XXVII
dediſſet myſteria. Uide quantū in epiſtola ad Romanos Paulꝰ deſudet aduerſūiudeos. ꝙ in gr̄a ſibi fidei pͥuilegia vendicarent quedā: ⁊ quos vna fides cōiunxit.diſtinguerēt gradibꝰ. Ibi affectabāt eſſe īgr̄a ſoli hic ſummi. volētes hr̄e cōparesquos nō poterāt nō habere ꝑticipes. Gētes aūt fecit deꝰ cū iſrael ꝯcorꝑaleſ ⁊ comparticipes teſtamētoꝝ: ⁊ ī nullo diſcreuit.fide mundās corda eaꝝ. Ideo dicunt̉ gemelli: qꝛ fides gradibꝰ nullos ſeꝑat̉ quosnerat. Alioquin qͥ neſciūt eſſe geequermelli/ effecti ſunt hinnuli ⁊ inꝯuiuio locūmū: iā nec habēt nouiſſimū.Que rō nō inter illos tm̄ vertit̉: ſꝫ ſe dilatat ad omēs: vt nemo alingr̄a quocūqꝫlu fuerit aut particiiū aut pariliin grtatē inuideat. Quis enī merita p̄tendatvbi in munere ſola eſt gr̄a? Nō debēt vetera p̄iudicare vbi noua facta ſunt omīa.Et in hinnulis nouitas intimat̉ / ſicut ingemellis: in regeneratōe parilitasꝭ qͥ benecapree dicunt̉ .i. eccl̓e filij: ꝓpterea ꝙ ſicutcaprea acute cernat. Acuta ſunt enī eccleſie lumina ꝯtemplātis nō que vidētur ſꝫque nō vident̉. Ubera tua ſicut duo hinnuli capree gemelli/ qͥ paſcunt̉ in lilijs: ſitn̄ lilioꝝ ſentiāt gr̄am. ſi ip̄is lilia redoleatvt lilia ⁊ nō inſuauē odorē refundāt. Bonus ⁊ gratꝰ eſt odor lilij/ ſꝫ tn̄ ip̄m liliumalijs redolet liliū alijs abſinthiū. Tiliumcōualliū/ liliū ſingulare chriſtꝰ (lilia erantip̄i imitatores eiꝰ. Audi qͥd lilioꝝ vnū loquit̉. Chriſti bonꝰ odor ſumꝰ. Alijs odormortis ī mortē. alijs vite ad vitā. Uidesquō ſingulare liliū illud. in qͦ bonorū oīmplenitudo olebat: triſtē tn̄ videbat̉ qͥbuſdam odorē ſpirare. Iſti ſunt qui ponuntdulce in amaꝝ ⁊ lucē in tenebras. Sed ille ꝟe inter lilia paſcit̉: qͥ lilioꝝ odore potit̉Tilia ſunt exēpla caſtitatis q̄ nō ſolū moderna ⁊ p̄ſentiaꝫ ſꝫ p̄terita ⁊ longe poſitaoptime redolēt. Tilia ſunt etiā ſacri ẜmones: in quibꝰ eterne vite olfacimus gaudia ⁊ odoꝝ attrahimꝰ ſpm̄, qͣꝫ multis fratres eſtis huiꝰ vallati lilijs: ⁊ ſi om̄es eccleſie filij/ nos copioſiꝰ: quoꝝ naribꝰ ſingul̓fere momētis nūc ꝓphetaꝝ nūc apl̓oruꝫnūc euangeliſtaꝝ aſpirāt caſta eloqͥa tāqͣꝫlilia: ⁊ verba ⁊ vita eoꝝ grato fragrāt odore. Que enī lilia ſuauiꝰ redoleāt. q̄ poterātilloꝝ equare fragrantiā? Qualē tibi refun
dit odorē Maria qualē Ioh̓es. qualemPetrꝰ. qualē alij euāgelici viriQQualē deniqꝫ ip̄e Ih̓s qͥ ſingulariter ⁊ in ſe redolꝫ.⁊ ī reliqͥs om̄ibꝰ ſolus ip̄e ſentit̉? Quicqͥdſuaue fragrat in ip̄is/ eiꝰ verba nouū mūdo ſpargūt odorē: cū myſteria reuelāt trinitatis/ cū redemptiōis gr̄am/ cū copiaꝫvirtutū cū gl̓iam reſurrectiōis/ cū eternevite ſtatū exponūt. Uerba vite eterne habes. Petrꝰ ait? Et ad quē ibimꝰ? Et ideꝫdicamꝰ dulci eius odore ꝑfuſi. In te Aeſu bone patris deitas olet qͥ eſt in te In tegr̄a ſpūs/ qui vnxit te In te matris virginitas. in te ꝓprie carnis integritas: ī te noſtri medela languoris. Omīa hec nobisolēt in te ⁊ ad quē aliū vel amore vel memoria ibimꝰ; Iniuria eſt plane taliū liliorum/ ſi aliqͥs ꝑegrinꝰ odor ſe illis īmiſceat qui ſuauitatē illoꝝ ꝯtriſtet. Animiqꝫ afflatus naribꝰ. ip̄m corrūpat/ ⁊ ꝯuertat adſeculū: ⁊ pꝰ ceni fetorē currere faciat. Iniuria eſt ſi tibi ſuauiꝰ fragrāt vicia/ qͣꝫ v̓tutum lilia. Faſtidioſus eſt vere qui lacte ⁊in lilijs paſci nō delectat̉. Nō eſt enim eſſelac ꝑuuloꝝ. Nōne tibi quaſi lac videt̉ omnis doctrina/ omīs affectꝰ piꝰ animo illapſus dulciter? Quicqͥd facile ⁊ dulcit̉ ſugitur: lac videt̉. Tali lacte abūdabāt vbera ſpōſe: ⁊ ideo dicunt̉ ſicut hinnuli/ ꝙ ſitin illis recēs ⁊ quaſi ſꝑ noua ⁊ renaſcensconſolatio verbi ⁊ doctrine alacris copiaUbera hec vetuſtatis nil habēt: ideo meliora ſunt vino ſꝫ ſimilia muſto. Ubera (īquit) tua botri. nō habētia ſcꝫ auſteritateꝫvini ſꝫ muſti nouā dulcedinē Ubera aliapaſcūt iſta inebriat. Bn̄ ergo vbera ſicuthinnuli: qꝛ nulla vetuſtate infracta. Magnū ſponſe pectoris ornamentū: ſi vberaintegra habeat nō lapſa non fractas māmas in huiꝰ egypto ſeculi. Iō dic̄: vberatua turris. Inexpugnabilia vbera hec etlactis vbertate tumētia excreuerūt modūBona gͦ vbera tā diſtenta vbera pietatisvbera geminareo ꝙ pietas ꝯſolatōem habeat vite q̄ nunc eſt ⁊ future. Gaudete (inquit) gaudio magno vt potemini a lacte:⁊ ſatiemini ab vberibꝰ ꝯſolatōis eius? Etcū auulſi fueritis a lacte/ epulemini ab introitu gl̓ie: q̄ ſicut hinnuli paſcunt̉ ī lilijs.donec aſpiret dies ⁊ inclinent̉ vmbre) qͣꝫdulciter ſugunt̉ vbera. q̄ ſic paſcunt̉: vbera de celo plena. qꝛ celeſtibꝰ refecta ī lilijs: