agit ſitoīno ſimplex. ergo ꝓducit totū. Itē hocip̄m oſtēditur a ꝑte rei cōdite ſic. Qd̓ noneſt ab alio ē in ſe ip̄o. nihil aūt tale quod ſeipſo ē indiget alio ut ſit. ſed intrīſecū prīcipiū rei indiget alio ut ſit. forma īdigetmateria ecōuerſo. ergo ⁊cͣ. Itē efficiēs

A 2