Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ſermonē. Ueniūt hodie mulicres cū aromatibus: venit ⁊ Nichodemus ferēs mixturam mirre ⁊ aloēs quaſi libras cētumSaria magdalene ipſa p̄eruenit vngerecorpus Ieſu in ſepulturā. Uidetis quāta myſteria celebrantur in vnguentꝭ. Magna myſteria: ⁊ quis ad iſta idoneꝰ?. Quiſdigne vnguentorū aſſignabit diſtinctōeꝫ:proprietatē exponet? Diſputatō hec experientis eſt non conijciētis. Non eſt enimfacile cuiqͣꝫ de vnguentis tractare: niſi qd̓ipſa docuerit vnctio. Hodie vnctus eſtdominꝰ oleo leticie pre conſortibus ſuis.Quomodo eī conſors eſt. qui non ꝯgratulatur/ non congaudet̉ qui de ſurgēte nōconſurgit in nouā leticiam? Oportuna qͥdem occaſio de vnguētꝭ vobiſcuꝫ diſerere:ſed multo magis oportuna vnguentis redolere. Uos exigiſtis a me ſermonem: etego a vobis vnguentorū odoreꝫ depoſcoQua ratōne cū ſanctis mulieribus domini Ieſu frequētatis monumentū: ſi nullūſpirituale defertis ad illud vnguētū? Caro domini hodie glorioſe eſt immutata ꝓpter oleum. Nonne condignū videtur vtcorda noſtra immutētur ⁊ conuertātur inoleū ſpirituale: in oleū exultationis et leticie? Inſtituerā de vnguentis ſermonē: etecce diſputatō noſtra heſit in oleo. Et qͥdoleo cum vnguentis? Multū quidem: etſi nō per omnē modū idem non eſt; accedit tamen ex parte aliqua/ ⁊ diſſimilat̉ eisOleū enim qͣꝫuis non fragrati mitigat tamen: non bene olet ſed bene vngeris ex eoHic autē non tam vnctionē qͣꝫ odoreꝫ cōmendat in vnguentis ſponſe. Et odor (inquit) vnguentorū tuorū ſuper omnia aromata. Non om̄is anima odoriferis abūdat vnguentis: ſicut ⁊ mulier illa in reguꝫlibro loquit̉ ad prophetā. Non eſt in domo mea niſi paululū olei quo vngar. Nōhabet hec vnguenta odoriferis ſpeciebuſcompoſita: ſed oleū ad vnctiōem ſimplex⁊ exiguum. Maria magdalene/ non legꝭ:ſed euangelica mulier / vnguentum refertnardi ſpicati precioſi: nec exiguū ſꝫ libraꝫintegram. Et ip̄e Simon redarguit̉ a domino: ꝙ nec oleo quidē caput eius perunxerit: cum illa caput eius perfudit vnguēto. Uides quomodo vnguenta oleo preferuntur ⁊ odorifera vnguenta? Nam preter hoc ꝙ vnctionis habent effectuꝫ: quo

dam odoris ſpiritualis beneficio prerogant. Unctio quidem parcior eſt ſed fragrantia ſe diffudit in plures. Etiam qͥ ſolus vngitur: non ſolus odorat. Uirtus eſtcōmunis in omnes ſe ſpargit. Ergo vncto tibi: odor ⁊ alijs ⁊ tibi. Bene vngitur⁊ bene redoletꝰ qui diligit bona coraꝫ deo.⁊ prouidet bona coraꝫ hominibus. Gaudete (inquit Paulus) in domino ſemper:⁊ iterum dico gaudete: modeſtia veſtra nota ſit omnibꝰ hominibus. Gaudete ad vnguenta modeſtie: noticiam referte ad odorem. Audi quomodo ipſe Paulus odorēad noticiam trahit. Et odorē (inquit) nōticie ſue per nos manifeſtat in omni locoBonū ergo vnguentum/ ⁊ bonus odor:ſpiritualis in domino exultatio ⁊ modeſta habitatio leticia ⁊ noticia. Bene vngitur/ cui dominuſ in conſcientie interiorisgaudio placet: qui delectatur in ipſo ⁊ bene olet qui cum Paulo omnibꝰ per om̄iaplacet. Et non placet niſi ī domino: in cuius modeſto habitu diſcreto opere/ ẜmone docto interioris alacritatꝭ ⁊ gratie fragrant vnguenta. Bene vngitur qui gloriatur in domino: ⁊ bene olet per quē dominus glorificatur corā hominibꝰ. Et ipſiqui redolet odor ſuus ſuauiter fragrat: ſinon gloriatur ſeipſum cōmendari ſed perſe dominū. Odor vnguentorū tuorū ſuꝑomnia aromata. Uultis vt inter vnguenta ⁊ aromata differentiā vobis aſſignem?Ipſe ergo ſermo cantici diſtinguere videtur non reprobans aromata: ſed vnguenta preponens. Quantū ergo in conſimilibus ⁊ coniunctis rebus inuenire diſtantie poſſum. Unguenta videri poſſunt dona gratiarū que in ſpirituſancto conferuntur. aromata vero ipſa officia que deuotereferuntur. In operibus ⁊ ī officijs honeſtatis. quedaꝫ naturalis ſpecies grata eſt?In vnguentis gratia ſpiritus. HominūIeſum vnctū ſpiritu ⁊ virtute: ita ⁊ ſponſam eius in hoc decuit aſſimilari: vt ⁊ ip̄aſpiritu ⁊ virtute vngatur. Bona quidemſunt aromata virtutū. ⁊ per ſe redolere videntur: ſed cumulatiore gratia fragrāt cūde vnctōne ſpiritus ſuauitatis aſperguntur odore. Opera ip̄a ⁊ virtutes cum hisque foris ſunt: cōmunia nobis eſſe poſſūt.vnguenta nō poſſunt. Deniqꝫ ⁊ ſi ꝑ ſe pulcra ſunt: plus placent cum procedunt de