Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

Sermo. xxvij.Idetis fratretv quō nec vbera ſpōſe laude prinant̉. Et quidē vberū vſurpatio frequēs/ tū in alijs locis/ tū in iſtis p̄cipue cāticis. Uino vbera p̄fert: botro cōfert: aſſimilat turri. Et qd̓ nūc in p̄ſenti ē:duo (inqͥt) vbera tua/ ſicut duo hinnuli capree gemelli qui paſcunt̉ in illis. Uidetꝭqͣꝫ multiplex vbeꝝ cōmendatio. Si mat̓eſt/ maternū pectꝰ vberibꝰ carere nō decetUbera nouerat Paulꝰ habere cū diceretFacti ſumꝰ paruuli in medio veſtꝝ: quōſi nutrix foueat filios ſuos. An nō tibi videtur factꝰ quaſi hinnulꝰ: qͥ factꝰ eſt quaſiparuulꝰ? Un̄ fouebat filios quaſi nutrixſi nō habebat vbera? Quaſi duo hinnulicapree: duo filij eccl̓ie: alter de circūciſiōealter de gentibꝰ. Uide quō Paulꝰ vtriſqꝫvbera coaptat. Factꝰ ſum (inqͥt) iudeis qͣſi iudeus: his aūt qͥ ſine lege erāt quaſi ſine lege eſſent. Om̄ibꝰ om̄ia factꝰ ſum: vtom̄es lucrifaciaꝫ. An nō vbera hinnulisiſtis coaptaueratꝭ oīa factꝰ omnibꝰ? Omnibꝰ om̄ia factꝰ eſt ꝓ audientiū capacitate:⁊ p̄cipiēs moralia/ ⁊ diſſerēs myſtica: Inhac duplici materia velut duo vbera porrigit doctrine planioris: lactea vbera paruulis temperās. Interna cōpaſſio vberaquidē habet: ſꝫ coaptatio foris vbera exhibet: illa miſeret̉. ſꝫ iſta medet̉. Quid enīmihi ꝓdeſt ſi tm̄ cōpaterisʸ ⁊ infirmitati⁊ quaſi infantie mee ꝯtemꝑare te cōmodeneſcis? Quid mihi ꝓdeſt ſi cōpatiētis affectu cauſam ī te meā tranſfers: ſi curamquā debes nō affers. Utraqꝫ neceſſaria ē:⁊ cōpaſſio ⁊ quedaꝫ diſcipline ⁊ doctrinecōpoſitio. Cōpaſſio affectū ꝯfirmat: compoſitio te ad lactandū ꝑuulos vtiliter incuruat. Neutro in genere ſancti doctoresauditoribꝰ deſunt) facti ſicut illi/ ⁊ pietatꝭaffectu/ ⁊ cōformatiōis vſu. Utinā iſtudattendāt qͥ facturi ſunt in ꝯuentu fratruꝫſermonē. Studēt magis alta qͣꝫ apta dicere faciētes apud infirmas intelligētiasmiraculū ſui nō ipſorum ſalutē operātesErubeſcūt humilia ⁊ plana docere ne ſola hec ſciſſe videant̉. Erubeſcūt vbera habere / nudare mammā lactare paruulos.Quid iſtud eſt? Ideo ne cōſediſti in medio/ cathedrā tenēs. vt ſcientiā iactes: an

vt tenerā ſubditoꝝ lactes infantiā? Subtilia texis artē qui audiūt. mira rōne eloquentiā laudāt. Bn̄ quidē. tamē ſi gratiāſentiūt/ ſi te diſputante audientiū moueat̉affectꝰ/ intellectꝰ inſtruit̉? Alioqͥn qͥd adp̄ſens negociū ꝑegrina quedaꝫ adducere:que auſcultātes nō capiant? Magna eloquentie laus eſt/ cauſam quaꝫ ſuſceperisapte exequiꝰ ad eiꝰ cōmodū cuncta referre:ſuſcepto inſeruire negocio. Nuſqͣꝫ euidentius eloquētie tue ſignū dabis qͣꝫ ſi humilem materiā exequeris ornate: ⁊ ſermoniſtemꝑamēto attollas: q̄ ꝑ ſe iacere videbātur. ⁊ velut ꝯtemptibiles ſentētias cōmendabiliores efficias. Nec tā debes attēdere que te dicere deceāt hoīem litteratuꝫ qͣꝫque debeāt audire quos inſtruis. Quidenī inde ꝯſequūtur. ſi ambulas ī magnis⁊ in mirabilibꝰ ſuꝑ te. nō dico ſuꝑ eos quiaſſident? Noli altū alte ſaꝑe: ſꝫ cōdeſcēdehumilibꝰ. Sublimia loquēs ſꝫ nō in tꝑe:Quid aliud affectare videris: niſi vt tibiſoli taceāt hoīes. ⁊ dicat̉ de te qd̓ dictū eſtde ſaluatore. qꝛ nunqͣꝫ ſic locutꝰ eſt homoſicut hic loquit̉. Aſcēdiſti cathedrā vt alios edifices nō teip̄m infles vt impleas:nō exinanias teip̄m niſi forte eo mō quoſe ſaluator exinaniuit formā ſerui accipiens: vt nos carnis ſue lacte nutriret ī ſalutem. Bonꝰ imitator magiſtri Paulꝰ: vbera nō occultatꝭ ſꝫ habere ſe iactat. Tanqͣmparuulis (inqͥt) in chriſto lac vobis potūdedi: nō eſcam. Et idē. Nihil me arbitrorſcire inter vos niſi Ieſum chriſtū ⁊ hunccrucifixū. Ip̄e nouit cui mēſam parat: etquibꝰ vbera porrigat. Ideo vbera eius ſicut hinnuli: qꝛ doctrine ſue vbera emollita ſunt) qualia ꝑuuli in xp̄o caꝑe poſſunt.Audiſti iā quid ſunt iſti hinnuli. Et quare duo vis noſſe qͣre gemelliꝫ quia in fidenō eſt diſtinctio iudei ⁊ greci. Uacant ibipͥuilegia meritoꝝ: ⁊ regeneratio nullos diſtinguit) que cunctos equaliter abſoluit.Omēs enī egēt gloria dei iuſtificati gͣtisꝑ gratiā ipſiꝰ. Fides vtroſqꝫ populos eq̄nobilitat: ſed iudeꝰ aliter reputat. In cōmuni clemētia iura ſibi priuata depoſcit.Quid miꝝ ſi vult eſſe pͥmus: qn̄ valuit eſſe ſolꝰ? Unigenitꝰ eſſe non poteſt: affectatvel pͥmogenitꝰ. Uide quāta obiecta ſintPetro in actibꝰ apoſtoloꝝ ꝙ ad hoīes p̄puciū habētes introiſſet: ꝙ ad illos fidei