XXXIII.

ſpiritu. Quomodo videntes opera bonaglorificant deum: niſi quia intelligunt ꝙipſum opus bonū ⁊ a deo venit. ⁊ ad ip̄aꝫvadit? Si qua ſane in me bona ſunt: gratiora mihi quidem inde ſunt cū deputantur gratie chriſti: cuꝫ eius in me vnctio cōmendatur cuꝫ ſpiritus redolet̉ magis qͣꝫcum naturalis arbitrij predicatur facultas aut fructus induſtrie. Deniqꝫ ſine vnctione ſpiritus ⁊ natura libertate deſtituitur: ⁊ virtus veritate: ⁊ opus merito. Naꝫſine gratia ſpiritus ⁊ fide chriſti ⁊ voluntatis. conatꝰ. effectu caret: ⁊ virtus que videtur fucata eſt: ⁊ opus eterne mercedisnon aſſequitur fructū. Ideo odor vnguētorum tuoꝝ ſuper omnia aromata. Etenīmere ſuqualiacunqꝫ aromata fuerauitatis ſpargunt odorem:um ī eisſpiritualis gratie redolentedundāt vnguenta. Uultis vt aliquodtum proponā cuius odorm̄ia eccleſiaſticorū donorumlat arQuis odor in eccleſia ſuaurat. odore miſericordie ⁊ remiſſioanti cūcurrerunt in odore vnguers: ⁊ perhoc chriſto comparati ⁊nati ſuntBene redolet. quod veteris corruptele etpeccati ab antiquo inolitmomētodelet fetorem. Mulier illa que erat in ciuitate Maria nomine: qͣꝫ fetida erat quandoacceſſit ad pedes Ieſu in domo Simonis leproſi? Quantū ipſi fetebat Simoni qui preſentie eius non ſuſtinuit horrorem portare: qͣꝫ fetida inqͣꝫ acceſſit ad Ieſum, ⁊ ecce iam in toto mundo ⁊ penitētie⁊ dilectionis ⁊ gratie quā reportauit ſpargit̉ odor. Non eſt ſera gratia chriſti in ip̄oconuiuio/ quo mulier hec domini pedesrigauit/ terſit ⁊ perunxit: ⁊ lota ⁊ exterſa etperuncta eſt: ⁊ ipſius domini teſtimoniophariſeo prefertur. Nō eſt enim parca clementia chriſti: nec pigra quidem: plus rependit ⁊ ſub hora rependit. Quid miruꝫſi penitēti occurrit indulgentia. vbi ad patientiā penitentia adducit. Mulier illadeprehenſa in adulterio ⁊ relicta ī medio:vide quomodo clementiā Ieſu redolebatque mechie culpa prius fetebat. Reuolueeuangeliū vbiqꝫ Ieſum inuenies ⁊ citum.⁊ copioſum ad veniam Deniqꝫ ⁊ ſi quatriduanus mortuus eſt ⁊ publicati criminiſfama iam fetet: vbi Ieſus euocat ⁊ educit

de tumulo praue cōſuetudinis: vbi Ih̓sſoluit ⁊ remiſſionis infundit vnguētum:ſtatim a facie eius fugit ⁊ omnis fetor antique putredinis. Quis enim retractabit:quod nō imputat dominus? Quis tenebit errata que ipſe remittit? Nō poteſt male olere quod ip̄e abolet. Domine (inquitMartha) quadriduanꝰ eſt ⁊ iam fetet. Erras Martha. Ieſus nō tam fugit fetidaqͣꝫ ſolet ip̄m fetorē fugare. Exemplū dediteccleſie ſue vt quēadmodū ip̄e fecit nobiſita ⁊ nos inuicē faciamus: hec illi reliquitvnguenta. Quanti deſperātes ſemetipos Etradidiſſent īmūdiciet ocij ⁊ auaricie omniumqꝫ vicioꝝ p̄cipites ſe dediſſent ī gurgitem: ſi nō medicaminis huiꝰ retraherētur odore. Tribularer (inqͥt) ſi neſcirē miſericordias domini/ miſericordias in capite ⁊ miſericordias in corꝑe eius qd̓ eſteccl̓ia. Nā ⁊ ipſa accepit a domino quod⁊ filijs tradidit. qd̓ ipſa (inqͣꝫ) accepit ī munere: ip̄a etiā in mādato vt ſit mīſtra miſerationū. Bonū quidē miſericordiā miniſtrare ſꝫ meliꝰ miſereri. Miſericordiā quādebes ex loco ex aīo ſolue. Expͥme ī te xp̄iaffectū: cuiꝰ officiū ⁊ vicē ſuſcepiſti. Miniſter es eius qui diues eſt ī miſericordia.Noli in alieno p̄durus īueniri. Eroga cōſeruis tuis vnguenti huiꝰ menſurā in tēpore. Si in alieno infideles eſtis qd̓ veſtrum eſt quis dabit vobis? Affectꝰ tuꝰ ſit.nam domini eſt effectus. venie. Qui leſaꝫconſcientiā geſtat tectum vulnus ſub pectore tuto ſe tibi committet ſi penes te vnguenti huius odorem preſenſerit. Si ſciretis quideſt miſericordiā volo ⁊ non ſacrificium. nunqͣꝫ cōdemnaſſetis innocentes. Non ſic tu domine. non ſic: non modo non innocētes ſed nec nocentes quidēcondemnas; ſed emendas eos. Emendabit (inquit) me iuſtus in miſericordia: oleum autē peccatoriſ non impinguet caputmeum. Diſtinguit hic pſalmiſta inter oleum ⁊ oleum: inter oleū adulatiōis ⁊ oleuꝫmiſerationis. Illud demulcet ⁊ ſauciat.iſtud demulcet ⁊ ſanat. An non tibi ſuperomnia aromata bene redolet vnguentuꝫ.per quod vniuerſa delicta tam facile delentur. Filius ille iunior in ſe reuerſus vnguenti huiꝰ vberā copiā odoratꝰ eſt in patre de regione longinqua: ⁊ inter gregesH 4