XXXVIII

ei domine vt ſurgat ⁊ diſcedat: voca ⁊ dicauſtro: veni perfla ortū meum ⁊ fluēt aromata illius. Nō dico auſtrū felicitatis etſecuritatis terreneęNam hic auſter freq̄nter aromata ſtringit ⁊ exiccat) ſed auſtrumvoca gratie tue. Et ſi ita neceſſe eſt. ⁊ aquilonem in illū ſterilē ortū mitte. nō obſtinationis ſed vexationis aquilonē: vt ip̄a vexatio det intellectū auditui ad obediēdū.Aquilonis rigore flagella ortū tuuꝫ: hocquaſi verbere excita torporē eius: vt auidius ad auſtri ſe lenia ſpiramina conferat.Tā partibꝰ qͣꝫ temporibꝰ auſter ⁊ aquilocirca ortū noſtrū vices alternāt. Sicut eīnunc flat auſter: nūc aquilo: ita hic auſter⁊ illic aquilo. Aliquotiēs autē ⁊ ſiml̓ flāt:ſed alter foris ⁊ alter intus. Foris aquilo:⁊ intus auſter. Ille furens ⁊ iſte fouens.Fremat aquilo ⁊ tumultuetur foris: tantūmodo ortos intus nō perflet. intro nōpenetret; intimā que eſt in chriſto nō conſtringat cordis leticiā. Quādo domīe exintegro gelidus ille ſpiritꝰ quieſcet? quando erit vt iam nō timeat̉ a facie frigorꝭ eiꝰFundata eſt ciuitas tua: ortus plātatusin lateribus aquilonis. Hic ventus ī ſcripturis dexter vocat̉. Ideo Iob talē ſuꝑeo deponit querelā. Ad dextra (inquit) orientis calamitatꝭ mee ilico ſurrexerūt. Iure ventū illū dextruꝫ vocauit/ qui nihil eiquiuit ſiniſtrū inferre: quin etiam coroneglorie viro iuſto cōportauit augmentum:quādo virtus ꝓbata enituit. ⁊ quādo prouocata excreuit. De vicino in ortū tuū impingit: ſitꝰ eſt enim in lateribꝰ aquilonis.Effice illū nobis domine dextꝝ: temperaillum flatibꝰ auſtri. Cooperat̉ enim nobiſetiā aquilo in bonū tue dilectionis: etiamauſtro afflante Siue iuſſus ſiue p̄miſſusſurgere aquilo tribulationis: nō nos terreat. Modicū enī ⁊ cōſolationis auſter ſuccedet: ⁊ ſi nō interim intercidat. Ubi eniꝫabundauit afflictio: abundabit et gratia.Sed quid vobis fratres de exteriori diſputo tribulatione? Alius ſolet vos aquilo perurgere. Ab hoc vobis deus aquilone parcit: alios interponēs: qui ſecularꝭ tumultus ⁊ turbatiōis impulſus frequētesexcipiāt. Exterior nos cura grauis nullaꝑſtringit: quia de iure nulla cōtingit: nectamē immunes nos ſinit. Quos exterior

cum illis agit̉ in hac parte ꝙ exterioribuſnon patent: ſed nihilominus aquilonemnō effugiūt̉ dū ſibi in interioribus nō placent. Feſtiua prius gaudia vertunt̉ in faſtidium: ⁊ hilareꝫ mentis faciem triſticiacōmutat. Felix cui nō eſt hec cōmutatio.Sed quis tamen eſt? quis enim eſt/ quēnō aliquotiēs ⁊ tediū cōficiat ⁊ exulet triſticia? Deniqꝫ vbi ꝓſpero ferebamur nauigio: ibi paulo poſt vadoſa incurrimus:⁊ ſecunda fluentibꝰ aura: turbo aduerſuserupit. Etiā vbi non erat ratio: inſtat turbatio. Cauſa nō eminet ⁊ ira īminet. Iraſcitur homo ire quā irrationabiliter patitur. ⁊ cuius deteſtat̉ motū: neſcit exortumSpiritus hic durꝰ. vbi vult ſpirat: ⁊ neſcis vnde veniat ⁊ forte qͦ vadat. An magis quo euadat? Nā ſepe ad malum talisaffectio vadit: ſed frequēter vadit ad bonum. Nō pertingit quo ꝑgit: ſed facit deus etiā de tēntatiōe ꝓuentū. Quādo vultipſe inducit aquilonē: quando vult dicit.aquilo ſurge. Et ſi interim de eius moleſtia queris: ſcito te tali magiſterio ⁊ cōmemorari ⁊ cōmoneri. Cōmemoraris vt aqͥlonis viciniā attendas: cōmoneris vt rigorem eius effugias. Non ſubeſt tibi dūin lateribus aquilonis ſitus es eius viciniam fugere: ſed tamen violentiaꝫ euadere potes. Dū hic ſumus ſemper vicinꝰ eſtnō eſt ſemꝑ violētus: ſed poſtqͣꝫ girauimꝰper aquilonē: ſepe reflectimꝰ per meridieꝫEtiā cū impulſum nō ſentis: habe ſuſpectam viciniā eius. Quando tamen eiusturbines euades. niſi lenis auſter vocatꝰadueniatꝭ ⁊ ſic exꝑandas ad auſtruꝫ alastuas vt in celeſtē plumeſcas volatū? ſi tamen ſe intermiſcere nititur aquilo ⁊ naſcētes in nouitate pennas: gelido reſtringereſpiritu? Pēnas a volatu: ⁊ aromata reſtrīgit a fluxū. Stringit (inqͣꝫ) nō tollit. Uehemens enī tediū ⁊ amaritudo cordis: ꝟtutes ipſas exercet: nō euertit. Hic turbopropoſitū ſanctū impellit quidem: nō tolStringit leticiā: non tollit cōſtantiaꝫTedio afficitur animꝰ: ſed non conficit̉.Triſtatur: ſed obluctat̉ triſticie ſue. Noneſt minus fortis ſic affecta virtus: ſed minus felix. qui illi cōuicio cum quo rixaturbellum indicit. Quaſi ſuū non eſt faſtidium: cū quo fedus nō contrahit. Moleſtūpatitur non propiciatur illi. Deniqꝫ non