¶ Sermo

quem nō infuſcat fatuitas. quem nō tedij⁊ deficiētis animi moribūdus pallor inficit: ſed ſapiētie fulgidus ⁊ rutilus charitatis color exhilarat. Si velimꝰ hec ad chriſti perſonā reflectere: cōgrua plane interp̄tatio ſeqͥt̉. Quis magis oleo decoctus eſtgratie. ipſe in māna intelligitur. ip̄e ſeminis cypri ſpeciem tenet: ip̄e paſſionis cruce preſſus ſacramenta ſalutis ⁊ vnguētagratie profudit. ipſe in cypro patitur ⁊ innardo ſepelitur: ⁊ de corde terre reſurgit īcroco Quaſi nouus flos ⁊ rutilus. quando per reſurrectiōem eius caro refloruit.Et fortaſſe ī fiſtula aſcendit ad celū. Hecenim arbor in altū excreſcit ⁊ ſponſa eiusquaſi compatit̉ in cypro cōſepelit̉ in nardo ⁊ in croco cōſurgit. Quid ergo conſequens eſt. vt coaſcendat in fiſtula? Si enīconſurrexerit ſpōſo/ que ſurſum ſunt querere debꝫ que ſurſum ſunt ſapere: vbi ſpōſus eius eſt in dextera dei ſedēs. ¶ Fiſtula ⁊ cynamomū. Fiſtula exurgit in altum:cynamomū parum quidē exurgit a terra.In fiſtula altuꝫ cernit: ſed in cynamomoaltū nō ſapit. Illa aſcēdit/ illud cōdeſcendit. Fiſtula eſt quādo ſponſa excedit deo:cynamomū quādo ꝯtemperās eſt nobisEt ſi ſe cōtemperat: totū tamē eſt ſpirituale quod profert: cynamonū enim cū frāgitur viſibile ſpiramētum emittit. Quando frāgitur niſi cum aperit̉ cū exponiturᶜSic enim Ieſus cū accepit panē fregit ⁊dedit. Tūc ergo doctor cōtemperans ſeipſum quaſi frāgit cū ſeceperit aperire/ vl̓audiri eū euiſcerare illa que intus de ſuꝑnis latēt ſecreta: cū memoriā abundantieſuauitatiſ eructat. Hoc eſt ꝙ cynamomūfractū viſibile dicit̉ ſpiramētum emittereQuare ſpiramētū ⁊ quare viſibile. Spiramētum. quia ſpiritualiū ſunt que dicit:viſibile quia manifeſte docet. Qui enim īſublimibus ad ludicra ⁊ vanas fabulationes ꝓlabitur nō cōdeſcendit ſed cadit.Fracte quidē loquitur ſed ſpiramētuꝫ ſuaue nō emittit. Quaſi fiſtula que creſcit inaquis: ita inter orationū lachrymas exurgas ī altū. Pulcra aſcenſio: Sed vide vtdeſcēſus cynamomo ſit ſimilis. Cum teab aſcenſu illo ⁊ exceſſu aliqua rationabilis cauſa reuocat ⁊ reſtringit: eſto velut cy

namonum. Colloquia tua / conuerſatiocommunis/ gratiam ſpirent? Et ſi de voluntate tua ⁊ propoſito aliquotiens reflecteris: ad ſenioris arbitrium reflexa ⁊ quaſi fracta voluntaſ: nō murmur reſonet tuaquerimonia. eſto cynamomuꝫ confractū.viſibile ſpiramentum emitte eo ꝙ virtushumilitatis in infirmitate vexationis/ etvelut fractionis proficit ⁊ probatur. Etſpiramētum viſibile dicitur? Spiramentum/ quia tranquillitas ſeruatur in cordeviſibile/ quia relucet in facie. ¶ His anne­ Fctit ⁊ omnia ligna libani. Et vide ꝙ nulla niſi libani ligna ponit: nec aliqua queſunt libani pretermittit. Cum omnibus(inquit) lignis libani. Ligna libani/ ⁊ imputribilitatem habent. quia cedrina ſunt:⁊ puritatem/ eo ꝙ ſunt libani. Sola eccleſie ligna ſunt que habent myſteriuꝫ fidei.conſcientia pura ⁊ quandam quaſi imputribilitatem continentie ſola eius ligna/ etpuritatem ⁊ perpetuitatē habēt. Bonumplane lignum vir eccleſiaſticus: in quo cōcurrunt ⁊ obuiant ſibi fortitudo diſcipline ⁊ decor fidei. Fortitudo ⁊ decor indumentum eius. Erumpunt his diebus ligna quedam/ que non plantauit pater celeſtis/ ligna que non ſunt plantata in libanō noſtro. Fortitudinē pretendunt operꝭ.iniuriarum inſenſibilitatē: parſimonie tolerantiam. Cedrina videntur ſed libani n̄ſunt: quia immunda eſt eorum mens ⁊ cōſcientia. Infidelibus enim nihil eſt mundum. Fortitudo quidē que oſtentatur etvireſcit in conuerſatione: in confeſſiōe putreſcit. Quod ibi quaſi fulget: hic fetꝫ Inopere quidem videtur pietas: in interrogatione infidelitas putret. Fortitudo lapidis fortitudo eorum/ ⁊ caro enea eſt. ſcilicet non degenerat a patre ſuo: de quo inAob ſcribitur. Induratum eſt cor eius qͣſi lapis: ſtringitur tanqͣꝫ malleatoris īcusMale fortes ſunt/ non pro fide ſed cōtrafidem. Non enim emolliuit omnipotenscor eoruꝫ: non emolliuit non emundauitnec fide candidum fecit: ideo non ſunt libani ligna. Om̄e quod non eſt ex fide peccatum eſt. quomodo non magis quod eſtcontra fidem? Non ſunt ligna libani quefidei non irrigat puritas. Steriles ſunt