Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XXVI

enumerat? Nō emulat̉: nō agit ꝑperā nōinflatur: nō eſt ambitioſa nō querit q̄ ſuaſunt nō gaudet ſuꝑ iniquitate/ cōgaudetaūt veritati ⁊c̄. vſqꝫ nō excidet. Uides qͦtꝓpugnaculis ꝯſiſtat? Nūqͥd nō iſta ꝯcorporalia charitati vidēt̉ ⁊ velut de fundamento eiꝰ exurgere? Et tn̄ iſtos affectꝰ qͦscharitas quaſi naturaliter gignit doctrīadirigit. diſciplina regit. erigit exercitatio:⁊ bonū originale qͣꝫtū ad charitatē Ordohic ab expertꝭ p̄ſcriptꝰ vel fouet vt deficiat: vel ꝓmouet vt creſcat. Ideo charitasinterna inſpiratōne nō cōtenta ſermonisſacri vndiqꝫ ſibi velut clipeos inſtitutōesmemoriter appēdit. Ip̄m inſpice ſpōſuꝫ/qui mediator ⁊ ſequeſter qͥdā eſt inter homines ⁊ deū: qͣſi collū mediū inter corpcaput: turrꝭ fortitudinis a facie inimiciIp̄m (inqͣꝫ) inſpice qͥ proprijs abūdabat:quō aſſumpſit ſcpͥture clipeos/ ⁊ velut adauctoritatē ſe ꝯtulit. ſcuto vnitatꝭ fraudulentas interp̄tis maligni ꝓpulſans inſidias. Tu qͦꝫ fi fuerꝭ mediator quidā ⁊ ſeq̄ſter inter hoīes ⁊ deū: ⁊ velut collū corꝑ⁊ caput ꝯiungēs: mille clipei in te pēdeātom̄imodi clipei diuini ẜmonis. Sacratibi p̄ſto ſit auctoritas ⁊ ad om̄e patrocinetur negociū: nō tm̄ vt tibi ſufficiat: ſedvt reliquis abūdet. Eſto paratꝰ ad reddēdam rōem om̄i poſcēti de ea/ ⁊ q̄ in te eſt fide ⁊ ſpe. Quaſi poſcere videt̉ fidei tue rōnē qͥ fidei ꝯtraria ꝑſuadere conat̉. ⁊ ip̄aminfringere. Bonū gͦ a collo tuo ſcutū pendet/ ſi fuerꝭ ſcuto fidei munitꝰ ſcuto ꝟitatis/ ſcuto bone volūtatis ſacri ſcuto ẜmonis. Om̄es hos ī ſcpͥturis clipeos legis.Sꝫ ⁊ſi fuerꝭ in ſublime ꝑ charitatē erectꝰvelut turris: ſi ꝑ ꝯtemplatōis gr̄am quaſicollū reliquuꝫ corpꝰ excedēs accedas adcaput dn̄i ⁊ abſcōdaris in abſcōdito faciei dn̄i: in ſecretario ſpōſi in thalamo veritatis. Nōne tibi videt̉ delicato ꝓtectusclipeo; ⁊ neſcio ſi qd̓ ſcutū ad ꝓtegenduꝫefficaciꝰ ſit qͣꝫ talis amplexꝰ dilecti. Igneꝰeſt. ⁊ iō oīa tela neqͥſſimi ignea extinguit.⁊ ignis ignē cōſumit. Si fidei ſcutuꝫ illaextinguit: quō nō magꝭ veritatꝭ bono ꝓtegit̉ clipeo. qͥ abſcondit̉ in calore eiuſ? Eſtenī veritatis feruida meditatio: ⁊ ſuggeſtiones inimici malo ignitos an̄ extīguit qͣꝫad mentē ꝑtingāt. Int̓ ſpōſi amplexꝰ gratiā exꝑit̉ ſola dilectio/ ſola tales nouit ex-

ceſſus: ⁊ mentē faciēs adherere deo/ vnuꝫad horā cū illo ſpm̄ efficit. Beatuꝫ planecollū. in qͦ ẜmo dn̄i igneꝰ morat̉ a quo velut ſcutū gratꝭ depēdet amplexibꝰ patrisv̓bū veritas ⁊ v̓tus. An nō tibi delicate ꝓtectus videt̉: qͥ talibꝰ coronat̉ ⁊ circūdat̉vndiqꝫ ſcutꝭ an̄ ⁊ retro? Fidelis paxillusin quo tot diuerſa vaſoꝝ genera pendent.Bn̄ hec a collo charitatis pendēt ꝙ ipſalit vnctio que nos docet de omnibꝰ: ⁊ oīaſuggerit: ꝙ in ip̄a om̄s gr̄e ꝯferunt̉: ⁊ referunt̉ ad ip̄am: vt ex ipſiꝰ penſant̉ ⁊ pendūtur mēſura. Mille clipei pendēt ex eat armatura om̄is fortiū. Armatura plāe quāPaulꝰ ad epheſios narrat. Om̄is armatura fortiū .i. amantiū. Fortis eſt enim vtmors dilectio. Quid gͦ? Tn̄ ibi ſūt armafortiū nō infantiū vbera. Si excedit: qͣſiturris q̄dā charitas nō ꝯſentit. Siue mēte excedimꝰ deo ſiue ſobrij ſumꝰ nob̓: charitas xp̄i vrget nos. Audiſtis excedētem:vultis ſobriā ⁊ ꝯdeſcendentē acciꝑe ſponſam? Ubera (inqͥt) tua ſicut duo hīnuli capree gemelli. Bona turris ſpōſa q̄ ſe ꝑ cōuerſatōis diſciplinā vndiqꝫ claudit: ⁊ perſcripturarū doctrinā ſibi clipeos copioſeappēdit: ⁊ ꝑ ꝯtēplatōis exceſſum in ſublime aſſurgit. Ip̄iꝰ etiā ꝯtinētia fortis ⁊ doctrina fidel̓ ⁊ exceſſus celeſtꝭ: cū ⁊ eiꝰ ſublimitas ꝯdeſcēdere didicit ⁊ doctrine cōpie ad ſobrietatē deduci. ⁊ rigor liq̄ſcere īquandā rōnabilis lactꝭ dulcedinē: ⁊ armafortiū ī infirmoꝝ vbera ꝯuerti. Ubiqꝫ illā vrget caritas xp̄i: ſurſum ad illū rapiēsdeorſum ꝓpt̓ illū trahēs: ſꝫ nō tenēs diutiꝰ/ dū ad ſuas ſubinde delicias ī exceſſuꝫrecurrit. Iō dic̄. vbera tua ſic̄ hinnuli gemelli ꝙ ſꝑ circūſpicit mōtes paſcue ſue: ꝙad paſcue locū illū cōuertat ⁊ rapiat notarefectio: ꝙ ad ſpōſililia leui ſaltū ſubito relabat̉: Un̄ delicata refecta celeſtiū ſuccisherbaꝝ diſtenta vbera ad ꝑuulos iteratoreportet. Sꝫ q̄de vberibꝰ iſtis dicēda ſūtnō poſſunt aures fatigate forſitan ⁊ horafugiens portare modo ⁊ potum lactiſ abvberibus iſtis exprimere. Uberius ociuꝫ⁊ horam liberiorē orantibus nobis: cumdn̄s d̓deritoris noſtri officiū nō denegabo ip̄o in eiꝰ preconia preſtāte copiā quipreſtat effectū chriſto Ih̓u? Qui cum deopatre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat ꝑ oīaſecula ſeculoꝝ Amen.