Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

puteos aquarū fidelium/ ⁊ aquarū viuentium/ que fluunt impetu de libano. Eſtoflos orti / ⁊ orti concluſi: vt non diripiariſ:⁊ videbis quomodo tibi dirumpet dominus fontes ⁊ torrentes. Cōuerſare ī ortoſi forte ⁊ ipſe conuertaris in puteum: ⁊ deventre tuo flumina fluant aque viue.Que nam ſunt aque viuer niſi aque nō deficientes? Et quidē bene hauſtus aquaꝝeſtum deſiderij ſine defectu refrigerant: ſeculi oblectamenta velut falſam preferuntrefrigerij ſpeciem / ⁊ ſecularē concupiſcentiam ſedant ad horā: ſed quaſi ſub ipſo ortu ſtatim areſcunt. nec fluūt vena perhenni: quaſi torrens raptim tranſeunt ⁊ noneſt inuenire in hoc torrente aquas viuas.alio quodaꝫ Iſaac fodit in torrente ⁊ aqͣsviuas inuenit. Eſt enim torrens/ qui ſuauis videtur ſed ſalutaris non eſt. nec ſempiternus quidē: ſicut ſecularis ille quē p̄diximus fluxus voluptatis Et eſt torrēsſalutaris quidem ſed nō ſempiternꝰ: ſi tamen effoderis in eo aquas viuas reperieſHabemus (inquit Petrus) firmioremꝓpheticū ſermonē: cui benefacitis attendētes/ tanqͣꝫ lucerne lucenti in caliginoſo loco donec illuceſcat dies ⁊ luciferoriatur īcordibus veſtris. Non extinguetur ī nocte iſta lucerna: interiꝫ enim vſus eius neceſſarius eſt. Sed cū dies eternus eluxerit: prophetice lucerna ceſſabit doctrine ⁊litterarij ſermōis exiccabitur torrēs. Siue enim prophetie euacuabuntur/ ſiue lingue ceſſabunt/ ſiue ſcientia deſtruetur: future manifeſtationis reſpectu turbidꝰ (vtſic dicam) in modum torrentis fluit ſacreſermo ſcripture inſtruens nos per ſpeculum ⁊ in enigmate: illiꝰ autem que eſt a facie ad faciem viſionis: vere pure ſunt ⁊ ꝑhennes aque. Non deerunt ille tibirnō tuillis. Cum mortalitatis tranſierit torrēs:tranſibunt cū mortalitate myſteria nubila ⁊ ſine velamine ſerena veritas propterquam hic torrenteꝫ effoderas Mylaritererumpet. Iſtic locus eſt ſpeculo: illic directe ſpeculationi. Solet tamen aliquo modo hec ſpeculatio locū alienum peruadere ⁊ in loco peregrinationis ſe viantibushilariter oſtendens. inuitat ad patriā. Uere quidem feſtiuus ſed furtiuꝰ adhuc iſtius eterni ⁊ luminis radius. ⁊ fluminis riuus. Non emicat. non emergit niſi in ortꝭ:

⁊ ī ortꝭ aromaticis O altitudo diuitiaꝝ ſapientie ⁊ ſcientie derqͣꝫ ſimilis es puteo:non potes exhauriri. Aquas viuas effundis ⁊ aquas ſalubres ⁊ vberes. Quis dabit ortulo meo has aqͣs ⁊ cordi meo huncputeum deliciarū. Ab occultis meis mūda me domine: ⁊ ab alienis parce ẜuo tuoFac me libanum: aſperge me ⁊ mūdaborLaua me ⁊ ſuper niuem dealbabor: emūda me a delicto maximo: ⁊ erunt vt complaceant eloquia oris mei ⁊ meditatō cordis mei in conſpectu tuo ſemper. Fac melibanum vt has tibi ſemper aquas effundam. Erūt (inquit vt complaceāt. Quideſt complaceant/ niſi vt vtraqꝫ placeant: ⁊vtriqꝫ placeant. Cui vtriqꝫ: niſi mihi ⁊ tibi? Que vtraqꝫ niſi eloquia laudis/ ⁊ meditatio cordis? Aque iſte viuentes ſunt.quia ſemper complacent / ſemper fluunt:ſed non fluunt niſi de libano. nec lente quidem: ſed cum impetu. Magnꝰ impetusviolenti ſenſus amoris: ⁊ dulces tamē nōdifficiles aditus impetus habet Magnꝰimpetus eius: quia vſqꝫ ad affectum ꝑtingit efficaciter ⁊ exhaurit ſuauiter. Magnꝰimpetus eius: cuius vehementie reſiſterenil poteſt. Cum impetu (inquit) de libano expreſſit cauſam redundantie nominelibani. Mundicia locus eſt redundantiſleticie: ⁊ aquas ſapientie ſalutaris effundit̉. de candido prorumpit/ ⁊ candidiꝰ reddit. Congere in vnum ⁊ quaſi in aceruuꝫaccumula delicias iſtaſ. Uide ⁊ conſidera puteum: libanum. impetum: aquas viuas. Deprehendes in his ſi animo aduertas: aquas iſtas ⁊ ſerenas eſſe ⁊ ſecretas ⁊vehementes ⁊ non deficienteſ. Puteꝰ ſecretum deſignat. ſerenitatem libanꝰ. Iimpetu omnis alius exhauritur affectus:aque viue neſciunt exhauriri. Bonus etiam libanus fides/ eo ꝙ fide corda mundentur. Ab hoc libano ſerene intelligentieaque viue fluunt: quia niſi credideritꝭ nōintelligetis. Intellectus autem bonus: cuius contemplatio manet in ſeculum ſeculi. Hic eſt vere viuenſ. Nam vita eternahec eſt: vt cognoſcamus vnum verum deum: ⁊ quem ip̄e miſit ieſum chriſtum. Etipſe chriſtus noſter eſt libanus: delectationes viuas fundens cum impetu in ſinuꝫdilecte. Ip̄e libanꝰ/ ⁊ ip̄e riuꝰ: ſiquidē ip̄e ē