Sermo

alij inſultant ⁊ quod non eſt humane īduſtrie ꝓuidere ne contingat: improperāt cūacciderit. Quidā irritant. quidā irrident.aduerſam fortunā ad fatuitatē trahentesSucceſſus bonos quibꝰ exuberāt ſibi īputant; quaſi aut ꝓuidentie aut mereri credunt nō muneris eſſe diuini. Abundant(inquit Iob) tabernacula predonū: ⁊ audacter ꝓuocant deū: cū ip̄e omnia dederitin manus ipſoꝝ. Quidā ⁊ p̄dones ⁊ ꝓuocatores ſunt qui quod dei eſt ipſi tollunt.dum ſibi tribuūt: ⁊ diuine donū gratie adꝓprie inflectūt affectū induſtrie. Quid īpenſa deſuper vobis beneficia improperatis nobis? An quia clementie diuīe circa nos oculus bonꝰ eſt. ideo videtur erganos nequā eſſe? Cur vos diuina bn̄ficiap̄paratiores reddunt ad derogandum qͣꝫad erogandū. Uides domine quot ex ꝑtibus aquilonis nos flabra moleſtāt: vndiqꝫ perflant incōmoda. murmura. probra.Inter huiꝰ dolores diſtractus ⁊ conſtrictus animus: auſtri leuia neſcit flabra recipere. Exurge domine nō p̄ualeat aquilo: ſatis eſt ꝙ iam diu inſurrexit ꝙ incubuit diei vt ſurgat vt diſcedat/ vt cedat auſtro. Succenſa iam prideꝫ eſt olla a facieaquilonis: ſed tu domine auſtrū emitte: qͥfaciat mediū fornacis huius quaſi vētuꝫroris flantē. Non audeo cōtinuos auſtriflatus rogare: ſufficit ſi modo interpolation eius aquilonis malignitas temperetur. Extendis (ſicut in Iob legimꝰ) aquilonem ſuꝑ vacuū: non ſuper ortū. Nō eſtvacuus ortulus ſpōſe in quo ſuperiꝰ annumerate plantant̉ tot aromatice ſpeciesEt quomodo quibūt meditationis aromata leta ꝓfluere: vbi a merore libera nonſunt ſtudia. vbi cōtriſtat aduerſitas. aqͥloſtringit? Eſto domīe zelotes. emulare ſpōſam: dic aquiloni vt ſurgat; ⁊ cum auſtrodimidiet temꝑa ſua. Sic quidem fiet ẜmmultitudinē doloꝝ meoꝝ in corde meo: ſiconſolatōnes tue letificent animā meam.Uidetis fratres qualiter aquilo ad mēſuram ſui auſtrū parturiat. ⁊ forte vbi abundauit aquilo: ſuꝑabundabit ⁊ auſter. Auſter enim ⁊ ꝓſpere flabit ⁊ quas intulit adlo compenſabit iniurias Ergo ſurgat aqͣlo. ſeuiat. quantū libet fremat: dummodooccaſionē ⁊ quaſi vim preſtet flatibꝰ auſtriNōne tibi vident̉ graues pertuliſſe aqui

lonis flatus: quos in epiſtola ad hebreospaulus alloquit̉. Magnū (inquit) certamen ſuſtinuiſtis paſſionū ⁊ in altero quidem opprobrijs ⁊ tribulationibꝰ ſpectaculum facti. in altero ſocij taliter ꝯuerſantium effecti; nā ⁊ vinctis (inquit) cōꝑaſſieſtis. Sed inter tanta aquilonis flabranullas ſibi vices vendicauit auſter? Immo plane. Deniqꝫ audi quod ſequit̉. Etrapinā (inquit) bonoꝝ veſtrorū cum gaudio ſuſcepiſtis: cognoſcentes vos haberemeliorē ⁊ manentē ſubſtantiā. Quid cuꝫapoſtoli irent gaudētes a conſpectu cōcilij quoniā digni habiti ſunt ꝓ nomine Ieſu contumeliā pati. Nōne tibi videt̉ contra aquilonis graues impetus lenit̓ ipſisauſter ſpiraſſe? Conſidera triſtia illa inſtātia ſepulture dominice. Nōne velut ad aqͥlonis flatū: apoſtoloꝝ corda infidelitate ⁊timiditate quadā diriguerūt. Reſurgentedomino cepit auſter lenis ortū eiꝰ ꝑflare.Totis his deniqꝫ quadraginta diebus īmultis argumētis dn̄ice reſurrectionis ⁊veritatis fides ⁊ veritatis fiducia ſenſimincrementa ſumpſerūt. Ipſo die penthecoſtes quando factꝰ eſt ſpiritus vehemēsin cenaculo vbi erāt apoſtoli ſedentes: ſoluta eſt om̄is congelate mētis frigiditas:ſicut torrens ī auſtro ⁊ deinceps verbi vtutumqꝫ ꝓfluxerunt aromata. Sed nunquid idcirco aquilo durus quieuit? Nonne multo vehementiꝰ ꝑſecutoꝝ inſurrexitprocella ⁊ impetus heretice tempeſtatis?Nunqͥd nō emulatione quadam tentatōnis aquilo auſtro ſe oppoſuit gr̄e? Quaſiſolus ortū ꝑflare conatur. quodaꝫ rigoreduri ſpūs: aromata reſtringere volens nefluant: ſed tanto latius fluxerunt: aduerſitatis ⁊ ꝓſperitatis alternis motibꝰ nuncꝓuocata nūc pacata ſponſa chriſti. Eccleſia eius aromata virtutū proferre non deſtitit vel non deſiuit. In ꝑſecutiōe virtusenituit: in pace auctus eſt numerus. Inilla fortes ꝓbantur: in iſta fouent̉ infirmiQuid ergo primitiuā eccleſiam nunc memoror: cū adhuc ⁊ ſi nō tā vehemētes frequentes tamen aquilonis impetus ſuſtinet ortulus ſponſi. Alternāt circa illū vices auſter ⁊ aquilo. Grauis impetꝰ hͦ tempore eccl̓iam impulit. ⁊ quidē ab aquilōeNā inde origo eſt ſciſmatis. inde oritur. ⁊ibi moratur: ſolus illic aquilo p̄mit. Dic